All's Fair

"Laten we deze klootzak neuken!"

Wanneer Kim Kardashian haar uiterste best doet om te verschijnen als de stoerste en meest meedogenloze echtscheidingsadvocaat in de televisiewereld, is het moeilijk om je lachen in te houden. Of nee, laat me een back-up maken en dat anders formuleren; het is eigenlijk onmogelijk om niet te schreeuwen van het lachen, spottend gelach, want de nieuwe grote productie van de Glee-man met Kim K in de hoofdrol is ronduit verschrikkelijk.

Het lezen van de verzonnen namen van de hoofdpersonen zal je alleen maar aan het lachen houden, wat ik je beloof dat je zult worden gevolgd door vele, vele momenten van belachelijkheid in deze show. Allura Grant (Kardashian) en Liberty Ronson (Watts) zijn de namen van de twee echtscheidingsadvocaten die - na als honden en slaven voor blanke, dikke, vette mannen bij een ander bedrijf te hebben gewerkt - zich losmaakten en de volledig vrouwelijke firma Grant, Ronson en Greene oprichtten. Dit kantoor is gespecialiseerd in echtscheidingen, en alleen in de vuile echtscheidingen. Ze vertegenwoordigen alleen vrouwen en er is geen seconde in All's Fair die niet gaat over hoe walgelijk mannen werkelijk zijn. Er wordt zo hard op de trommel gestampt dat de trommelvliezen bloeden en er worden zoveel reeds geopende deuren met de stomste schoenen ingetrapt dat het al snel parodisch wordt. All's Fair is net zo ellendig als dure grote producties zelden worden. We hebben het hier over geconcentreerde, ietwat fascinerende ellende - doordrenkt van dat moderne feminisme waar halve meter diepe kloven gepaard gaan met heksachtig gedrag. Iets dat in dit geval bedoeld is om cool, brutaal en sexy te zijn - maar uiteindelijk gewoon zielig is.

Het script waarop All's Fair is gebaseerd, is grotendeels geschreven door de man die ooit Nip/Tuck, American Horror Story schreef en de showrunner is van het Netflix Monster-vervolg. De manier waarop hij bitch-achtige machtsuitbarstingen zonder finesse en klasse mixt met gebrul, in zichzelf gekeerde reflecties op de wereld om ons heen en toondove monologen over onze tijd hier, geeft het absoluut het gevoel dat Murphy het script nooit heeft aangeraakt, maar er gewoon zijn naam op heeft gezet. Kim Kardashian is ook zo onwaarschijnlijk slecht in de rol van hoofdrolspeelster Allura Grant dat het bijna voelt alsof dit één groot sociaal experiment is.

De rest van de cast bestaat uit grote vrouwelijke filmsterren zoals Naomi Watts, Glenn Close en Sarah Paulson, maar omdat ze allemaal gedwongen zijn om personages te spelen zonder sympathieke vaardigheden, komen ze allemaal over als regelrechte ultraheksen. Niets werkt hier, zelfs niet de dure Prada-pakken en minutieus ingerichte designkantoren. Persoonlijk had ik gedacht dat dit alleen zou kunnen werken als er een bepaalde uitgebreide scriptwijziging was doorgevoerd. Dit geldt ook voor Peacemaker, die in aflevering twee had moeten worden uitgenodigd om alle vier de vrouwelijke heksenadvocaten op te blazen met een goed geplaatste granaat. Het had kunnen werken, maar aangezien het nooit is gebeurd, rest mij alleen nog om onze allerlaagste beoordeling uit te delen. Tv-series worden echt niet erger dan dit.