Gamereactor follow Gamereactor / Dansk / Svenska / Norsk / Suomi / English / Deutsch / Italiano / Español / Português / Français / 中國 / Indonesia / Polski
Gamereactor Close White
Inloggen






Wachtwoord vergeten?
Ik ben geen gebruikers, maar ik wil er een zijn

Of log in met een Facebook-account
Gamereactor Nederlands
artikelen

Avengers: Infinity War

Het voorlaatste hoofdstuk van deze epische reeks is nu te zien.

Facebook
TwitterRedditGoogle-Plus

Het risico dat de film een knoeiboel zou zijn lag altijd op de loer, vooral gezien er zoveel superhelden in Marvel's multiverse gelijktijdig bestaan. Nochtans weet wat de gebroeders Russo in Avengers: Infinity War hebben gedaan nog steeds te verassingen. Marvel's nieuwe film dient als een voortreffelijk kruispunt tussen de verschillende verhalen, die samen een van de meest ingewikkelde stripfilmwerelden representeren die in de afgelopen jaren zijn opgebouwd, waarbij de (vrijwel) volledige kennis van de verschillende delen een verplichte factor wordt om de essentie te begrijpen. Infinity War katapulteert ons in een plot zonder enige inleiding, zonder een samenvatting van de voorgaande gebeurtenissen - de rol van de kijker is hier een actief deel geworden van het proces, waar je verplicht wordt om de verschillende punten uit de vorige films met elkaar te verbinden en alle referenties op te merken, elk met een knipoog naar alles dat hiervoor is gebeurd.

Dit is aan de ene kant het solide en goed gestructureerde systeem waarop de nieuwe film van de Russo's op is gebaseerd. Iets dat het meest samenhangende element van Infinity War representeert. De echte motor van het hele verhaal (zelfs meer dan het hele team aan superhelden) is Thanos zelf, een van de meest welbespraakte en fascinerende schurken die de filmische Marvel-wereld ons heeft weten te geven dit intense decennium. De brenger van de dood: het is een kwaliteit die terug te vinden is in zijn naam, waar Thanos refereert naar Thanatos, de personificatie van de Dood in de Griekse mythologie. Wat ons gevoelens betreffende het personage verwart - voortreffelijk gespeeld door Josh Brolin, die de Titan met de nodige slagkracht neerzet - is zijn paradoxale en onverwachtse menselijkheid. Wat Thanos aanspoort om de verschillende Infinity Stones te verzamelen en daarmee een soort apocalypse veroorzaakt, is zijn zoektocht voor balans in het universum om verschillende werelden en beschavingen in het heelal te verlossen van honger en ziektes. Als een vader, vervreemd van zijn geliefde dochter, ligt de grond voor zijn plannen, volgens zijn kwaadaardige logica, in het creëren van een betere wereld waar "kinderen nooit aan honger hoeven te leiden". Het maakt daarbij niet uit dat de prijs het leven van anderen is.

Tegen Thanos, die waarschijnlijk de enige echte hoofdpersoon is in Avengers: Infinity War, is een enorm aantal superhelden afkomstig uit de verschillende hoeken van Marvel's multiverse. Elk voegt een eigen "smaak" toe die de film voorziet van iets anders, dat vervolgens wordt gecombineerd tot een werkelijk intrigerende mix van genres. Infinity War is een film met meerdere lagen die continue verandert qua sfeer en toon. Het is een stijl die enorme veelzijdigheid bevat en genoeg tempo toevoegt aan een al krachtige en epische film. Het gelijktijdige bestaan van de meer kleurrijke Guardians of the Galaxy naast de meer dramatische helden zoals The Avngers (of zelfs de eigenzinnige personages zoals Doctor Strange en Spider-Man) voelt harmonieus en wij vonden het feilloos werken. Het afwisselen tussen verschillende thema's en genres, van dramatische momenten tot epische gevechten met enkele hilarische momenten (onze favoriet het verbale getouwtrek tussen Thor en Star-Lord) werkt consistent en past perfect bij het verhaal. Het doordrenkt de film met verassingen, leuke referenties en zelfs enkele 'easter eggs'. De verschillende personages en wisselende stijlen dragen allemaal bij aan een explosieve ervaring voor fans.

Een groot deel van de aantrekkingskracht van Avengers: Infinity War is om je mee te slepen, zonder saaie momenten, anders dan voorheen in Captain America: Civil War. Ondanks de lange speeltijd en een ogenschijnlijk oneindige cast, die makkelijk voor een een wirwar van verhalen zou kunnen zorgen, weet de film van de gebroeders Russo te fascineren, vermaken en, hoewel het een inleiding is voor het slotakkoord, is het compact en prima tewerkgesteld. Zelfs het enorme vertrouwen in 'special effects' overschaduwen nooit de algehele ervaring. De kers op de taart is een onvoorstelbaar en moedig einde van de film, dat wordt bijgestaan door een buitengewone cliffhanger die meer dan genoeg ruimte biedt om de verbeelding van fans op hol te slaan. Het doet ons verlangen om te ontdekken hoe diegene die het stokje overneemt voor de grote finale er in slaagt om zo een ambitieuze belofte af te sluiten. Ondanks de diepe put aan materiaal om te gebruiken, en zelfs na alles dat we gezien hebben in Infinity War, ligt het gevaar nog steeds op de loer dat men een misstap maakt en een decennium aan werk de goot in gooien. We willen vertrouwen hebben, maar er is nog een hoofdstuk in dit verhaal om te vertellen en daar staat alles nog bij op het spel.