Het is tijdens digitale pauzes, zelfs korte, dat je je realiseert hoe ongelooflijk kwetsbaar onze samenleving is. Simpele stroomuitval of computerproblemen zorgen er vaak voor dat we geen Plopp bij Willys kunnen kopen omdat de systemen van de winkels geen geld meer kunnen aannemen - zelfs geen contant geld - zonder verbinding. Dit is iets dat we als samenleving absoluut moeten herzien, want als we het zien, weten zelfs vijanden buiten het land ervan en zouden ze proberen het in het ergste geval uit te buiten.

Maar... Het was 's avonds niet zo serieus, maar ik en mijn broer gingen wat Fall Guys spelen via Xbox, maar realiseerden ons dat we niet konden inloggen. Een complete stop met een mysterieus bericht en een schamele hoeveelheid updates en duidelijke berichten van Microsoft. Ik heb verschillende consoles (om werk- en gemaksredenen) en deze specifieke was niet ingesteld als mijn Home Xbox. 

En aangezien ik niet online kon inloggen, mocht ik ook niet spelen. Geen ramp echter, ik was niet bang dat Microsoft had geconky of dat ze hun online service stiekem hadden gedood, dus ik wist dat het terug zou komen. Maar nu is het vijf uur geleden en het werkt nog steeds niet voor mij. De problemen van de ontwikkelde landen. Ik overleef een avond zonder Fall Guys met mijn broer, maar hoe ziet het er over twintig jaar uit?

Werkt mijn Home Xbox nog steeds en hoe is het systeem veranderd? Er is een dreigend risico dat de volledig digitale wereld ervoor zal zorgen dat we zowat alle games verliezen die we bezitten op de dag dat de services worden afgesloten. Het is niets dat me vandaag zorgen baart, behalve in het geval van korte onderbrekingen in online diensten, en misschien kan het me over twintig jaar niet eens meer schelen (serieus, hoe ziet de wereld er dan eigenlijk uit, met het tempo van vandaag en AI voelt het bijna abstract) - maar ik ga niet liegen. Het is geen prettige gedachte, en iets waarvan ik zou willen dat er over werd gepraat. Laat de spellen door dik en dun werken.

Huiswerk voor Microsoft. De hele online service mag niet uitvallen, en als dat wel gebeurt, mag het niet lang duren - en de informatie moet beter zijn.

Vorig jaar moest ik, zoals je weet, naar het kruis kruipen en toegeven dat ik, als laatste Zweed, verslaafd raakte aan Solsidan, een serie die ik vandaag de dag beschouw als een van mijn absolute favorieten als het gaat om sitcoms en waarvan ik nu constant hoop op nieuwe tekenen van leven.

Vandaag ga ik hetzelfde doen en onthullen dat ik een paar dagen geleden (nou ja) "gedwongen" was om Best in Test te kijken , een van die brutale Zweedse familie-entertainment waar ik normaal gesproken niet zo dol op ben. Ik ben niet slechter dan ik kan toegeven als ik ongelijk heb, want dit is echt leuk. Babben en David Sundin zijn een onvergelijkbaar radarkoppel en met de juiste concurrenten kan het ronduit hilarisch zijn - iets dat me meer dan eens aan het lachen heeft gemaakt.

Het feit dat de door SVT geproduceerde afleveringen lijken te zijn verwijderd is natuurlijk triest, maar ik moet het doen met de afleveringen die op TV4 zijn, en heb nog steeds het gevoel dat het beter laat dan nooit is.

Ik was weer de laatste in Zweden...

Ik heb al eerder gezegd dat ik een paar jaar geleden de diagnose diabetes kreeg, maar noch type één noch twee. Het is niet verwonderlijk dat het insulinebehandeling betekent en ik heb mijn dieet in grote mate moeten veranderen en aanzienlijk moeten bezuinigen op de snelle koolhydraten.

Maar... Niet helemaal. Ik heb nog een paar ondeugden over die me dwingen om te zondigen en een daarvan is de rondtrekkende Jafaris Donuts & Churros . Ze hebben vaste plaatsen in Göteborg en Stockholm, en anders schijnbaar meerdere karren en reizen constant rond met het serveren van donuts van Amerikaanse snit en churros. 

Dat laatste is natuurlijk ook goed, maar ik kan wel zonder (tenzij het een muziekfestival is, in welk geval het natuurlijk een must is). Echter, de monniken... Mijn partner en ik volgen ze slaafs op Instagram en elke keer als ze in Östersund verschijnen, kopen we minstens een twaalfpack.

Het afgelopen weekend zijn we weer verwend door hun aanwezigheid, en is het twaalf-pack aangeschaft, waarbij ik vooral die met blauwe bessensmaak, smarties en zo'n beetje alles met witte chocolade lekker vind. Diabetes of niet, deze brullende snelle koolhydraten moeten snel worden verminderd.

Koop je Jafari's donuts meestal zelf of heb je een andere koolhydraatrijke lading?

Zoals ik al eerder heb geschreven, vind ik het vierde seizoen van The Boys niet zo goed begonnen. Sterker nog, soms bijna falen, wat pijn doet om toe te geven in zo'n mooie serie. Geen enkel personage krijgt echt de kans om te schitteren, ze worden heel spaarzaam gebruikt en er is geen echt verhaal behalve te veel oninteressante zijverhalen. 

Maar... Ik ga een kort verhaal nog korter maken (ik heb koorts en ik ga slapen), in aflevering vijf die donderdag uitkwam - het ging eindelijk van start. Er zijn nog drie afleveringen te gaan en wat er ook gebeurt, dit wordt het zwakste seizoen tot nu toe, maar de hoop leeft dat het in ieder geval goed kan aflopen. Dan hoop ik echt dat het productieteam bij de kraag grijpt en back to basics gaat voor een waardig vijfde seizoen.

Wat vind jij van The Boys: Seizoen 4?

Vanwege de duidelijk slechtere sequels kan ik niet zeggen dat ik tegenwoordig heel vaak aan Dead Rising denk. Al voor deel twee liet Capcom Blue Castle Games de verantwoordelijkheid overnemen en het resultaat was een minder charmant spel dat het hele ding min of meer miste.

Maar toen het bijna 20 jaar geleden kwam, speelde ik als geobsedeerd. Het was een van die games die echt rondbazuinde dat het een nieuwe generatie was en iets bood dat we nog nooit eerder hebben gezien. Frank West was een mooie hoofdrolspeler en het was een waar genot om rond te snuffelen in het enorme winkelcentrum in de Colorado-grot Willamette.

Daarom vind ik het fenomenaal leuk dat Capcom nu hun klassieker afstoft, en gezien het feit dat de serie al heel lang dood is en het bijna 20 jaar geleden is sinds de première - is het moeilijk om ze te beschuldigen van het uitmelken, het is in ieder geval een culturele daad, want eerlijk gezegd gaat er nog steeds niets boven Dead Rising. 

Hopelijk is dit een testballon van Capcom om te zien of het tijd is om deze klassieker weer nieuw leven in te blazen, en of je nu al eerder hebt gespeeld of niet, ik denk dat je de release later dit jaar in de gaten moet houden.

Ik heb het Dawn of the Dead-geurende avontuur van Frank West echt gemist . Heb jij dat ook?