Cthulhu: The Cosmic Abyss Gameplay Preview: Doorwaden in de Zwarte Zeeën van Oneindigheid

Het is nogal ontstellend om toe te geven gezien zijn racistische toegeeflijkheden, maar ik ben erg gesteld op de fictie van H.P. Lovecraft. Zijn oproepen van wezens die onze verbeelding te boven gaan en hoe zij de concepten weerspiegelen van wat het betekent om mens te zijn en onze rol onder de sterren te weerspiegelen, fascineert consequent. Toch voel ik me altijd meer aangetrokken tot Lovecrafts minder bekende verhalen en monsters. De grote, boze octopusdemon Cthulhu, nou ja, hij is bijna te bekend en wordt door de media overdreven afgebeeld, tot het punt dat hij geen gevoel heeft voor het mysterie dat je geest iets engers laat oproepen uit Lovecrafts toegegeven verouderde gevoel voor horror-anders zijn.

Dus ik was vrij voorzichtig toen ik Big Bad Wolf en Nacon's Cthulhu: The Cosmic Abyss betrad. Een AA-horroronderzoek met de enorme vliegende inktvis in de titel leek alle voor de hand liggende richtingen in te gaan, waarbij alle overdreven stereotypen van Lovecraftiaanse fictie werden opgepompt, terwijl het er niet in slaagde iets te maken behalve tentakels en mensen die schreeuwen dat ze gek worden van het lezen van een paar kronkelende letters op een muur. Daar komt wel wat van voor, want het is een spel gebaseerd op het werk van Lovecraft waar we het hier over hebben, maar in de paar uur die ik speelde genoot ik grotendeels van het begin van dit nieuwe mysterie.

We spelen als Noah, een onderzoeker naar het Occulte, die zich wordt meegetrokken in de letterlijke diepten van de oceaan en de metaforische diepten van een zaak die zijn begrip te boven gaat, nadat een collega vermist raakt. Na een griezelige opening die zich afspeelt in een hut in het bos (of moeras is misschien een nauwkeuriger term), worden we in een onderzoek gegooid naar een verlaten diepzeemijnfaciliteit begin jaren 2050, vergezeld door een AI-metgezel die ons helpt omgevingen te scannen, aanwijzingen te koppelen en om oplossingen gevraagd kan worden als je de setting hebt aanstaan.

Cthulhu: The Cosmic Abyss komt allereerst over als een onderzoeksspel, wat waarschijnlijk verstandig is aangezien Lovecraftiaanse horror zoals gezegd niet zo bang is als bijvoorbeeld Resident Evil of Silent Hill. Er hangt een onheilspellende ondertoon door het hele spel heen, vooral als je voorbij de introductie komt en in de kern van solo-verkenning van de verlaten faciliteit komt. Er is iets daar beneden bij je, samen met het spoor van lijken dat het heeft achtergelaten, maar niet weten wat het is, zelfs toen ik de demo afrondde, maakte een veel sterkere indruk dan een vismonster dat me probeerde te achtervolgen. Die methodische aanpak van de gameplay geeft je de tijd om jezelf onder te dompelen in de wereld en te verdwalen in het mysterie, waarbij je stukje bij beetje aanwijzingen aan elkaar rijst om het duistere verhaal eronder te ontrafelen.

Er zit veel diepgang in de onderzoeksmechanieken, waar je even aan moet wennen. Terwijl je door een omgeving loopt, houd je je ogen op de vloer, muren, bureaus en zelfs plafonds gericht om aanwijzingen te verzamelen. Je krijgt wat informatie van hen zodra je ze voor het eerst ziet, maar als je een kostbare energiebron verbruikt, kun je ze analyseren voor meer informatie, terwijl je ze opslaat in de kluis, een menu waarmee je een bepaalde substantie of element kunt kiezen, en vervolgens je radar gebruikt om meer dingen te signaleren die dezelfde eigenschappen hebben. Er is ook een Sherlock-achtige mindmap waarmee je de verbanden kunt leggen over verschillende mensen, locaties, artefacten en meer. Ik gebruikte het meestal niet te veel, omdat ik me liever op het volgende stukje van de puzzel had gericht dan het in die vroege fases allemaal bij elkaar te moeten zetten. Je hebt ook toegang tot een pin-tool voor bepaalde aanwijzingen en afbeeldingen die je bij de hand wilt houden. Opnieuw lijkt de volledige focus hier op het onderzoek te liggen, wat zeker beter past bij een Lovecraftiaanse sfeer dan bij een actie-/overlevingsavontuur door onderwatertempels.

Grotere mysteries zijn niet altijd eenvoudig, en hoewel je in de introductie gewoon kon kijken naar alles wat er te zien was, moest ik mijn hoofd gebruiken voor een doolhofpuzzel in het tweede deel van de demo. Een paar hulpmiddelen van de AI-metgezel Key kwamen goed van pas, ik schaam me er niet voor toe te geven, en uiteindelijk, terwijl ik probeerde het "goede" einde van het mysterie te krijgen, moest ik een besmet artefact gebruiken om me door het doolhof te leiden. Elk mysterie biedt je twee oplossingen, waarvan één inspeelt op het allesbepalende corruptiemechanisme. Omringd zijn door al die vismensen en kronkelende schrijfstijl is behoorlijk schadelijk voor iemands mentale gezondheid, zoals je zou verwachten, en als je een goed einde wilt, moet je voorkomen dat Noah gek wordt. Om tijd te besparen voor de demo, heb ik echter het brein van die arme man door de blender gehaald. Het is een interessante mechaniek, hoewel ik hoop dat het in het volledige spel niet alleen een geval is van corruptie die via het meest rechtlijnige pad wordt gebracht, terwijl de oplossing zonder corruptie je meer werk laat doen, omdat dat wat te simpel aanvoelt voor het potentieel van de mechaniek.

Cthulhu: The Cosmic Abyss valt zeker binnen het domein van een AA-ervaring. Hoewel het er soms geweldig uitziet, solide gameplaymechanieken en een intrigerend verhaal heeft, heeft het hier en daar ook zijn problemen. Ik merkte wat visuele bugs op en wat op echte fouten in het kaartontwerp leken (een label voor Transfer Module noemde het Transfert Module). Er waren ook wat prestatie-zenuwen elke keer dat ik een nieuw gebied binnenkwam, en hoewel deze niet tot crashes leidden, liet het mijn immersie toch wat zakken, wat jammer is aangezien de visuals en het verhaal je erg goed meeslepen in de wereld die Big Bad Wolf heeft gecreëerd.

Cthulhu: The Cosmic Abyss misschien een gebrek aan engheid, maar net als het lezen van een Lovecraftiaans verhaal in een tijd waarin vismensen tot de minst angstaanjagende monsters behoren, is er nog steeds een groot gevoel van intrige in het mysteriespel van Big Bad Wolf. Ik ben benieuwd naar de volgende stappen in Noahs zoektocht naar deze kosmische god, en of we uiteindelijk toch Old Tentacle Beard zullen ontmoeten, of dat we veel te gek gaan voordat we de kans krijgen. Houd dit in de gaten als je iets zoekt dat je wat hersentraining geeft en een leuk verhaal geeft.