Ik weet niet precies hoe we eraan begonnen zijn, maar in het redactionele gesprek vandaag noemde Martin 3D Dot Game Heroes, een spel waarvan ik bijna vergeten was dat het bestond. Een lichte Secret of Mana/Zelda-geïnspireerde actie-RPG uit 2009 die exclusief werd uitgebracht voor PlayStation 3. 

De grote aantrekkingskracht waren de graphics, die in drie sierlijke dimensies waren ontworpen om klassieke pixel-rollenspellen te herinneren. Er zijn zeker betere rollenspellen, maar met dit pakket was de ervaring groter dan de verschillende onderdelen op zich, en als ik terugkijk, herinner ik het me als een vermakelijk rollenspel dat zeker de moeite waard is om te beleven.

Het werd echter geen bestseller en doordat het hardwaregewijs was geoptimaliseerd voor de zeer vreemde Playstation 3 zou het veel werk hebben gekost om het voor meer formaten uit te brengen. Ontwikkelaar Silicon Studio ging ook werken met grafische technologie in plaats van eigen games te maken, waardoor het merk achter zich liet. 

Hoe dan ook, ik was erg blij om overdag aan het spel herinnerd te worden, wat me opdoet denken aan een vroege voorloper van HD-2D, en ik dacht dat ik het plezier zou laten doorgeven door je ook aan deze parel te herinneren, die helaas moeilijk te bemachtigen is en vandaag te spelen (hoewel het dankzij tijdloos ontwerp nog steeds staat). Bekijk de trailer hieronder voor een heerlijke nostalgische reis.

Weet je nog deze parel?

Nee, nee, ik ben niet boos dat je aan het sporten bent. Ga zo door, het is gezond en meer mensen zouden hetzelfde moeten doen – niet in de laatste plaats ikzelf die onderaan zit. En je bent van harte welkom om zoveel sportschoolselfies te plaatsen als je wilt, en de meest trendy en super strakke sportkleding te dragen. Ga je gang. Hopelijk inspireert dit meer mensen om te beginnen.

Nee, de mensen met wie ik praat met mijn bittere kop zijn in plaats daarvan weer een fitnessclientèle. Er zijn zorgwekkend veel mensen die meteen naar voren moeten komen en opmerken dat je iets verkeerd doet als het om training gaat. Als ik zeg dat ik in de zomers loop, zegt die persoon meteen dat ik waarschijnlijk op de loopband moet lopen, als ik zeg dat ik padel speel, zwemmen wordt aanbevolen en krachttraining zal ik daar zijn en zeggen dat ik het verkeerd doe en een ander programma moet volgen.

De meest extreme mensen met deze eigenschap zullen zelfs de platitude uitspreken dat de training die ik doe eigenlijk vooral schadelijk is. Het kunnen gewrichten zijn, het kunnen spieren, wervelkolom of wat dan ook zijn, maar het is eigenlijk niet zo goed. Ik zou moeten doen wat deze zelfverklaarde professional doet.

Alleen dat deze "professional" zelf een amateurtrainer is en rondloopt op een programma dat hij zelf leuk vindt. De kennis wordt verkregen uit te weinig zeer tegenstrijdige YouTube-video's, die vervolgens worden gebruikt voor overmoedige uitspraken.

Je merkt het meteen aan deze door Chadbro geïnspireerde persoonlijkheden aan hoe zelfverzekerd ze over dingen praten. Degene die echt deskundig is en het goed bedoelt (blijf helpen, je bent goud waard!) Wees meestal genuanceerder en wil je aanmoedigen en helpen in plaats van op een ruimhartige en zelfverzekerde manier dubieuze adviezen te geven, wat de drang om verder te trainen juist doodt.

Geen geïrriteerd geklaag meer (om welke reden dan ook).

Absoluut, ik zie dat het een Mega Drive is, en absoluut, ik ga hem kopen. Maar er is geen vezel in mijn lichaam die dit niet als een behoorlijk lusteloos product beschouwt. Ik verzamel geen Lego-bouwsets, maar ik heb ook moeite om daar niet te vallen – want ik vind veel van wat er wordt uitgebracht ontzettend lekker. 

Dit geldt vooral voor game-gerelateerde dingen, waar ik denk dat de Lego-interpretaties van de Atari 2600 en NES extreem goed gemaakt zijn met veel goede details en Easter eggs. Maar ze bestonden ook uit meer dan 2500 onderdelen – als de Mega Drive nu uitkomt, hebben we het over een console met minder dan 500 onderdelen.

En... het voelt gewoon niet waardig aan, het is de console die Nintendo een flinke dosis gaf en het bedrijf waarvan de spellen lieten zien dat onze hobby niet alleen voor kinderen hoeft te zijn. Natuurlijk zou de Mega Drive even groot zijn geweest als de andere twee sets, vol met Easter eggs, geleverd met een paar cassettes, een gedetailleerde controller gehad en meer waardig zijn geweest voor de legendarische console die de basis van de kit vormt – misschien zelfs nog meer nu Sega ook bezig lijkt zijn geschiedenis nieuw leven in te blazen.

Ik hoop dat dit niet de laatste samenwerking is die we zien tussen Lego en Sega, en dat ze de volgende keer echt durven investeren. De ventilatoren zijn er nog steeds, dat beloof ik, en er zijn ook nieuwe toegevoegd.

