Clarkson's Farm: Seizoen 5

Je zou kunnen denken dat het voetstuk waarop we Clarkson's Farm plaatsen onterecht is. Misschien kun je Jeremy Clarksons persona gewoon niet uitstaan, en om de vrij voor de hand liggende reden dat je volledig afknapt op een programma dat zo verbonden is met wie hij is, wat hij denkt en hoe hij zich gedraagt tegenover anderen.

Ik geef toe dat mijn band met het programma enigszins persoonlijk is, en grappig genoeg bestaat het relatief onafhankelijk van mijn mening over zijn tijd als presentator van Top Gear en The Grand Tour. Ik keek het toevallig samen met mijn partner in de zomer van 2021 op een laptop in ons bed, terwijl onze kleine zoon, pas één jaar oud, eindelijk regelmatig begon te slapen, en sindsdien markeren elke zomer nieuwe seizoenen het verstrijken van de tijd, een kans om even stil te staan en te zeggen; "Jeetje, is het weer Clarkson's Farm tijd"?

De connectie gaat dieper dan dat. Net zoals velen waarschijnlijk eerder hebben ervaren met realitydocumentaires, waarin iets wordt opgebouwd en onderhouden, raak je betrokken bij het welzijn van deze mensen, en voel je een vreemde, kameraadschap met hen, omdat het inzicht in hun leven, hun komen en gaan, en de crises die het leven opvrolijken, veel krachtiger blijkt dan je misschien denkt.

Clarkson's Farm is een grappig programma over een voormalige tv-presentator die plotseling beseft dat hij de rest van zijn leven eigenlijk wil besteden aan het verbouwen van gewassen, voor dieren zorgen en het dorpsleven in de omgeving verrijken (zowel cultureel, maar natuurlijk ook economisch). Het gaat niet alleen om Clarkson zelf, maar ook om de mensen die hem helpen, en zelfs hier in het vijfde seizoen is de terugkeer welkom, vooral omdat het verstrijken van de tijd het uitgangspunt van het programma of de manier waarop het is opgebouwd niet fundamenteel heeft veranderd.

Ja, Clarkson probeert zelfrijdende tractoren uit, boeren uit heel Engeland protesteren in Londen tegen nieuwe belastingmaatregelen die hen duur zullen komen te staan, en zijn relatief nieuwe pub loopt tegen allerlei problemen aan. Er gebeuren nieuwe, andere dingen, maar het concept, het kader, blijft ongewijzigd. Wat wij opnieuw mogen doen, is als een vlieg aan de muur zitten terwijl gekke mensen proberen hun best te doen en een halfgroot Engels landhuis te onderhouden – dat is alles.

Dat is eigenlijk een compliment. Ik heb eerder geschreven dat dit uitgangspunt op een bepaalde manier onuitputtelijk lijkt, omdat ik zo instinctief betrokken ben bij hoe het uitpakt. Zowel ikzelf, mijn betere helft als zelfs vrienden zitten aan het scherm gekluisterd om te zien hoe Clarkson omgaat met een nieuwe ziekte onder Engelse schapen genaamd "Bluetongue", of of de oprit van de pub zwaar getroffen is door een storm. Het klinkt triviaal, het is triviaal, maar het voelt eindeloos vermakelijk en betekenisvol.

Op een gegeven moment spelen The Corrs een optreden in Clarkson's pub, en mijn vriendin zei, verrast, dat ze zich erdoor geraakt voelde. Het is echt gek, en we hebben er hardop om gelachen, maar dat is wat Clarkson's Farm, om een onverklaarbare reden, weet te doen, en zelfs nu, na vijf seizoenen, begrijp ik zelf niet helemaal waarom de show zo'n kracht heeft.

Er zijn echter kleine wijzigingen in het format van de show. Clarkson en zijn assistent Kaleb gaan naar Nederland om te onderzoeken of landbouw in de toekomst efficiënter en duurzamer kan worden, en hier verschuift de show van het traditionele kader naar een soort commentaar op de vele uitdagingen van de landbouwsector. Het blijft echter verankerd in hun vrij mooie persoonlijke dynamiek en is daardoor vermakelijk, ongeacht de context. Of het echt echt is, dat is de grote vraag, en Clarksons programma's hebben zich altijd als authentiek gepresenteerd, ook al schuilen er zware montage en enscenering op de achtergrond. Maar aan de andere kant; "Als het niet kapot is"... Toch?

Er zijn hier en daar kleine problemen. Bepaalde aspecten voelen niet meer zo authentiek als vroeger, en Clarkson's Farm kunnen na verloop van tijd hun authenticiteit verliezen. Het is niet langer geloofwaardig dat Kaleb niet graag buiten Chipping Norton reist als we weten dat hij bijvoorbeeld op een nationale stand-up tour is geweest. Maar aan de andere kant moet ik zeggen dat Clarkson's Farm van begin tot eind briljant in elkaar is gezet, en ik kijk ernaar uit om te zien hoe mijn vriendin en ik ouder zijn geworden als seizoen 6 over een jaar uitkomt – of Clarkson zelf zin heeft om meer te doen.