Escape Simulator 2

Ik sla nooit een goed gemaakte puzzel af. Dat is al lange tijd zo. Ik heb talloze goede legpuzzels voltooid en er volop van genoten, terwijl ik in een soort trance-achtige meditatieve staat wegzakte, mijn hersencellen wreef en net zo snel wakker werd als de frustratie te groot werd voor mijn oude brein. Het is een beetje een evenwichtsoefening. Een goed puzzelspel zou niet te makkelijk moeten zijn, maar als het plotseling omvalt en irritant wordt omdat de oplossingen vereisen dat je bovenaan een soort MENSA-lijst staat, werkt het gewoon niet. Escape Simulator 2 vindt hier de perfecte balans, tussen een goed ingekozen moeilijkheidsgraad en een die ronduit problematisch is.

Het vervolg bevat enkele nieuwe functies, waarvan de belangrijkste gebruikersgegenereerde content is. Jij, of wie dan ook, kunt je eigen escape rooms samenstellen. Dit draagt er duidelijk aan bij dat er jarenlang content is om mee bezig te zijn. Het is zowel leuk als leuk, en net als zijn voorganger is co-op centraal en actief aangemoedigd. Ik wou echt dat ik zeven mensen had (mensen slimmer dan ik) die me hielpen toen ik Escape Simulator 2 speelde, want ik had het zeker nodig.

Ik beschouw mezelf als relatief intelligent. Niet super slim of begaafd op welke manier dan ook, maar slim genoeg zou ik zonder schaamte zeggen. En ik had geen probleem om door de vroege kamers van het spel te ploegen, maar naarmate het vorderde, werd het zo moeilijk dat ik migraine kreeg van al het paniekerige hersenkraken. Gelukkig is er een hintsysteem waarmee je tips kunt krijgen om puzzels op te lossen als ze te moeilijk worden, terwijl zelfs de aanwijzingen helaas te lastig zijn. Ik bedoel, een hint zou moeten helpen in plaats van je nog moeilijker te maken. Ergens hier begon ik te twijfelen of ik eigenlijk enige intelligentie bezat die het vermelden waard was, maar het lijkt erop dat ik niet de enige ben die in de problemen is gestapt. Ik vind troost in de gedachte dat anderen zich net zo slecht voelden als ik tijdens het spelen Escape Simulator 2.

Dat gezegd hebbende, het is eigenlijk een goed spel. Ik moet toegeven dat ik te dom ben om me een weg door de campagne te vechten (er zijn twaalf officiële levels bij de lancering) en dat ik waarschijnlijk meer plezier had gehad met een hoop andere spelers. Verder zijn de puzzels erg goed gemaakt, slim en zeer lonend om op te lossen. Escape Simulator 2 is ook een spel dat heel soepel draait en geen bugs heeft. Simpel gezegd is het een goed gemaakte en gepolijste creatie.

Als je houdt van meedogenloos moeilijke puzzels, is dit het spel voor jou. Als je, net als ik, tevreden bent met puzzels die opgelost kunnen worden zonder een soort supermens te zijn, zul je hier nog steeds veel plezier beleven. Er zijn ook veel door gebruikers gegenereerde escape rooms die niet zo ingewikkeld zijn als de kamers die Pine Studio zelf heeft opgebouwd. Toch vond ik het kerstthema-scenario dat ze in december uitbrachten erg leuk. Het was nog steeds veel te moeilijk tegen het einde, maar de reis ernaartoe was echt geweldig en resulteerde in een heel gezellig kerstgevoel. Ik zal zeker terugkomen om in de toekomst nieuwe puzzels aan te pakken, maar op dit moment heb ik het gevoel dat ik klaar ben. Ik geef de voorkeur aan spellen waarvan ik het gevoel heb dat ik normaal intelligent ben tijdens het spelen, en zoals ik al zei, voel ik me niet zo als ik speel Escape Simulator 2.

Dus, om het allemaal samen te vatten: Escape Simulator 2 is een goed gebouwd, solide en leuk spel dat lijdt onder een gebrekkig hintsysteem en een veel te steile moeilijkheidscurve. De focus ligt duidelijk op de multiplayermodus, en het spel is minder geschikt als je liever alleen speelt. Gelukkig is het ook leuk om te zien hoe alle spelers hun eigen slimme en vermakelijke puzzels bouwen in de ingebouwde puzzeleditor van het spel.