Crisol: Theater of Idols

Crisol: Theater of Idols is een van de Spaanse spellen waar we al een tijd op het oog waren, en we hadden het al uitgeprobeerd. Je kunt zelfs ons interview met de makers van Vermilla Studios en onze indrukken hier lezen. Toch had Tormentosa (de locatie waar het spel zich afspeelt) nog een paar verrassingen voor ons in petto in de definitieve versie.

Dit is Tormentosa

Het verhaal begint wanneer Gabriel Escudero, een kapitein van de Orde van de Zon, arriveert in Tormentosa met een missie om een bedreiging te beëindigen, aangezien de Zonnegod hem zelf een missie namens hem heeft toevertrouwd. Het duurt niet lang voordat we ontdekken dat er iets vreemds gebeurt op dit eiland, dat de standbeelden eigenlijk vijanden zijn, en dat onze missie niet zo eenvoudig is als het lijkt. Na een eerste ontmoeting met Dolores, een enorme vijand gebaseerd op een van de maagden van de Spaanse Heilige Week, die later een stalker wordt en aan wie onze wapens blijkbaar geen kwaad doen, geeft de goddelijke kracht van de Zon ons kracht en verandert ons pistool in een wapen van bloed. Dit is een van de belangrijkste kenmerken van het spel, want alle vuurwapens in het spel zijn "bloedwapens" en hun munitie, zoals je zou verwachten, is ons eigen bloed.

Het verhaal heeft zijn verrassingen die spelers ontdekt krijgen, dus ik zal geen spoilers geven of te veel details geven over het plot. Wat ik wel kan vermelden is dat ik het verhaal erg goed vond en dat het verhaal verschillende kernelementen bevat. Aan de ene kant is er wat de hoofdpersoon ziet in de eerste persoon en zijn gesprekken met andere personages, met name Mediodía, een vriendelijk, uitgesproken meisje dat veel van onze avonturen in Tormentosa tot leven brengt via de radio. Aan de andere kant vinden we in verschillende documenten die door het spel verborgen zijn, veel visuele informatie in de vorm van posters en advertenties rond de locaties, en "bloedvisioenen" waarmee we dialogen kunnen horen tussen de bewoners van Tormentosa vóór de ramp. Daarnaast zien we als algemene regel tussen hoofdstukken door geanimeerde sequenties met een artistieke stijl die lijkt op schetsen in een schilderij, die ons meer details over het verhaal geven.

Een first-person game met duidelijke inspiratiebronnen

Hoewel het een spel is dat ons doet denken aan BioShock met vleugjes van Resident Evil, voegt het feit dat gevechten draaien om onze gezondheid spanning en een origineel element toe aan de gameplay (hoewel het ook lijkt op de kogels in Bloodborne), en stelt het ons ook in staat om ons bewuster te zijn van onze situatie en zorgvuldiger na te denken over of we kogels wel of niet moeten verspillen. Hier vinden we ook het eerste negatieve punt van het spel, aangezien middelen soms slecht verdeeld zijn. Ik ben in situaties geweest waarin ik praktisch opties kreeg om gezondheid te herstellen (dierenkarkassen of Plasmarina-spuiten absorberen, de "EHBO-kit" van dit spel), ondanks dat ik geen meer nodig had of geen volledige inventaris, en dan zijn er delen waarin je veel leven in gevecht moet doorbrengen en lange tijd geen kans krijgt om te genezen.

Het spel heeft echter verschillende opties om onze reis veel draaglijker te maken. Hier komt het personage La Plañidera (het equivalent van de Merchant in Resident Evil 4) om de hoek kijken, waardoor we ons personage kunnen verbeteren dankzij de essentie van verslagen vijanden en door raaf-schedels (een verzamelobject dat verspreid over de kaart verborgen is) uit te wisselen. Bovendien, als we kraaien in kooien vinden en bevrijden, krijgen we korting bij de wapen-upgradewinkel, waar we voor een bescheiden prijs alles kunnen upgraden, van ons mes (essentieel voor blokkeren en pareren) tot onze maximale spuitcapaciteit, en natuurlijk de schade, munitielimiet en andere parameters van onze vuurwapens.

Tormentosa verbergt veel geheimen (en verzamelobjecten!)

