Gamereactor International Nederlands / Dansk / Svenska / Norsk / Suomi / English / Deutsch / Italiano / Español / Português / Français /
Gamereactor
Inloggen






Wachtwoord vergeten?
Ik ben geen gebruikers, maar ik wil er een zijn

Of log in met een Facebook-account
Gamereactor Nederlands
artikelen

Xbox One X review

Terwijl we een reeks games in de downloadrij hebben staan, is hier onze review in-progress van Microsoft's krachtige console, de Xbox One X.

De Xbox One heeft een moeizamere weg bewandeld dan de meeste consoles durven te betrachten, maar het feit dat Microsoft wederom een toevoeging aan de hardware-familie biedt toont ons hoe robuust de community is die rondom het Xbox-merk is opgebouwd. Natuurlijk heeft het platform betere, meer populaire, tijden gekend, maar Microsoft is er nog en concurreert met Sony en Nintendo, en maakt dit hier een goed gevecht van ondanks dat beide Japanse bedrijven in topvorm verkeren met de PlayStation 4 en Nintendo Switch.

Vrijwel alles bij de launch van de Xbox One was een puinhoop. De onfortuinlijke beslissingen die werelden gemaakt rond de release van Microsoft's 360-opvolger zijn wel bekend en we hoeven dit hier niet nog eens na te gaan, maar het voldoet om te zeggen dat Don Mattrick's team meerdere malen steken heeft laten vallen. Het was pas bij de aanstelling van Phil Spencer en het achterlaten van de Kinect (en andere dingen) dat de Xbox One echt zijn draait begon te vinden. Wellicht blijkt de schade die toen al gedaan was op termijn fataal, als we de gebeurtenissen vanaf een grote afstand kunnen bekijken dan we nu kunnen, maar Spencer's vriendelijke open aanpak en enkele goede strategische beslissingen hebben de koers van het bedrijf rechtgetrokken. Als er een ommekeer plaatsvindt waarbij de toekomstige Xbox-console hetzelfde succes weet de behalen als de 360 dan komt dat door de veranderingen sinds het vertrek van Mattrick.

Onderdeel van Spencer's visie voor de Xbox One bevatte enkele grote beleidsverschuivingen, waaronder het verlaten van de generatiecyclus. Door het opvoeren van backwards compatibility met meer 360-games en nu ook originele Xbox-titel; het introduceren van Early Access; Windows 10 Play Anywhere; en cross-platform-play; is de Xbox-familie uitgebreider en veelomvattender dan ooit tevoren. Ironisch genoeg benaderen we nu juist de oorspronkelijke visie van Mattrick, maar deze is nu verfijnder en voelt minder zakelijk en meer gericht op de consument.

Echter brengt een visie je tegenwoordig niet ver en moet je die visie ook waar kunnen maken als je het tegen de wereld wilt opnemen. De vraag is daarom of Microsoft dit met de Xbox One X wel of niet weet waar te maken. Het antwoord is in feite veel ingewikkelder dan de vraag, maar in de volgende alinea's pogen we dit raadsel te ontrafelen en daaruit een conclusie te trekken.

De Xbox One X heeft echter twee kanten, gezien het feit dat dit een stapsgewijze upgrade is en dat alle Xbox One-games op het platform werken, de software is daarom niet te vergelijken met die bij een standaard console release. Net als de PS4 Pro hier voor neemt de Xbox One X een selectie van bestaande titels en moderniseert deze met super-gedetailleerde 4K-textures, verbeterde framerates en algehele prestatie-boosts - dit geeft een extra afwerking aan de games en dat brengt wat oudere games zoals Quantum Break naar de hedendaagse standaard vanuit een visueel perspectief. De andere kant van de Xbox One X is de hardware zelf. Dit is waarschijnlijk dan ook de beste plek om deze evolutie te beginnen.

De console zelf ziet er fantastisch uit. In vergelijking met de originele Xbox One, die mensen belachelijk maakten bij de release omdat deze op een VHS-speler zou lijken, is de X een elegant apparaat. Hij is niet heel veel anders dan de PS2, wat op zich al herinneringen aanwakkert van een van de meest geliefde consoles allertijden. De matzwarte behuizing en solide bouw maakt het de best-uitziende Xbox sinds de tweede generatie van de Xbox 360 en naast de Xbox One S is het moeilijk om niet onder de indruk te zijn bij de samenhangende visie die Microsoft heeft tewerkgesteld. Het is zelfs nog makkelijker om onder de indruk te zijn als je nagaat hoeveel ze in het apparaat hebben gestopt (de kleinste Xbox tot heden), waaronder het beruchte stekkerblok die de eerste generatie Xbox One's voorzag van elektriciteit.

De technici bij Microsoft verdienen ook een gezamenlijk schouderklopje voor hun werk betreffende het bouwen van de Xbox One X in het algemeen. Alles van de 8-core custom-built AMD-cpu (geklokt op 2.3GHz) tot de kolossale 12GB aan GDDR5 graphics geheugen wijst op een machine die gebouwd met het doel om hoogwaardige graphics te bieden met een zeer stabiele prestatie. Op dat gebied, en gezien de prijs van de Xbox One X, het moeilijk om iets aan te merken op wat Microsoft heeft afgeleverd; dit is het dichtste dat je in de buurt komt van een high-end pc-gaming voor een redelijke betaalbare prijs.

Meestal merk je de verbeteringen niet bewust, omdat de Xbox One al een erg capabele machine was. De laadtijden zijn sneller, de visuals zijn scherper, maar anderzijds blijft het grote plaatje grotendeels hetzelfde. Echter als je er iets dieper induikt, begint de echte kracht van de X zichzelf te onthullen: het zit allemaal in de details. De 4K-textures zijn bijvoorbeeld, op bepaalde momenten, verbluffend mooi. Assassin's Creed Origins spelen op een grote HDR-ready 4K-televisie is bijvoorbeeld een lust voor het oog en zelfs het aan- en uitzetten van de HDR (high dynamic range) onthult hoe veel extra dit biedt. Dat is geeneens een nieuwe optie, je kunt deze verbetering ook zien op de Xbox One S (waar Microsoft HDR introduceerde), maar terwijl je je verwonderd over hoeveel meer goud de woestijn op de X is, merk je waarschijnlijk ook op hoe knoestig en levensecht je kameel is; verwonder je over enkele volledig onnodige effecten in de verte; of zie je een klein detail op de rug van Bayek wat je voorheen nooit zag.