Destiny 2: Renegades

Laten we hier geen tijd verspillen, want je weet op dit moment wat Destiny 2 is. Je weet wat je kunt verwachten van Bungie 's langlopende looter-shooter, en je bent waarschijnlijk enigszins bekend met de beproevingen en tegenslagen die het heeft doorstaan sinds de decennialange Light and Darkness Saga -uitbreiding eindigde met The Final Shape in de zomer van 2024. Dus, met dat in gedachten, wil ik eerst iets zeggen over het spel waar ik het afgelopen decennium duizenden uren aan heb besteed: we hebben een reset nodig.

Voordat je te snel conclusies trekt dat dit betekent dat de Star Wars -thema nieuwste uitbreiding (Renegades ) een ramp is, wil ik eventuele verwarring wegnemen en simpelweg bevestigen dat dat niet zo is. Het heeft zeker zijn sterke en zwakke punten, maar dit spel kampt nu met problemen die een simpele uitbreiding niet kan oplossen. Elke keer dat er een nieuw DLC-stuk wordt uitgebracht, wordt van ons verwacht dat we enthousiast zijn over nieuwe verhaallijnen die volgen, en hoewel dat prima is, is de daadwerkelijke gameplaystructuur en opzet steeds hetzelfde als hetzelfde. Er zijn maar zoveel Cabal, Fallen, en Vex Ik kan in het gezicht schieten en toch het gevoel hebben dat we in een betekenisvolle richting vooruitgang boeken, en ook de jacht op veel betere loot wordt vermoeiend, met de talloze resets en power grinds die niets anders dan uitputtend zijn. Opnieuw moet Destiny worden gereset. We hebben een nieuwe saga nodig die echt nieuw aanvoelt, niet alsof we simpelweg een bladzijde omslaan om een nieuw hoofdstuk van een groter boek te beginnen, zoals het geval was tussen het sluiten van de Light and Darkness Saga en het begin van The Fate Saga met de teleurstellende The Edge of Fate uitbreiding. Simpel gezegd, ik ben het zat om steeds dezelfde dingen te doen. Het is al tien jaar geleden en ik vind het niet onredelijk om iets anders te willen uit dit kosmische universum.

Hoe dan ook, Renegades. Voordat ik ingaan op de gameplay en de meer meeslepende delen van deze uitbreiding, laten we het hebben over de Bantha in de kamer; het Star Wars thema. Het is voor de hand liggend en cheesy, het is misschien soms wat overdreven, maar het werkt ook. Ik weet dat dat tegenstrijdig en een beetje oppervlakkig klinkt, maar het is de waarheid. Er is iets effectiefs aan Destiny 2 met een Star Wars -filter eroverheen, want de vijanden, setpieces, levelontwerp, alles werkt eigenlijk in perfecte harmonie. Dat gezegd hebbende, Bungie heeft ofwel de creativiteit in het verhaal uitgeschakeld, of was beperkt door wat Lucasfilm toestond, aangezien het verhaal in feite een mix is van elementen uit de films. Er is een enorme en destructieve basis in de ruimte die we moeten elimineren door een heel specifieke module op te blazen door een loopgraaf in te schieten... Er is een gehelmde kernvijand die wordt gedreven door haat en spreekt met een gedempte en bevelende stem die allerlei emotionele onrust aangaat zoals Kylo Ren... Reizen naar een nieuw gebied biedt een filmisch perspectief dat zo uit de films lijkt te komen, Spider heeft een woestijnboot die er precies uitziet als Jabba 's en overlockt wat duidelijk bedoeld is als Sarlacc Pit, en de vijanden zijn aangepast om eruit te zien als gangstersyndicaten of Empire Stormtroopers... Nogmaals, het werkt in de praktijk wel, maar had het baat gehad bij minder opvallend en vergelijkbaar te zijn? Zonder enige twijfel.

Wat betreft de gameplay zelf, is het voor mij ook wat tegenstrijdig, want hoewel er interessante nieuwe elementen worden gepresenteerd, voelt Renegades ook precies als een van de kleinere Episodes, maar dan zonder de wekelijkse ontwikkelstructuur die ze boden. Je krijgt een handvol echte nieuwe missies vol gesprekken en cutscenes met de cast van personages, en de rest wordt gevuld met het aangaan van de nieuwe seizoensactiviteit genaamd Equilibrium. Er wordt hier eigenlijk niet veel aangeboden dat de Destiny 2 -veteraan zal verrassen, en hoewel sommigen dat misschien prima vinden, zou ik graag Bungie meer risico's nemen en andere ideeën verkennen die niet zo verdomd vertrouwd aanvoelen.

