Big Walk

Meestal, ondanks dat ik deze industrie het grootste deel van mijn leven heb gevolgd, kan ik het behoorlijk mis hebben over bepaalde spellen die slagen. Big Walk is niet zo'n spel. Ik wist vanaf het moment dat het onthuld werd dat House House's puzzelavontuur een succes zou worden. Spelend op de enorme golf van "friendslop"-games, met een oprechte passie voor coöperatieve, communicatieve gameplay die verder gaat dan een logline of gimmick, leek Big Walk vanaf de eerste trailer een spel dat een geweldige gedeelde ervaring zou bieden, niet alleen tijdverspilling met vrienden voor een kleine vergoeding zoals zoveel andere "friendslop"-hits uiteindelijk zijn.

Ik heb mijn eerste indrukken over Big Walk al gedeeld, dus deze recensie wordt een wat korter oordeel over het spel als geheel. Nadat ik met mijn gebruikelijke squad veel consistenter in Big Walk heb kunnen duiken, kan ik alleen maar meer lof geven aan House House's coöperatieve puzzelspel. Het is casual, zonder licht te zijn. Verslavend, zonder zich straf of druk te voelen, en heeft een consistente, prachtige charme die door elke centimeter van zijn sfeervolle wereld dijpelt.

Het doel in Big Walk is... Nou, er is eigenlijk geen doel. Je kunt het spel uitspelen en daarna voor een ander einde gaan, maar uit het ontwerp van het spel blijkt duidelijk dat de echte flow gewoon komt door het te ervaren. Het doet me denken aan wanneer je voor het eerst de open wereld van een RPG betreedt, maar dan met vrienden. Wat is die toren daar? Denk je dat we die top kunnen bereiken? Hoe krijgen we de trein aan de praat? Allemaal vragen die je jezelf zult stellen, waarbij je de antwoorden vindt terwijl je op avontuur gaat. Geen hoofdpad dat je de weg vooruit wijst, niets dat je leidt behalve wat je op een bepaald moment opvalt.

Big Walk 's genialiteit zit in de eenvoud, en dat komt het duidelijkst naar voren door het gebruik van communicatie in het spel. Er zijn problemen met stemmen die op het moment van schrijven nog niet zijn opgelost (ondanks een update die dat wel zei), maar zelfs als je vrienden wat stil zijn als ze dicht bij je zijn, is het gebruik van spraakcommunicatie en handgebaren consequent innovatief in Big Walk. Je gebruikt alles wat je kunt om te communiceren voor puzzels, of je nu handgebaren over de kaart stuurt om iemand te begeleiden, of in een ontvanger spreekt om iemand in een andere kamer te vertellen een bericht door te geven aan de volgende persoon over de oplossing voor je. Er zit altijd een leuke truc in elke puzzel, en hoewel niets mijn groep langer dan tien minuten in de war bracht, hadden we veel plezier met elkaar uitdagen terwijl we onze maffe personages hun armen lieten rondgooien.

De belangrijkste mechanieken zijn misschien niet bijzonder diepgaand, maar de beperking van alleen kunnen praten, spartelen en een voorwerp gooien betekent dat House House er op creatieve en unieke manieren het beste uit heeft gehaald. Geen enkele puzzel voelt als een andere, en omdat je veel tijd besteedt aan wandelen, verkennen en gewoon de wereld in je opnemen, voelt elke keer dat je een puzzelsectie tegenkomt als een gebeurtenis. Je hebt honger naar die kauwspeeltjesvormige prijzen aan het einde, en je focus of plezier wordt nooit verminderd doordat de ervaring niet alleen de ene puzzel na de andere is. Als er een element in het spel is dat dat plezier afhaalt, is het de dag/nacht-cyclus. Hoewel het zeker bijdraagt aan de algehele ervaring, weet ik niet zeker of de toevoeging op de lange termijn de moeite waard is. Tijdens je eerste paar nachten is de nieuwigheid van de toegenomen duisternis en het kunnen volgen van elkaars ogen interessant, maar dat verdwijnt snel. Natuurlijk zijn er meerdere manieren om het donker te bestrijden, maar vaak voelt het alsof de nacht te snel komt en te langzaam vertrekt. Rondstrompelen in het donker is lang niet zo leuk als overdag rondlopen, en het voelt een beetje alsof het een manier is voor House House om meer speeltijd in Big Walk te besteden.

Big Walk 's titel vertelt je alles wat je echt moet weten over het spel. Het gaat veel meer om het gevoel van reis en het waarderen van de tijd die je met je vrienden doorbrengt dan om het bereiken van de bestemming en het verzamelen van alle kauwspeeltjes. Het begrijpt dat een coöp-ervaring geen tijdsdruk, gekke trucjes of een virale wending nodig heeft om het leuk te maken. Met een rustgevende, sfeervolle wereld aangevuld met een prachtige soundtrack, innovatieve puzzels die het beste uit eenvoudige mechanieken halen, en communicatiemiddelen die op hun best zijn gezet, is Big Walk zonder twijfel een van de beste games die ik tot nu toe in 2026 heb gespeeld, en een gemakkelijke aanbeveling voor iedereen die vanuit het comfort van zijn bureau op avontuur wil gaan.