ARC Raiders

ARC Raiders. Ik had nog niets over deze titel gehoord tot begin oktober van dit jaar, toen een oude gameveteraan hem aanraadde en er opgetogen over was. Mijn smaak in games valt vaak samen met die van die man, dus ik wachtte reikhalzend op de releasedatum.

Het duurde niet lang voordat er zich ook een groep geïnteresseerde vrienden verzamelde, want goede multiplayer-games waren er dit jaar maar weinig. Het team kan maar uit drie leden bestaan, maar na ongeveer 20 uur spelen lijkt dit zeer toepasselijk, vooral gezien de grootte van de kaarten. Je kunt ook solo op avontuur gaan, wat, misschien verrassend, een spelervriendelijke optie is gebleken. Je hoeft niet constant op je hoede te zijn en te vrezen voor je leven, want op basis van onze ervaring tot nu toe ontmoeten groepen andere groepen en solospelers individuele avonturiers. De belangrijkste focus lijkt meer te liggen op verzamelen dan op hersenloos slachten, of misschien heb ik gewoon het geluk gehad gelijkgestemde spelers te ontmoeten. Dit komt het duidelijkst tot uiting als je in goede teamgeest tegen een grotere ARC vijand vecht.

Een ander positief aspect van teamwork is dat de prestaties van teamgenoten ook worden toegeschreven aan je eigen karakter, wat onnodige competitiviteit vermindert. Een positief aspect dat het vermelden waard is, is dat als u zich zorgen maakt over de toereikendheid van uw voorraden, bijvoorbeeld na het overlijden, wanneer al uw bezittingen verloren zijn gegaan, u altijd een bevoorradingspakket op uw basis kunt kiezen, waarmee u gratis van redelijke uitrusting kunt voorzien. Dit draagt zeker bij aan de speelbaarheid.

De geest van het spel omvat natuurlijk een beetje opwinding over hoe je het gedrag van andere mensen kunt voorspellen en met welke houding je ze zelf zult benaderen. Mijn vaste team is altijd in beweging geweest op zoek naar grote prooien, en we begroeten meestal alle spelers die we tegenkomen met kant-en-klare commando's. Er is ook een vooraf ingesteld commando voor "niet schieten", wat een teken van vriendelijkheid is, of is het gewoon bluf voordat je de trekker overhaalt? Je weet het nooit zeker, en de opwinding is er altijd als een interessant element.

Elke ronde heeft een maximale tijdslimiet van 30 minuten, waarna een enorme meteoriet alle meest gepassioneerde avonturiers vernietigt die te lang in het gebied zijn blijven hangen, tenzij ze erin geslaagd zijn de uitgangszone te bereiken. Onmiddellijke vernietiging lijkt een goede oplossing, in plaats van de gevarenzone te laten krimpen, zoals in PUBG, Fortnite of Vigor, waar de radioactieve zone snel over de kaart veegt als de tijd om is. Een half uur lijkt op het eerste gezicht misschien lang voor een enkele ronde, maar de tijd vliegt vaak voorbij terwijl je locaties verkent, tegen ARC machines vecht en missies voltooit voor de wezens die de thuisbasis bewonen. U kunt het gebied ook op elk moment verlaten als u dat wilt.

Ik wil één ding benadrukken: ik ben zelden zulke bekende bedieningselementen in een game tegengekomen. De lichte tutorial verlaagde zeker de drempel voor de basis voordat je in de actie sprong, maar toch waren bijna alle functies gemakkelijk te achterhalen. Het enige dat een beetje kritiek verdient, is de navigatie van de inventaris, omdat deze niet meteen natuurlijk aanvoelt en meer herhaling vereist.

De DualSense heeft allerlei handige snelkoppelingen erin geprogrammeerd, maar ik merk nog steeds dat ik alles te vaak item voor item in mijn rugzak stop. Hebzucht veroorzaakt ook problemen, omdat er soms gevaar ontstaat net wanneer je je spullen in kleinere stapels moet uitpakken. Gelukkig hebben spelers toegang tot compartimenten die 'veilige zakken' worden genoemd. In het beste geval kunnen er maximaal drie zijn, en ze fungeren als een "redder in nood" voor de belangrijkste vondsten wanneer er gevaar om de hoek dreigt.

Ik heb nog nooit een game een perfecte score gegeven in mijn Gamereactor recensies, maar op basis van mijn ervaring tot nu toe verdient ARC Raiders het. Technisch gezien ben ik slechts in uiterst zeldzame gevallen game-breaking bugs tegengekomen, en vermoedelijk zijn die kleine kinderziektes al opgelost in de weinige updates die zijn uitgebracht. Het gebeurt niet vaak dat je het gevoel krijgt dat je keer op keer wilt afdalen in het "rijk van de buit", alle gevaren nog een keer wilt overleven en met je zakken vol naar je thuisplaneet wilt terugkeren. Het was een genoegen om zo'n gepolijste release te spelen, en ik denk niet dat de opwinding snel zal verdwijnen.

In de tweede helft van oktober zeiden de game-ontwikkelaars dat ze niet bang waren dat hun release zou samenvallen met Battlefield 6 of de aankomende Call of Duty: Black Ops 7. Op dat moment was ARC Raiders 10 dagen verwijderd van de release, en na het zien ervan is het gemakkelijk om die woorden te begrijpen.

De beoordeling wordt ook beïnvloed door een soort verrassingsfactor, want het is een release die uit het niets lijkt te komen en een betere indruk maakt dan een game die al lang wordt gehypet. Als je van verzamelen, schieten en teamspel houdt, is dit een uitstekende aankoop om aan die verlangens te voldoen.