Dark Scrolls
Dark Scrolls draagt zijn inspiratiebronnen openlijk, maar kan het de beste genres die het haalt overtreffen?
Dark Scrolls is een snelle mix van roguelite, shoot 'em up en arcade-platformer die duidelijk inspiratie haalt uit verschillende klassieke titels, waaronder Ghosts 'n Goblins, Castlevania en een vleugje Mega Man erbovenop. Het uitgangspunt is simpel: kies een van de drie startende helden, duik in een willekeurig gegenereerd level en probeer het einde te halen.
Wat aanvankelijk lijkt op klassieke retro-actie, blijkt echter al snel een spel te zijn met aanzienlijk meer diepgang dan de charmante pixelkunst doet vermoeden. Achter het spel staat de indie-studio Doinksoft, die eerder naam heeft gemaakt met geprezen, pixelrijke titels zoals Gato Roboto en Gunbrella, en hun kenmerkende flair voor strakke gameplaymechanieken doordringt elk frame.
De grootste kracht is de variatie. Er zijn maar een paar levels, maar die worden gegenereerd door een willekeurige engine, waardoor de omgevingen er elke keer anders uitzien als je het spel speelt. Dit elimineert effectief het gevoel van herhaling dat veel oudere platformspellen vaak teisterde. De mogelijkheid om verschillende paden naar het einddoel te kiezen, zorgt er ook voor dat elke run uniek aanvoelt. Er zijn duidelijke echo's van Castlevania, waar de keuzes die je maakt niet alleen de moeilijkheidsgraad beïnvloeden, maar ook experimenteren aanmoedigen tot aan de intense baasgevechten, die vereisen dat je de bewegingspatronen van je personage echt onder de knie hebt.
In het spel ontmoeten we Grizz, een grote, bebaarde barbaar die op pure brute kracht vertrouwt, zware bijlen in een boog gooit en vijanden verplettert met een krachtige grondstoot vanuit de lucht. Daarentegen is er Pigeon, een snelle en behendige dief die zich richt op mobiliteit, razendsnelle messen van dichtbij gooit en midden in een sprong met zijn dolken recht naar beneden valt. Voor mij was het echter de tovenaar Emerys die de voor de hand liggende keuze werd, omdat de combinatie van hoge mobiliteit en het vermogen om van een afstand aan te vallen die keuze van personage makkelijk maakte. Voeg daarbij een breed scala aan ontgrendelbare personages met totaal verschillende vaardigheden en speelstijlen. Het spel bevat in totaal negen helden, en door verborgen hoekjes en gaatjes te verkennen, kun je alles ontgrendelen, van een blaffende hond tot een saxofoonspelende rat. Of je nu houdt van gevechten op korte afstand, ondersteunende rollen of een agressievere run-and-gun-aanpak, de kans is groot dat je een favoriet vindt.
De unieke vaardigheden van de personages bieden een overvloed aan mogelijkheden voor variatie en uitdaging. Ik heb de co-op modus niet zo grondig verkend als de singleplayer, maar de variatie tussen de helden is iets wat ik zie als een grote kracht van de co-op. Net als in Golden Axe zijn er fantastische mogelijkheden om de unieke sterke punten van de verschillende personages te combineren. De charmante pixelart wordt ook begeleid door een opzwepende, retro-achtige soundtrack die de adrenaline laat pompen tijdens de meest chaotische gevechten.
Het upgradesysteem is opnieuw een groot succes. Je verzamelt kristallen die je later kunt ruilen voor verschillende vaardigheden. Het opbouwen van synergieën tussen vampierachtige levensdiefstal, behulpzame elfen en snellere projectielen geeft een tastbaar gevoel van voortgang tijdens elke playthrough. Er zijn maar weinig dingen zo bevredigend als het gevoel dat je de juiste combinatie van vaardigheden hebt gevonden die chaotische gevechten verandert in goed geoliede overwinningsmarsen.
Ondanks de naam is Dark Scrolls ook aanzienlijk beter in balans dan verwacht. De uitdaging is er, maar het spel voelt zelden oneerlijk aan. Mislukkingen zijn vaker te wijten aan je eigen fouten dan aan frustrerende ontwerpkeuzes, waardoor je bijna meteen aan een nieuwe ronde wilt beginnen.
Helaas struikelt het spel over één punt dat veel moderne roguelites nu effectiever hebben opgelost: het ontbreken van een savesysteem. Je kunt niet tussen levels opslaan, wat betekent - en vereist - een grotere tijdsinvestering dan nodig is. Als je de kristallen die je hebt verzameld wilt veiligstellen en je speelsessie wilt beëindigen, ben je feitelijk gedwongen je eigen run vroegtijdig te beëindigen. Het voelt onnodig omslachtig aan en riskeert het afschrikken van spelers die niet altijd tijd hebben voor langere sessies.
Het is jammer, want anders weet Dark Scrolls het feit om op de lange termijn zowel direct vermakelijk als verslavend te zijn. De variatie aan levels, personages en upgrades zorgt ervoor dat het spel voortdurend nieuwe manieren van spelen biedt, en de luchtige toon balanceert de hoge intensiteit op een voorbeeldige manier. Het spel is op zichzelf geen revolutie en geeft je niet het gevoel dat je voor het eerst iets unieks speelt. De sterke punten liggen juist in het feit dat het kleine elementen uit verschillende gameseries uit verschillende genres combineert tot een zeer solide en vermakelijk spel.
Dark Scrolls is misschien niet de meedogenloze uitdaging die de naam doet vermoeden, maar het is een slim ontworpen, charmant en zeer vermakelijk actiespel dat het moeilijk maakt om de controller weg te leggen.