Crisol: Theater of Idols staat vol met verzamelobjecten, van de eerder genoemde Raven-schedels, de kraaien die bevrijd moeten worden, de kisten met de spelvaluta (Silver Bulls), blauwdrukken en vinyls (die we pas kunnen raadplegen als we het spel hebben voltooid). Verkenning wordt een zeer belangrijke en bijna cruciale factor in het spel, want zonder upgrades kan het spel behoorlijk ingewikkeld worden. Toch komt het grote aantal verzamelobjecten en hun belang in het spel tot uiting in een zeer zorgvuldig levelontwerp, waarbij duidelijk is dat de nieuwsgierigheid van de speler wordt uitgebuit. Als we de kaart van elk gebied raadplegen, zien we altijd een "verdachte" kamer of plek waar altijd een soort beloning is, zoals de smeltkroesmedaillons, die kisten openen die verspreid zijn over Tormentosa Fair.

Deze kermis fungeert als het "centrale knooppunt" van het spel, waar we herhaaldelijk tussen hoofdstukken gaan om naar het volgende gebied te gaan of ons af te leiden met de leuke minigames in de vorm van kermisattracties. Daarnaast ontvang je, als je ze succesvol voltooit, tickets die je kunt inwisselen voor verschillende prijzen, zoals een permanente gezondheidsupgrade of benzine om de messlijper te activeren.

In het algemeen is het spel gebaseerd op deze overgang van "Nieuw gebied - Fair - Nieuw gebied..." ", want gedurende het verhaal krijgen we zeer specifieke doelen om vooruit te komen. Elk nieuw gebied heeft andere vijanden, van de meest voorkomende (standbeelden/poppen met bladwapens) tot boogschutters, kleine vliegende vijanden, een specifiek type vijand dat oneindig verschijnt, of zware vijanden, evenals verschillende secties waar Dolores verschijnt en waar je je moet verstoppen en wegrennen zonder geluid te maken. Al deze actie en spanning zijn goed in balans met een flinke dosis puzzels waarbij we alles moeten oplossen, van het typische schaalprobleem dat lijkt te zijn overgenomen uit "Professor Layton" tot andere, meer ingewikkelde puzzels die aanwijzingen en informatie via aantekeningen vereisen.

Ik vond Crisol echt leuk; Het heeft een behoorlijk goed tempo, met een goede balans tussen actie, spanning en puzzels. Het verhaal is zeer waardevol en hoewel het technisch gezien zijn indie-wortels laat zien, maakt het niet de fout om te ambitieus te zijn of zichzelf onnodig op te rekken. Het vertelt het verhaal dat het wil vertellen en doet dat heel goed. Het kostte me ongeveer 14 uur om de campagne uit te spelen, en het voelde niet te kort of te lang; Ik heb echt genoten van de reis en het resultaat van het verhaal.

Tijdens mijn speelsessie kwam ik een paar glitches tegen waardoor ik een puzzel niet kon oplossen, ook al was mijn antwoord correct, en op een ander moment stopte de controller niet met rommelen totdat ik het spel opnieuw opstartte, maar over het algemeen is de prestatie van het spel behoorlijk goed. Het is ook het vermelden waard dat hoewel het spel verschillende wapens heeft om uit te kiezen, zoals een jachtgeweer, een machinepistool of een sluipschuttersgeweer, we met ons vertrouwde pistool zonder veel moeite alle vijanden kunnen uitschakelen. Baasgevechten zijn vrij schaars, maar ze voegen wat meer diepgang toe aan de actie, en als je net als ik het "haast" moet spelen om het te beoordelen, zijn er secties die voorspelbaar en repetitief kunnen worden.

Met zo'n betaalbare prijs (€17,49), herspeelbaarheidsopties met verschillende moeilijkheidsgraden, verzamelobjecten en uitdagende prestaties (zoals het uitspelen van het spel in minder dan drie uur), kan ik het niet laten Crisol aan te bevelen. Het is een spel dat de Spaanse geschiedenis en folklore herinterpreteert, en je hier constant aan herinnert met de namen van de personages en visuele informatie, evenals de esthetiek en het geluidsontwerp, maar qua gameplay maakt het niet uit waar je vandaan komt, want je vindt een first-person actietitel die zeker de moeite waard is om te overwegen, met wat inspiratie die je het gevoel geeft iets te spelen wat je leuk vindt. Maar nieuw.

Crisol: Theater of Idols lanceert vandaag op PC, PS5 en Xbox Series X/S, misschien komt er in de toekomst een Nintendo Switch 2-versie...