Devil May Cry 5: Devil Hunter Edition voor Nintendo Switch 2

Velen hebben zich misschien afgevraagd waarom Capcom (en Nintendo) zo'n groot probleem maakten van Devil May Cry 5 naar de Switch 2 op de recente Nintendo Direct-showcase. Eigenlijk deed het bij een paar Gamereactor-redacteuren wat wenkbrauwen fronsen. Maar als je het in context plaatst, kan deze nieuwe bewerking wonderen verrichten bij het nieuwe publiek, zolang het maar goed gedaan is.

Laten we het eens over beide punten hebben, en je kunt altijd onze originele Devil May Cry 5 review (2019, PS4) lezen, of misschien onze Devil May Cry 5: Special Edition review (2020, PS5), aangezien Capcom het spel al deze generatie heeft uitgebreid en verbeterd, voor meer over de basiservaring.

Dus, 6/7 jaar later gaat een van de allerbeste hack-and-slash-spellen hybride op het Nintendo-systeem. De release van de titel betekent meer dan op het eerste gezicht lijkt voor dat nieuwe publiek. Net zoals ze hun deel kregen van Hideki Kamiya's stijlvolle gevechten met Viewtiful Joe, hield een mix van gespannen relaties met derden en opzettelijk zwakkere hardware latere Capcom-actie-experimenten generaties lang weg van Nintendo-consoles.

Toch redde Nintendo Kamiya's eigen Bayonetta door hun gebruikers een exclusief vervolg en een derde deel te geven, waarmee ze enkele van de beste Japanse hack-and-slash bijhielden en de interesse onder hen opwekten. Tegelijkertijd bracht een meer bereidwillig Capcom DmC 1-3 naar de eerste Switch, waarbij Devil May Cry 3 Special Edition een van de meest gewaardeerde door fans was vanwege sappige extra's. Nu ontbreekt alleen de vierde vermelding vreemd genoeg in de eShop...

Sinds de release van de Switch 2 is Capcom een van de grootste, zo niet de grootste supporters van het systeem. De RE Engine is op verschillende manieren prachtig aangepast en voor het eerst in twintig jaar komen de nieuwe releases vanaf dag 1 naar het systeem. Resident Evil Requiem, Pragmata, Onimusha.

TL; DR: er is altijd honger geweest, en tot op zekere hoogte cultuur, naar hack and slash op de Nintendo-fanbase. De Switch 2 met zijn sterkere vermogen stelt Capcom in staat de collectie bijna compleet te maken, en wie misschien gewoon nieuwsgierig was, kan nu een moderne klassieker spelen, zowel op hun tv als in handheldmodus. Dus ja, niet de aankondiging om naar te schreeuwen, maar een heel mooie kans voor velen en een duidelijke goedkeuring van Capcom die de weg voorbereidt voor de onvermijdelijke Devil May Cry 6 op een bredere basis.

Hoe is het nu? Het ziet er prima uit en speelt prima. 60 fps, scherpe genoeg graphics zelfs in handheld, geweldige respons op de besturing, af en toe een vreemde beweging met ontwijkingen en platforms zoals in de originelen. Het wordt ook geleverd met bijna alle DLC, kostuums en extra content die tot nu toe is uitgebracht, en in tegenstelling tot wat Nintendo doet, is er een uitverkoop die het voor een paar weken terugbrengt tot 30 euro. Dat is een degelijke heruitgave op een nieuw platform.

Wacht even, bijna? Ja, de Switch 2 mist de Legendary Dark Knight-modus, die, samen met de optie om met Vergil te spelen in plaats van het Nero/Dante/V-standaardtrio van duiveljagers, en de verbeterde graphics, voor ons "redenen genoeg was om het als een echt next-gen spel te beschouwen" op de PS5. De musou-achtige hordesmodus was inderdaad een welkome opvulling, en misschien te veel voor de Switch 2 om aan te kunnen.

Dat gezegd hebbende, wat het aankan, is meer dan goed genoeg en het maakt hier en daar indruk als je onderweg speelt, ondanks de leeftijd van het spel. Ik had ook graag gezien dat deze editie de verouderde menu's en berichten had herzien, maar dat is een klein detail dat je alleen maar vertelt dat het een 7 jaar oud spel is, want alles in het spel blijft duidelijk en behoorlijk speelbaar.

Qua gameplay geef ik persoonlijk de voorkeur aan Bayonetta 2, maar DmC 5 is echt een van de beste in zijn soort, met Nero's Devil Breaker-armen die een gaaf element aan de systemen toevoegen (je moet Mega Man's Mega Buster geweldig vinden, ook al ziet het er vreemd uit), met de drie/vier personages die je laten wisselen tussen gevechtsstijlen, en met de Smokin' Sexy Style-combo's, De prestaties, en de meest spectaculaire en effectieve benaderingen, zijn alleen voorbehouden aan degenen die zich onderdompelen in diepere nuances zoals jump cancelling en de meer complexe, maar lonende mogelijkheden.

Al met al een mooie kans voor wie het gemist heeft of voor wie deze zomer geweldige, belachelijk overdreven hack-and-slash wil spelen tijdens het forenzen of in de hangmat, terwijl het op tv erg lijkt op wat je je herinnert op de PS4. Het mist slechts één bonus uit de PS5-versie, maar het draait geweldig op Nintendo's hybride systeem en wordt uitgebracht als onderdeel van een sexy deal.