Dragon Quest VII Reimagined

Op dit moment mag er geen enkele gamer meer zijn die Dragon Quest niet kent, zowel vanwege de relevantie in het JRPG-genre (dat het praktisch heeft opgericht) als vanwege de erfenis, die zoveel andere enorm succesvolle series sinds de beginjaren hebben gevolgd. Final Fantasy, Shin Megami Tensei, Persona, de Trails-serie, alle Tales of... geen van deze zou bestaan zoals wij die kennen als Enix' werk, geleid door Yuji Horii, niet de eerste stap had gezet. En toch, zoals mijn collega Ben terecht opmerkte toen hij vorig jaar voor het eerst Dragon Quest VII Reimagined probeerde, lijkt de serie achter te blijven, nu meer gericht op het herleven van de glorie uit het verleden dan op het onder ogen zien van het heden.

Dragon Quest XII is nog ver weg, en de reddingslijn die de HD-2D-formule bood, hoewel charmant, zou geen eindeloos succes toestaan. Nee, als je een serie wilt met zulke starre fundamenten als Dragon Quest, die in 40 jaar nauwelijks veranderd is, moet je nog wat meer risico's nemen... En is dat wat Dragon Quest VII: Reimagined doet?

Kort antwoord: Ja en nee. Dragon Quest VII Reimagined is een redelijk nieuwe revisie van Dragon Quest VII (PlayStation, 2000), die gebruikmaakt van de aanpak van de 2013-versie voor de Nintendo 3DS, Dragon Quest VII: Fragments of a Forgotten World. Dit betekent dat, hoewel de hoofdkern van de reis van de Held en zijn vrienden over het eilandcontinent, reizend door de tijd tussen verleden en heden, behouden is gebleven, er een volledige grafische en visuele remake is uitgevoerd, waarbij gebruikgemaakt is van bepaalde richtlijnen uit die 3DS-versie.

Het is een visuele herontwerp waar ik persoonlijk niet helemaal prettig bij was toen ik het voor het eerst zag aankondigen, maar het kostte me maar een paar uur om me ervan te overtuigen dat het de juiste keuze was. De gepolijste diorama-achtige omgevingen en 3D-karakterontwerpen, die de originele ontwerpen van Akira Toriyama behouden, zijn een succes en maken de onderdompeling in het verhaal veel beter dan bij de hiëratische, zij het charmante, stokfiguren uit de Erdrick HD-2D-trilogie.

En over het verhaal gesproken, de titel 'Reimagined' is er niet alleen voor de visuele elementen. Een van de belangrijkste klachten over het verhaal van Dragon Quest VII in de vorige versies was dat de voortgang en het verhaal uiteindelijk erg saai en zwaar werden, omdat de titel constant ervaring moest verzamelen en vechten tegen monsters die snel in eentonigheid vervielen, om nog maar te zwijgen van het feit dat het spel voorbij was als je vasthoudend genoeg was om de aftiteling te halen. 100 uur besteed, misschien zelfs veel meer. Nu is het avontuur opnieuw ontworpen, waarbij de reis over de zee op zoek naar de mystieke tabletten die de wereld herstellen en de eilanden uit de oceaan laten opkomen, behouden blijft, maar er zijn ook minder essentiële onderdelen aangepast.

Als je de vorige spellen hebt gespeeld, merk je misschien dat het pad nu iets anders is, of dat bepaalde eilanden er niet meer zijn. Hoewel DQ VII Reimagined nu niet zo lang is, biedt het nog steeds tientallen uren gameplay en is de ervaring nu aangenamer.

Het gevechtssysteem is ook gestroomlijnd, ten goede. Geërfd van een klassiek grondstoffen-economie-ontwerp, blijft het gevechtsscherm onze groep avonturiers van achteren tonen terwijl ze de vijand of groep vijanden tegemoet treden. De animaties voor aanvallen, monsters en vaardigheden (zoals de oude spreuken, of speciale vaardigheden, nu worden genoemd) zijn vernieuwd, en er is een extra laag synergie toegevoegd tussen verschillende vijanden in hetzelfde gevecht, zodat ze elkaar efficiënter kunnen helpen of hun krachten kunnen combineren. Dat is natuurlijk als je de moeilijkheidsgraad op Normaal of hoger houdt, want nu kun je ook de moeilijkheidsgraad van de uitdaging kiezen of aanpassen naar wens. Eerlijk gezegd is dit zeer welkom als je je gewoon op het verhaal wilt richten of de wereld wilt verkennen, de Monsterpedia, of als je een grotere uitdaging nodig hebt.

Wat ik het meest waardeerde in gevechten was, opnieuw, de beslissing om het proces te versnellen. We hadden al 'Turbo'-systemen om animaties en commando's sneller te maken, waardoor de snelheid van ontmoetingen wordt verminderd, maar nu kun je ook de vechtstijl van de personages aanpassen, hun rollen in de groep 'programmeren' (bijvoorbeeld door ze te laten focussen op ondersteuning of aanvallen zonder te bezuinigen op Magische Punten). De beroepen van elk personage zijn ook uitgebreid. Dit zijn subklassen waarmee je de rol van elk personage in de groep naar eigen wens kunt aanpassen en ook hun gebruik beter kunt richten op krachtigere vijanden. Maak je nu niet te veel zorgen over deze systemen, want tegen de tijd dat je ze moet gebruiken, ben je al zo ver gevorderd in het verhaal en heb je zoveel uren gespeeld dat je weet hoe ze werken.

Misschien blijft dat mijn minst enthousiaste gedachte over Dragon Quest VII Reimagined. Want ondanks het stroomlijnen van het gevecht, het aanpassen van het verhaal, het toevoegen van snelkoppelingen en het verfijnen van puzzel- en scenario-ontwerpen hier en daar... Ik vind het nog steeds een vrij dicht gelaagde Dragon Quest. De eerste paar uur zijn zwaar, en je hebt het gevoel dat het verhaal niet vordert en je verdwaalt in overbodige dialogen en gevechten terwijl je rondrent op zoek naar het volgende missiepunt op de kaart. Dit is geen gebrek dat specifiek is voor deze versie, maar maakt deel uit van het oude erfgoed van de serie, met zijn wortels en misschien wel de verbeelding van de meest traditionele verdedigers. Aan de andere kant ben ik blij te zien dat een oude fout met de Nintendo 3DS-versie die we in het Westen ontvingen is rechtgezet, want nu hebben we eindelijk de soundtracks uitgevoerd door een orkest en geschreven en gedirigeerd door de legendarische Koichi Sugiyama.

Dragon Quest VII Reimagined biedt zowel een verfrissende visuele en technische sprong voor wie van eerdere delen in de serie heeft genoten, als een andere reis voor veteranen die al talloze uren over de zeeën van eerdere versies van het spel hebben doorgebracht. Het behoudt de puurheid van een klassieker en geeft het genoeg smaak en wendbaarheid om in ieder geval een kans te verdienen van elke JRPG-liefhebber.