De gamewereld verdient beter dan Nvidia's generieke AI-make-over

Nvidia had waarschijnlijk een triomfantelijk moment voorzien toen ze maandagavond trots DLSS 5 aankondigden, compleet met een persbericht waarin werd uitgelegd hoe belangrijk dit is. Nvidia-oprichter en CEO Jensen Huang zei onder andere dat "vijfentwintig jaar nadat Nvidia de programmeerbare shader heeft uitgevonden, we de computergraphics opnieuw revolutioneren".

Grote woorden, en hij ging zelfs zo ver dit het "GPT-moment voor graphics" te noemen, waarbij GPT onmiskenbaar op allerlei manieren een gamechanger is geweest voor de hele wereld. Er bestaat geen twijfel over dat er veel potentie is in AI, maar wanneer je dingen moet creëren, zijn de resultaten vaak erg fantasieloos, levenloos en generiek, iets wat heeft geleid tot de nu vrij breed geaccepteerde term "AI slop".

Dus wat is deze DLSS 5 precies? Volgens Nvidia zelf "combineert het handgemaakte rendering met generatieve AI om een dramatische doorbraak in visueel realisme te bereiken", waarbij vooral gezichten een grote trekpleister lijken te zijn, iets wat duidelijk zichtbaar is in de uitgebrachte video waarin gezichten centraal staan. Ik begon nieuwsgierig te kijken, klaar om onder de indruk te zijn na alle hype, en zag Grace Ashcroft uit Resident Evil Requiem, eerst zonder DLSS 5 en daarna daarmee...

De video schakelde snel over naar Leon, waarop mijn brein in werking sloeg. Wacht even... Ik pauzeerde de video kort en spoelde terug. Grace heeft plotseling volle lippen gekregen, uitgesproken modelachtige jukbeenderen, veel foundation, amandelvormige ogen en een meer verfijnde neus, naast andere dingen. De enigszins onschuldige Grace, bedoeld als een verlegen personage waar we ons mee kunnen identificeren, is plotseling een femme fatale met modelambisies, niet ver verwijderd van hoe nerdy PC-mods er meestal uitzien waar vrouwen "verbeterd" moeten worden.

Verrast begon ik de video opnieuw en keek hem tot het einde. Ik krabde me achter mijn hoofd en keek er nog eens naar. Dus heeft Nvidia een technologie ontwikkeld die vervangt wat de game-ontwikkelaars voor ogen hadden, en wat een art designer en een character designer hebben gemaakt, door iets dat aanvoelt als AI-rommel – een beetje zoals realtime Snapchat-filters in onze games – en precies zoals het er meestal uitziet als je AI vraagt iets te ontwerpen: generiek, is het woord om het te beschrijven.

Ik heb snel de reacties op YouTube bekeken, benieuwd of mensen hier echt in geloven. Maar... Dat zijn ze niet. Vrijwel geen enkele reactie is tevreden over Nvidia's AI-filter, en de kritiek is soms erg fel. Een snelle blik op Resetera, gevolgd door sociale media (specifiek Bluesky, Instagram, Threads en X), en het is duidelijk dat je nauwelijks iemand kunt vinden die de aanpak leuk vindt. Ondertussen heeft Nvidia de enorme kritiek opgemerkt en haast zich gehaast om een reactie te plaatsen in een officiële FAQ over DLSS 5. En hier zijn we nu. Of dit Nvidia zal aanzetten tot veranderingen moet nog blijken, net als hoe enthousiast gameontwikkelaars zijn om dit te ondersteunen na alle tegenreactie.

Wat mij betreft ben ik teleurgesteld en een beetje verrast. Het feit dat zelfs voorgerenderde graphics uit onze games vervangen moeten worden door AI-technologie die alles saai en onpersoonlijk maakt, is gewoon te tragisch. Ik denk niet dat dezelfde aanpak in een andere kunstvorm mogelijk zou zijn geweest.

Stel je voor dat Spotify koptelefoons zou verkopen die de muziek waar je van houdt in realtime neemt en deze herwerkt met wat Spotify als verbeteringen beschouwt. Zoals het verwijderen van imperfecties, het gladstrijken van schorre rockvocalen tot iets melodieuzers, gitaarsolo's verfijnder, enzovoort. Het feit dat iconische stemmen niet langer als zichzelf zouden klinken en dat geliefde bands een meer gepolijste AI-sound zouden hebben, zou eigenlijk niet uitmaken. Muziekluisteraars over de hele wereld zouden waarschijnlijk gek zijn geworden, en dat is volstrekt ondenkbaar.

Pas hetzelfde idee toe op de kunstwereld. Stel je voor dat je naar het Louvre was gegaan en een paar AI-bril had gekregen waarmee je verbeterde werken kon zien. Alles zou zijn opgehelderd, kleuren aangepast, de Mona Lisa "babe-ified", contrasten aangepast en we zouden van kamer naar kamer zijn gegaan om naar AI-verbeterde kunst te kijken. We zouden zo kunnen doorgaan met kunstvorm na kunstvorm, dus waarom geen boeken? Lees op een tablet met e-ink die de inhoud verandert zodat een AI in plaats daarvan bepaalt wat je ziet, of kijk films of tv-series waarin alles in realtime wordt opgeknapt. Als je vindt dat Sarah Chalke ouder oogt in de nieuwe Scrubs, kan een beetje DLSS 5 geen kwaad, en als Liam Neeson zich wat uitgeput voelt in de Naked Gun-reboot, is het daar hetzelfde verhaal.

Helaas heeft de gamewereld echter lang niet hetzelfde respect voor onze eigen kunstvorm als andere media, wat zowel leidt tot als heeft geleid tot een enorme erosie van wat ik geloof dat diehard gamers vaak willen. Er is een aanzienlijk grotere vraag naar weelderige singleplayer-avonturen en coöperatieve spel, en een aanzienlijk lagere vraag naar winkels die zich voordoen als games dan uitgevers bereid zijn toe te geven.

Dus nu wordt er een nieuwe stap gezet om games meer geautomatiseerd en generiek te maken, en ik zou liegen als ik zei dat ik niet blij was met de protesten in reactiesecties over de hele wereld, want hoewel bedrijven videogames zien als een melkkoe en een kunstvorm die absoluut geen liefde nodig heeft, kijken de fans daar zo doorheen.