Clive Barker's Hellraiser: Revival Gameplay-impressies: Ja, dat is gore, dat is gore van mij
De horror-actiegame heeft zeker alles uit de kast gehaald met zijn bloed, ingewanden en al het andere dat Hellraiser uniek maakt.
Zodra ik het allereerste filmpje van Clive Barker's Hellraiser: Revival zag, wist ik dat ik iets heel unieks te wachten stond. Ik had de originele films niet gezien en in mijn vorige afspraak tijdens Gamescom was ik zwaar gewaarschuwd voor wat ik op het punt stond te zien. Ik zou niet zeggen dat ik een horrorliefhebber ben. Haat het spul, echt, maar bloed en bloed kan ik aan.
Toen zag ik dat de ontwikkelaars ziekenzakken hadden klaargemaakt bij de bureaus van de previewkamer, en ik begon een beetje te aarzelen. Je denkt misschien dat je behoorlijk wat bloed en ingewanden hebt gezien in je DOOM's en je Resident Evils, maar Clive Barker's Hellraiser: Revival gaat nog een stapje verder. Ik kokhalsde niet of iets dergelijks, maar in het openingsfilmpje deed ik wel mijn deel van het mentale parelvastgrijpen terwijl ik me afvroeg hoe de ontwikkelaars erin geslaagd waren om iets van deze inhoud voorbij elke vorm van censuurborden te krijgen. China en Australië zouden hier een velddag mee hebben gehad, dacht ik, terwijl ik naar beneden staarde om de penis van mijn personage in de open lucht te zien rondfladderen, compleet met een bijpassende prins albert.
Beginnend met een seksscène, waarin twee personages elkaar doorboren en snijden terwijl ze uitstappen, laat Clive Barker's Hellraiser: Revival je meteen weten wat voor soort rit je te wachten staat. Wanneer ons hoofdpersonage Aidan zijn vriendin Sunny schraapt met de puzzeldoos die fans van de films zullen kennen, roept hij per ongeluk de Cenobieten op, inclusief de enige echte Pinhead, die onmiddellijk kettingen in je vriendin steken en haar uit elkaar scheuren. We zien veel van dit huidsplijtende proces, dat zeker een stempel op je geheugen zal drukken.
In het spel worden we vervolgens getransporteerd naar de schuilplaats van een lokale sekte die de Cenobites aanbidt, die ook proberen pijn tot hun plezier te maken. Nadat we wat haken, naalden en hechtingen van onze huid hebben gescheurd, zijn we nog steeds naakt maar vrij om te proberen uit de faciliteit te ontsnappen. Vreselijk bloederige bezienswaardigheden begroeten ons bij elke bocht terwijl Aidan wanhopig probeert te voorkomen dat hij wordt gepakt en een soort ritueel moet ondergaan waardoor hij nog meer wordt gemarteld dan hij al is geweest.
De gevechten waren ongelooflijk licht in het deel van het spel dat ik speelde, met er aan het einde maar een moment voor met een snelle melee tegen een sektelid die een beetje te veel van mijn slashes genoot. Voor de rest lijkt het begin Aidan op zijn kwetsbaarst te stellen, met zelfs een extra segment waarin we door het labyrintische interieur van de puzzeldoos worden achtervolgd door de Chatterer Cenobite. Je wordt constant aangevallen, met je hartslag omhoog, wat ervoor zorgt dat je een flinke dosis horror krijgt in de eerdere segmenten. De ontwikkelaars waren voorzichtig om je niet te vroeg te machtig te voelen, en zelfs als je meer in de richting van een actiegerichte horrorstijl gaat, lijkt het erop dat er nog steeds genoeg dingen zijn die je gewoon niet kunt verslaan en waar je voor weg moet rennen.
Het tempo van het verhaal lijkt erg goed in elkaar te zitten, met een haak (als je de woordspeling wilt vergeven) die je meteen op weg zet naar deze gruwelijke en boeiende reis. Als iemand zonder eerdere ervaring met de franchise, was ik meteen geïnteresseerd in de overlevering, worldbuilding en waar het verhaal naartoe zal gaan als we proberen de wereld te redden van de ultieme sadomasochisten. De game is ongelooflijk, ongelooflijk bloederig, en zelfs als je denkt dat je erop voorbereid bent, ben je dat waarschijnlijk niet, dus houd daar rekening mee als je naar binnen gaat. Maar ik zal zeggen dat Clive Barker's Hellraiser: Revival ervoor zorgt dat het niet alleen maar bloed naar je gooit omwille van het. De schok van Sunny die uit elkaar wordt gescheurd, de marteling die de sekte hun medemens heeft aangedaan, het dient allemaal om de speler in die lus van spanning te houden, ook ondersteund door de gameplay.