And Roger

Een van de mooiste aspecten van videogames als creatief medium is hoe het meer kan zijn dan alleen entertainment. We raken vaak zo verstrikt in ingewikkelde gameplay, verbluffende graphics en art direction, soepele en vloeiende prestaties en technische vaardigheden dat we vergeten dat videogames bedoeld zijn om een verhaal te vertellen, en soms kunnen die verhalen belangrijk, hartverscheurend en emotioneel complex zijn. Dat geldt zeker voor TeararyHand Studio's And Roger.

Dit is een zeer beknopt maar enorm impactvol spel dat de worstelingen van een vrouw met dementie onderzoekt. Het is een verhaal dat wordt verteld vanuit de ogen van deze lijdende vrouw, terwijl ze worstelt om controle over haar leven te behouden, terwijl haar herinneringen verward en gefragmenteerd raken, ongelooflijk vertekend. We ervaren haar leven door verschillende fasen, allemaal samengevoegd tot een verwarrende mengeling, waarin ze haar jeugd en haar vader verwart met die van latere periodes in haar leven en hoe haar man in deze vergelijking past. Hier komt de naam 'And Roger ' om de hoek kijken, omdat het verwijst naar een onbekende man die zich in haar leven opdringt en in werkelijkheid de man is op wie ze verliefd werd, maar die ze zich niet meer helemaal goed kan voorstellen.

We mogen al deze verwarrende en botsende momenten meemaken, waarbij we zien hoe de hoofdpersoon, Sofia, vecht om controle over haar herinnering te behouden, terwijl verschillende stukken, momenten, plaatsen en mensen in en uit elkaar vallen in sequenties die slechts zelden samenhangend zijn. Het is een heel rauwe en moeilijke situatie om in te komen, om zo'n brute ziekte te ervaren terwijl het iemand in realtime opslokt, en toch stopt And Roger daar niet, want het geeft ook een inkijkje in hoe Roger zich aanpast aan Sofia's achteruitgang.

Van zijn eigen vrouw van vele, vele jaren die hem niet meer herkende tot schuldige bekentenissen over hoe hij haar behandelde in momenten van zwakte, krijgen we het verhaal als geheel – zowel vanuit Sofia's ik-perspectief And Roger 's vertelde verhalen als emotionele uitbarstingen – een glimp van de impact van dementie op een huishouden op een manier die weinig andere creatieve projecten met succes doen.

Dus opnieuw is het rauw en eerlijk, echt complex en soms moeilijk te verdragen, misschien nog meer vanwege de interactiviteit die dit videogameformaat biedt. And Roger mag dan een visual novel zijn, maar het biedt een veelheid aan minigame-achtige activiteiten om te overwinnen. Er zijn legpuzzeltaken die meer voor de hand liggen als het gaat om het samenstellen van een herinnering en het zien van kleur en leven terugkeren naar een belangrijk moment in Sofia's leven, evenals geheugenuitdagingen waarbij je huwelijksgeloften op volgorde moet onthouden, stukjes en beetjes die het wonder vanAnd Roger Sofia's tijd samen uitbeelden. Maar er zijn ook donkere en overweldigende taken, of het nu gaat om het haasten om een gesloten deur te openen en te ontsnappen aan een onherkenbare, gezichtsloze persoonlijkheid, of gewoon proberen basisdelen van een bredere herinnering bij elkaar te krampen om het geheel te begrijpen. Veel hiervan wordt bereikt door simpelweg op één knop te klikken of een cursor te manipuleren, dus we hebben het over heel basaal gameplay-ontwerp, maar je hebt altijd het gevoel dat je geen controle hebt en dat iets, ergens, je verhindert de persoon te zijn die je denkt dat je zou moeten zijn. Hoe simpel het ook is, TeararyHand gebruikt gameplay om zijn narratieve visie op een ongelooflijk effectieve manier verder te verhandelen.

And Roger is geen complex spel en ook geen lang, eigenlijk is het qua gameplay vrij beknopt en basaal. Maar wat TeararyHand Studio ook met dit spel heeft bedacht, is een enorm impactvol en emotioneel complex verhaal dat een veel langer indruk zal achterlaten dan de ongeveer een uur durende speelduur. Het is niet altijd makkelijk om de credits van dit spel te bereiken, maar ik zou elke speler toch aanraden And Roger eens te proberen, want voor zo'n compacte en betaalbare titel krijg je veel terug vanuit een sentimenteel en ontroerend ervaringsperspectief.