Battlefield 6 Campaign Preview: een meer gericht actie-epos

In het eeuwige debat van Call of Duty versus Battlefield, heb ik altijd gemerkt dat ik meer neig naar de shooter-serie van EA dan naar het jaarlijkse epos van Activision. Toegegeven, dit is de afgelopen tien jaar niet zo'n gemakkelijke mentaliteit geweest om vol te houden vanwege enorm ongelijke Battlefield projecten, maar wanneer beide series op volle toeren draaien, is het meestal Battlefield waar ik de voorkeur aan geef. In de zin van multiplayer tenminste. Als het gaat om campagnes voor één speler, heb ik altijd gemerkt dat Call of Duty Battlefield heeft gepipt, zelfs als de laatste in het verleden een aantal geweldige verhalen en momenten heeft gehad. De vraag is dan waar de campagne van Battlefield 6 zal zitten op het spectrum van middelmatig tot meesterlijk.

Hoewel we het pas zeker weten bij de lancering op 10 oktober, heb ik de kans gehad om een deel van de campagne van Battlefield 6 te ervaren als onderdeel van een preview-sessie. Het bestond uit drie missies in het bredere verhaal, die plaatsvonden in Gibraltar, New York City en Tadzjikistan, en ze hadden allemaal iets andere elementen die ze uniek maakten.

De eerste van het stel, Operation Gladius, had de grootste focus op voertuigactie en begon met een intense scène waarin Amerikaanse mariniers een strand bestormden als onderdeel van een gepantserd amfibisch peloton. Het was intens, gewelddadig, luidruchtig en eigenlijk op rails terwijl je anti-voertuigkampementen en soldaten neerschoot terwijl je een gat sloeg door de verdediging van Pax Aramata. Dit is voordat je het voertuig verlaat en vervolgens verder gaat met het opwerken door krappe straten van Gibraltar terwijl je de tank verdedigt tegen vijandelijke soldaten die zich in de omliggende gebouwen verstoppen, en zelfs de tank repareert met je steekvlam wanneer dat nodig is. Dit was claustrofobischer en dodelijker, omdat vijanden zich om hoeken verstoppen en krachtige sluipschutters en explosieven gebruiken om je onder druk te zetten, terwijl je op weg bent naar het einddoel van een Pax Armata hoofdkwartier dat wordt gebruikt door de centrale schurk van het spel.

Nu zal ik niet dieper ingaan op de verhalende elementen om spoilers te voorkomen, maar zelfs alleen al deze eerste missie laat zien dat Battlefield Studios niet op zoek is naar een campagne zoals eerdere titels. Dit is iets dat meer lijkt op Call of Duty verhalen. Het is gefocust, meer lineair, danst de lijn van politiek geluid en heeft veel decorstukken die de ervaring definiëren. Het is ook een beetje een tutorial voor wat er in multiplayer wordt aangeboden, omdat je kennis maakt met verschillende voertuigen en wapens, klassespecialiteiten en de kernmechanica van Battlefield 6 -gameplay, zij het in een langzamere en veiligere omgeving vol met computergestuurde vijanden en niet intense online spelers. Voor mij maakt dit de campagne al interessanter, omdat het duidelijk een meer samenhangend verhaal wil vertellen dan voorheen, terwijl het wereldschokkende en verhalende ontwikkelingen op het puntje van je stoel biedt.

Hoe dan ook, op No Sleep, die een paar missies later komt. Herinner je je die epische Call of Duty: Modern Warfare missie in Camden Town genaamd Clean House ? Die waar je midden in de nacht methodisch kamers in een Londens herenhuis moest opruimen? Dit lijkt een beetje op dat, terwijl je door een wijk in New York vordert en Pax Armata vijanden opruimt terwijl je probeert hun laatste terreuraanslag te voorkomen. Het is veel langzamer en biedt kamer-voor-kamer gevechten, waarbij je deuren doorbreekt met een voorhamer met je team bij de hand. Het is strategischer en gerichter, en net als je hier genoeg van begint te krijgen, breekt het uit en wordt het chaotisch met een treinachtervolging, een helikopterevacuatie en een waanzinnige sprint over een instortende brug in een wanhopige poging om de dag te redden. Het voelt soms alsof je een actiefilm speelt, en het laat zeker zien dat Battlefield Studios bereid is meer risico's te nemen met de variëteit die deze campagne biedt.