Het verhaal is misschien wel het sterkste onderdeel van deze uitbreiding als geheel, omdat het een mooie balans biedt tussen kleine momenten die je aandacht vandaag vasthouden en grotere verhaallijnen die in de komende jaren verder verder zullen worden onderzocht. De Star Wars aanwezigheid hier is niet zo extreem dat we in de komende jaren op deze uitbreiding zullen terugkijken en de invloed ervan zullen voelen, ook al worden er enkele belangrijke punten geïntroduceerd met betrekking tot de Nine en hoe die passen in The Fate Saga.

Daarnaast is het andere veelbelovende deel van Renegades de Fire and Ice -missie waarin je je Praxic Blade (lichtzwaard) verdient. Het is een veeleisende en memorabele kerker die speelt met nieuwe mechanieken en ideeën en je scherp houdt, en je uiteindelijk beloont met een wapen dat je jarenlang zal bijblijven. Maar zoals bij veel andere uitbreidingen in deze uitbreiding, wordt het ontsierd door een andere ontwerpkeuze. Veel van de Praxic Blade cosmetische gevestopties en bladkleuren worden verdiend via gameplay en missies, maar verschillende zijn ook betaalde opties op de Eververse Store... Het is alleen maar teleurstellend als je tijd besteedt aan het ontgrendelen van een nieuw hulpmiddel (bovenop het kopen van de uitbreiding) en er vervolgens achter komt dat de coole cosmetische optie die je wilt achter een deur van £8 zit. Destiny 2 is op dit moment zo'n cosmetisch en speler-gedreven spel dat dit soort keuzes in monetisatie eigenlijk hartverscheurend zijn.

Ook, om de ontwikkelingsinspanningen duidelijk te verminderen, worden sommige gesprekken die je met personages in het spel voert geserveerd met eenvoudige geschreven dialoogvakken, wat ook een bittere pil kan zijn als het spel al jaren puur ingesproken dialoog heeft – en dan nog eens uitstekende ingesproken dialogen.

Het is weer een kwestie van geluk, dat is het korte verhaal Destiny 2: Renegades. Er zijn delen die je met een enorme glimlach op je gezicht achterlaten, of het nu gaat om het in stukken snijden van vijanden met een lightsaber of het eerst rondlopen in de drukke en levendige cantina op Mars. Er zijn delen van deze uitbreiding die je zult waarderen, of je nu Star Wars of niet, maar als iemand die Destiny al meer dan 11 jaar als franchise speelt, en dit verhaal heeft ervaren met één personage dat nu als een deel van mij voelt, word ik moe van het feit dat ik in feite dezelfde content met een ander filter aangeboden krijg en te horen krijgen dat het nieuw is. Destiny op deze manier is geleend tijd, en het breekt mijn hart echt om te zeggen dat omdat ik dit universum aanbid dat Bungie heeft gecreëerd en elke keer dat ik weer in de schoenen van mijn Guardian stap, het een beetje voelt als thuiskomen. Het enige addertje onder het gras is dat thuiskomen als een klus voelt, alsof je kerst moet doorbrengen met de schoonfamilie... De magie vervaagt en zelfs Star Wars kan er niet veel aan doen.

Destiny 2 is nog steeds Destiny 2, en dat betekent dat in het midden een goed samengestelde sci-fi shooter met bevredigende en lonende actiegameplay is. De basis is al jaren effectief en plezierig en dat verandert helemaal niet. Maar de wijzigingspost The Final Shape om zich te committeren aan kortere en frequentere "uitbreidingen" in plaats van grotere jaarlijkse contentdrops is vanuit spelersperspectief alleen maar verschrikkelijk geweest voor Destiny 2, en ik weet niet of ik veel meer van dit format aankan dat zo ontzettend onbevredigend aanvoelt om door te blijven gaan. Zoals ik net zei, Destiny 2 is niet meer het spannende grote avontuur dat het ooit was, het spel waar ik elke week uren en uren aan kon besteden omdat het speciaal en uniek voelde. Het is nu een repetitieve klus en Renegades heeft daar eigenlijk niets aan gedaan.