7 Wonderen Dobbelstenen

Als je een top 10 lijst zou samenstellen van 's werelds populairste en/of bekendste bordspellen, zou ik zeggen dat 7 Wonders op die lijst zou staan. En toch, vreemd genoeg, is het me op de een of andere manier gelukt om het te vermijden om het te spelen. Ongelooflijk vreemd, daar ben ik het mee eens, maar zo is het nu eenmaal. Nou, ik heb vorig jaar een Duel-versie gekocht, maar die was niet zo leuk, dus ik heb het maar één of twee keer gespeeld. Aan de andere kant zijn Duel-spellen een heel ander verhaal, dus je moet daar niet te veel in lezen. Dat wil zeggen, als jij er niet net zo van genoot als ik. Zoals de kop al suggereert, had ik de kans om 7 Wonders te recenseren, specifiek de Dice-variant.

Ik heb onlangs een paar bordspellen gerecenseerd, en vergeleken daarmee is 7 Wonders Dice extreem snel op te zetten. Dat komt omdat er weinig componenten zijn. Elke speler neemt een speelbord en een pen, dan stop je zeven van de tien dobbelstenen in het vierkante doosje dat als dobbelsteenbeker fungeert en je bent klaar. Ik zou zeggen dat het opzetten van dit spel ongeveer zeven seconden duurt (passend, gezien de naam van het spel, vind je niet?) vanaf het moment dat je de doos opent tot je weer aan het spelen bent. Dat is sneller dan wanneer je Chicago of Vendetta met een kaartenpak zou spelen.

Om te beginnen worden daarom slechts zeven van de tien dobbelstenen in het spel gebruikt. De drie grijze dobbelstenen vertegenwoordigen grondstoffen (die samen met munten als valuta worden gebruikt), terwijl de andere dobbelstenen het gebouw van dezelfde kleur vertegenwoordigen. Een speler die ervoor kiest het kweekhuis te upgraden, heeft de optie om de andere drie dobbelstenen vrij te spelen, die ook verschillende huizen vertegenwoordigen. Als een speler dit doet, wordt er een nieuwe dobbelsteen toegevoegd ten koste van een van de grijze dobbelstenen. Als een andere speler niet genoeg grondstoffen heeft ontvangen, heeft dit invloed op hen omdat de kans om die specifieke grondstoffen te verkrijgen nu afneemt. Bovendien mogen de andere spelers(s) de vrijgespeelde dobbelsteen pas gebruiken als zij deze zelf in het groene gebouw hebben ontgrendeld.

Zodra een speler drie van zijn acht gebouwen heeft ontwikkeld, eindigt het spel. Het is echter niet de eerste speler die dit bereikt die wint; in plaats daarvan is de winnaar de speler die tijdens het spel de meeste punten heeft verzameld (punten nemen de vorm aan van Romeinse kransen). Alle zeven tegels om uit te kiezen (zeven tegels betekenen ook dat er tot zeven spelers kunnen zijn) verschillen licht. Om een voorbeeld te geven: een van de speelborden richt zich iets meer op het rode gebouw, en als je dat kiest, wil je misschien specifiek op dat gebouw en de rode dobbelsteen richten. Er is een bepaalde mate van strategie nodig, maar tegelijkertijd heb je natuurlijk ook wat geluk met de dobbelstenen nodig.

Ik heb met zowel twee als drie spelers gespeeld. Mijn mening is dat het niet uitmaakt of er twee of zeven spelers zijn, het spel is net zo moeilijk, of misschien is makkelijk het juiste woord, tenslotte. Waarom is dat? Nou, als je de dobbelstenen gooit (of beter gezegd, gooien en gooien - je laat ze in het vierkante dobbelsteenbekertje, dat je vervolgens roert in "cirkelbewegingen", zoals het zo elegant in het regelboek staat). Dan kiezen alle spelers tegelijk een dobbelsteen, en omdat iedereen tegelijkertijd kiest, kun je uiteindelijk dezelfde dobbelsteen kiezen als een tegenstander. Zo kun je het niet verpesten voor een andere tegenstander. Uiteindelijk betekent dit ook dat er absoluut geen verschil is of er slechts twee spelers zijn of een full house (dat wil zeggen, zeven spelers). Naar mijn mening heeft dit zowel positieve als negatieve kanten. Het is positief omdat ik meestal maar met één andere speler speel, en omdat het geen verschil maakt voor de moeilijkheidsgraad, haal ik het meeste uit het spel, zelfs met slechts twee spelers. Het nadeel is dat je die extra kick niet krijgt als er meer spelers zijn. Ticket to Ride werkt bijvoorbeeld goed met twee spelers, maar het is leuker met drie en nog leuker met vier.

Ik vind het fijn om een spel te hebben dat af en toe wat afwisseling biedt. Het hoeft geen spel te zijn dat 10-15 minuten duurt om op te zetten. Soms wil je gewoon zonder gedoe beginnen met spelen, zoals Smart10 of iets dergelijks. Dat kun je doen met 7 Wonderen Dobbelstenen. Er zijn relatief weinig regels, dus het spel is snel te leren. Als je op zoek bent naar een spel dat snel te leren en te spelen is, en net zo goed werkt met twee spelers als met meer spelers - dan is dit het spel voor jou!

Score: 6,5/10

Wedstrijdinformatie:

Aanbevolen leeftijd: 10+
Gemiddelde speeltijd: 25 min
Aantal spelers: 2-7
Prijs: £21,00