De partij van Merz stelt een verbod op parttime werk voor: "Wie meer kan werken, moet meer werken"

De regerende Duitse Christendemocratische Union (CDU) stelt een grote wijziging in het arbeidsbeleid voor, met als doel het wettelijke recht op parttime werk te beperken. Volgens het plan hebben werknemers speciale toestemming nodig om uren te verminderen, tenzij ze voor kinderen, oudere familieleden zorgen of een professionele opleiding volgen. Partijfunctionarissen zeggen dat deze stap noodzakelijk is om een tekort aan geschoolde arbeidskrachten aan te pakken en voltijdse banen aan te moedigen.

Het voorstel komt van de zakelijke tak van de CDU, die kleine en middelgrote ondernemingen vertegenwoordigt. "Degenen die meer kunnen werken, moeten meer werken," zei Gitta Connemann, voorzitter van de groep, en herhaalde de kritiek van bondskanselier Friedrich Merz op de groeiende Duitse focus op werk-privébalans en vierdaagse werkweken. Sommigen beweren echter dat zo'n beperking vrouwen onevenredig kan treffen, die meer dan driekwart van de deeltijdwerknemers uitmaken.

Het plan heeft al weerstand binnen de partij veroorzaakt. Dennis Radtke, voorzitter van de sociale vleugel van de CDU, zei dat de focus moet liggen op het verbeteren van kinderopvang en flexibiliteit op de werkplek, in plaats van het beperken van rechten. "Parttime werk wordt vaak gezien als een valstrik omdat werkgevers inflexibel zijn, het salaris lager is en de loopbaanontwikkeling beperkt is," zei hij.

Vakbonden hebben soortgelijke zorgen geuit. IG Metall waarschuwde dat het beperken van deeltijdwerk het tekort aan arbeidskrachten niet zou oplossen, en wees in plaats daarvan op onvoldoende arbeidsomstandigheden voor degenen die niet fulltime kunnen werken. Het Duitse Instituut voor Werkgelegenheidsonderzoek meldt dat het deeltijdwerk eind 2025 steeg tot meer dan 40%, wat veranderingen weerspiegelt in sectoren zoals gezondheidszorg, onderwijs en sociale diensten.

Terwijl de CDU zich voorbereidt om het voorstel volgende maand op haar algemene conferentie in Stuttgart te bespreken, lijkt de discussie de balans van de partij tussen economische prioriteiten en sociale bescherming te testen. De uitkomst zou niet alleen de werkplekken in Duitsland kunnen hervormen, maar ook de lopende debatten over gendergelijkheid en werk-privébalans. Wat vind je van deze situatie?