En dan komt de laatste missie van deze preview, die weer een paar verderop ligt. Operation Ember Strike, zoals het bekend staat, is wat ik zou beschouwen als de zwakste van wat er in deze preview-sessie werd gepresenteerd. Het plaatste me in een meer open niveau en gaf me een handvol doelen en vertelde me in feite om ze naar eigen inzicht af te vinken. Het lijkt een beetje meer op waar Call of Duty de laatste tijd mee flirt tot middelmatig effect, en dezelfde problemen waarmee Activision te maken heeft gehad, spelen zich hier af, waar het gebrek aan focus de stoom uit de missie haalt. Bovendien waren de delen die gefocust zijn en decorstukachtige elementen lijken te bieden, meestal teleurstellend. Je kunt een klein geleid raketsysteem gebruiken om tegemoetkomende voertuigen te vernietigen, met als addertje onder het gras dat elk voertuig in een rechte lijn op je afkomt, waardoor het eigenlijk geen enkele uitdaging is. Bovendien voelt het eigenlijke hoofddecor van het vernietigen van een enorme, door de mens gemaakte structuur niet zo opwindend aan als vergelijkbare momenten in de daadwerkelijke multiplayer van Battlefield 4, wat een beetje een vreemde gewaarwording is gezien het feit dat de game meer dan 10 jaar oud is.

Dit is waar ik scheuren begin op te merken in het Battlefield 6 campagnepantser, want hoewel het ongetwijfeld een betere richting is dan de minder gerichte en spannende open missies die we bijvoorbeeld in Battlefield 1 hadden, is de daadwerkelijke uitvoering hier niet van dezelfde standaard als Call of Duty. Ten eerste bewegen de vijanden niet echt veel en staan ze op je te wachten op dezelfde manier als vijanden deden in Rainbow Six Vegas 2 's Terrorist Hunt. Je bondgenoten zijn, net als elke andere shooter-campagne, absoluut nutteloos en zijn in wezen wandelende defibrillatoren om je weer tot leven te wekken als je wordt neergeslagen. Er zijn een heleboel verzamelobjecten en andere uitdagingen om te voltooien waar de meeste spelers waarschijnlijk niets om geven en zullen vergeten dat ze bestonden op het moment dat ze de campagne afronden voor de eerste en enige keer dat ze het ooit spelen...

Maar ondanks dit alles denk ik dat deze campagne vooruitgang laat zien in de manier waarop Battlefield zijn singleplayer-aanbod levert. Het meer gefocuste ontwerp zal over het algemeen in zijn voordeel werken en de combinatie van de uitstekende vernietigingsengine en de decorstukken leidt tot memorabele momenten. Bovendien is het element van teamcohesie en het kunnen leiden en geven van commando's aan de computergestuurde bondgenoten een mooie extra die in meer games met NPC-bondgenoten zou moeten voorkomen.

Dus om terug te komen op de vraag waar de campagne van Battlefield 6 zal zitten op het spectrum van middelmatig tot meesterlijk. Ik kan het niet helpen, maar ik heb het gevoel dat het ergens in het midden zit. Het zal vermaken voor de uren dat het duurt, er zullen delen zijn die mensen waarderen en delen die ze niet waarderen, maar van wat ik heb gezien, verwacht ik dat dit boven alle concurrentie uitsteekt? Ik weet niet zeker of het er al is. Gelukkig lijkt de multiplayer-modus, waar de meeste Battlefield -fans meer enthousiast over zijn, echt speciaal te worden.