1001 Threads of Mizan Hands-On Imitaties: Spider-Man ontmoet Aladdin

Het verraste me toen de game-directeur van Threads of Mizan zei dat een van de grootste inspiratiebronnen van het spel Marvel's Spider-Man was. Het coöperatieve actie-avontuur langs een fantastische versie van de Silk Road riep niet meteen beelden op van Spidey die door New York zwaait als vergelijking, maar toen ik wat hands-on tijd kreeg met het spel, begreep ik meteen wat de ontwikkelaars bedoelden.

1001 Threads of Mizan, mocht je de onthulling van ONL gemist hebben, is een nieuw coöperatief actie-/avonturenspel van MBC Game Studio. De wereld staat op het punt overgenomen te worden door een kwaadaardige koning, die vastbesloten is verhalen te herschrijven om zichzelf als held neer te zetten, en zo de loop van de geschiedenis te veranderen. Ons doel is natuurlijk om dat te voorkomen, door het op te nemen tegen kolossale bazen in third-person gevechten, evenals in de lucht dankzij ons vliegende tapijt.

Het vliegende tapijt is de grootste USP van Tales of Mizan, uit de korte demo die we ermee hadden. De actie en het gevecht zijn bekend voor mensen die eerder een third-person actie/avontuur ervaring hebben gespeeld. Je kunt met lichte aanvallen raken, sterkere, gespecialiseerde aanvallen voor je klasse, vaardigheden, en verdedigend heb je blokkeer- en ontwijkopties, met een parry omdat tegenwoordig alles een parerfunctie moet hebben. Het grenst aan formulematig, maar tussen de gevechten door met het legioen van een djinn mag je hoog de lucht in vliegen op je vliegende tapijt. De manier waarop het tapijt beweegt is aanvankelijk wat onhandelbaar, maar zodra je het onder de knie hebt, voelt het gevoel als het gevoel van webslingeren door New York in Insomniac's Spider-Man-spellen. Je kunt versnellen, banken, rollen en het tapijt gebruiken om sommige baasaanvallen te counteren. Het is geen rijdier of metgezel, als je gedachten meteen afgaan naar iets als Aladdins tapijt of de mantel uit Doctor Strange.

In plaats daarvan is het tapijt een hulpmiddel, maar eentje waar ik waarschijnlijk erg aan gehecht ga raken gedurende het spel. Uit de demo bleek het erop dat Threads of Mizan koos voor een sessie-gebaseerde lus, waarbij je een baas kiest, hem verslaat en dit keer op keer herhaalt tot je moe wordt van de structuur. Dat is volgens de ontwikkelaars niet het geval, en in plaats daarvan is Threads of Mizan een spel dat bedoeld is om uitgespeeld te worden. Je hebt niet eens een paar vrienden nodig om het avontuur aan te gaan als je ze niet wilt. In plaats daarvan kiest MBC Game Studio voor een singleplayer-aanpak die beter is met vrienden. Dat werd duidelijk tijdens onze gameplaysessie, waarin we werden vergezeld door een ander perslid en de regisseur van het spel. Hoewel het mogelijk was om achterover te leunen en alleen te overleven, wisten we in samenwerking met het team veel meer schade aan te richten en elke tegenstander veel efficiënter te verslaan.

Er zijn drie klassen om uit te kiezen in Threads of Mizan. Ze bieden allemaal verschillende mogelijkheden, omdat MBC Game Studio klasse-homogeniteit als de pest wil vermijden. Dat gezegd hebbende, kun je je personage bouwen om een andere stijl te kiezen. Stel dat je bijvoorbeeld een meer defensieve duellist wilt, dan ben je vrij om te ontdekken hoe dat werkt. In onze demo waren de drie klassen geoptimaliseerd om te doen waar ze het beste in zijn. Ik speelde als Yusara, het meer op afstand gerichte personage, die niet zoveel schade doet als de duellist of zoveel gezondheid heeft als de tank, maar achterin een arena kan zitten en gewoon pijlen kan schieten. Dat werkt zowel voor lafaards die niet in melee willen ingrijpen, als voor mensen die de aandacht van de vijand willen trekken. Meerdere keren is het me gelukt om een baas weg te halen van een neergehaalde teamgenoot zodat mijn andere teamgenoot hem kon reanimeren.

Afgezien van het vliegende tapijt, schitterde Threads of Mizan in zijn korte demo vooral in het grote, kolossale baasgevecht. We vochten tegen Nazjush, de vierarmige skeletachtige vrouw uit de trailer. Ze gooide stenen, bracht een heel grottencomplex om ons heen neer en schoot op puntige stenen alsof het kogels uit een mitrailleur waren. Het baasgevecht kwam neer op ontwijken en het raken van zwakke plekken, maar het vanuit zo'n simplistische hoek bekijken zou de cinematische arena, animaties en muziek van Threads of Mizan tekortdoen.

Als ik één zorg heb, is het dat dit spel zijn publiek vindt. Threads of Mizan betreedt de coöperatie-actieruimte, die al behoorlijk verzadigd is. De gameplay is leuk en cinematisch, maar afgezien van het tapijt is het iets waar veel spelers bekend mee zullen zijn. Het uitbrengen van een spel is tegenwoordig een muntworp, en toch blijf ik voorzichtig optimistisch over 1001 Threads of Mizan, net als de ontwikkelaars.