Als je in het achtergrondlicht knijpt, zie je dat het een Mega Drive is, maar dat is toch zeker budgetontwerp?

Het zag er vorig jaar erg rooskleurig uit voor DC nadat Superman fans ervan wist te overtuigen dat er ruimte is voor een meer stripboekgetrouwe en positievere versie van het personage in een nogal donkere tijd (gezegd zonder de minste kritiek op Henry Cavills briljante interpretatie van Man of Steel) en de voortzetting van Peacemaker. Daarnaast waren er veel meldingen van nieuwe dingen.

In de lente is het rustiger geweest, maar deze zomer is het tijd voor Supergirl, die er zowel vermakelijk uitziet als met Jason Momoa als Lobo - gevolgd door de tv-serie Lanterns en de horrorfilm Clayface. Leuk, ik denk echt dat DC goed is begonnen en voor mij aanzienlijk interessanter aanvoelt dan alles wat Marvel te bieden heeft – inclusief de nieuwe Avengers-reel en Spider-Man: Brand New Day (waar ik echter erg naar uitkijk).

Maar... Als het om de spellen gaat, is het tegenovergestelde waar. Hier is Marvel de totale dominantie. Gotham Knights uit 2022 was middelmatig, Suicide Squad: Kill the Justice League was ronduit ondermaats (hoe kan dit in hemelsnaam het volgende spel zijn van de makers van Batman: Arkham - het is alsof Leonardo da Vinci de Mona Lisa opvolgde met een headshot) en Wonder Woman... is gesloten.

Pikdonker. Vooral als we bedenken dat de altijd scherpe Insomniac aan een Wolvie-game werkt en waarschijnlijk ook aan Spider-Man, Arkane Lyon aan Blade, EA aan Iron Man en Marvel 1943 Rise of Hydra, terwijl de vechtexperts bij Arc System Works werken aan Marvel Tokon: Fighting Souls. Het voelt alsof ik overtroffen word.

Gelukkig bestaat er licht in de duisternis van DC. Over drie weken wordt Lego Batman: Legacy of the Dark Knight uitgebracht, wat ontzettend goed lijkt. Het lijkt erop dat het het grootste, meest uitgebreide en beste Lego-spel ooit wordt – en misschien krijgt het gezelschap. Er zijn veel aanwijzingen dat de volgende titel van Netherrealm Studio (Mortal Kombat studio) Injustice 3 zal zijn, een spel waar fans al lang om vragen. En misschien is de release niet zo ver weg als je misschien denkt?

Er werd gefluisterd dat het al in de aankomst was vóór Mortal Kombat 1, maar misschien vroeg Warner de ontwikkelaars om het spel te pauzeren omdat ze al op het punt stonden het DC Universum opnieuw te starten, en wilden ze het spel bewaren totdat het weer draaide? Hoe het ook zij, het lijkt nu onderweg te zijn en zal iets bieden wat Marvel niet heeft, namelijk een AAA-vechtspel van een van 's werelds beste ontwikkelaars op dit gebied. En het is waarschijnlijk dat ze het spel zullen aanpassen voor het nieuwe DCU en vechters zullen toevoegen zoals ze in verschillende film- en tv-producties voorkomen.

Ik vind nog steeds dat Marvel op papier sterker is en dat het aan DC is om dat te bewijzen. Maar gecombineerd met de informatie dat Rockesteady aan een nieuwe Batman-game werkt, begint het toch een beetje interessant te worden – en het mooie hiervan is dat, of je nu DC en/of Marvel leuk vindt, we allemaal winnaars zullen zijn van deze competitie.

Lego Batman: Legacy of the Dark Knight en Injustice 3 zullen na een zeer mager decennium een broodnodige vitamineinjectie zijn voor DC-games.

Het is zeker niet dat ik klaag over goedkopere games, maar de laatste jaren wacht ik altijd op de volgende grote uitverkoop als ik een game digitaal ga kopen. Volgens mijn eigen zeer onwetenschappelijke onderbuikgevoel is er minstens zes keer per jaar een uitverkoop, en naast dat het aan het seizoen gekoppeld is, zijn er ook dingen als Chinees Nieuwjaar, Japanse Gouden Week, Halloween, gaming-evenementen en nog veel meer wanneer de prijzen dalen.

Zelfs een slechte uitverkoop kan meestal 10-20% korting geven , waardoor het snel honderden euro's oploopt om te besparen, en vaak hoef ik maar een week of twee te wachten voordat het tijd is om toe te slaan. Ik heb ook het voordeel van meerdere formaten en ben er wat flexibel mee, dus het voelt alsof er altijd ergens een uitverkoop is.

Ik probeer niemand te overtuigen te stoppen met het kopen van games voor de volle prijs of iets dergelijks, maar ik wil alleen zeggen dat het verrassend vaak helemaal onnodig is. Voor mij die dat wel zou kunnen, is dat natuurlijk een goede zaak, maar ik vraag me af of de industrie zichzelf niet devalueert als games goedkope wegwerpitems worden, en ik vraag me af of Nintendo's strategie misschien toch niet de gezondste is. Iedereen weet dat ze geen prijzen verlagen, dus als je hun geweldige titels wilt spelen, hoef je alleen maar te betalen.

Er is eigenlijk geen reden om vandaag games voor de volle prijs te kopen; volgende week of zelfs volgende week begint een van al deze eeuwige uitverkoop weer (op dit moment wordt Golden Week gevierd in de Xbox Store).