Flashpoint Campaigns: Cold War
Patrik is bevorderd tot generaal van de NAVO- en Warschaupact-troepen in deze deep war simulator gebaseerd op een theoretische Derde Wereldoorlog...
Wanneer grote rijken instorten, kan dat soms gewelddadig gebeuren. Soms vraag ik me af wat er zou zijn gebeurd als de Koude Oorlog een hete oorlog was geworden. Flashpoint Campaigns: Cold War stelt je die vraag door je te promoveren tot generaal van de NAVO of Warschaupact-strijdkrachten. Deze simulator is een poging van On Target Simulations om je te laten ontdekken wat er gebeurd kan zijn. Tegenwoordig weten we echter dat de Sovjet-Unie in de laatste jaren van haar bestaan het moeilijk zou hebben gehad om een wereldwijd conflict van deze omvang te beheersen. In werkelijkheid werden de laatste jaren van de Sovjet-Unie gekenmerkt door interne problemen, economische moeilijkheden en hervormingen die rampzalige gevolgen hadden.
Ik begin met te zeggen dat dit een product is voor wie houdt van ouderwetse oorlogsstrategiespellen in een moderner pakket. Je hebt instructiehandleidingen van bijna 1000 pagina's die je periodiek moet doornemen en een vrij hoge leercurve. Het is handig als je Flashpoint Campaigns: Red Storm en het vervolg Southern Storm hebt geprobeerd. Natuurlijk kun je ook inspringen en gewoon op dingen tikken, maar het spel is ontworpen als een plaats delict. Om vingerafdrukken te zien heb je apparatuur nodig, om DNA te testen heb je toegang tot een laboratorium. En als je de volgorde van gebeurtenissen wilt begrijpen, moet je de plaats zelf onderzoeken. De titel vereist dat je vertrouwd bent met verschillende gameplaysystemen.
Flasphpoint Campaigns: Cold War is ontworpen met een sterke focus op het gebruik van filters en commando's in de gebruikersinterface. Om een duidelijk voorbeeld te geven: het is belangrijk te zien hoe ver je troepen kunnen schieten, hoeveel hoogte er in elke hex zit, of de verdedigingswaarde ervan. Als je zulke filters bovenop de wereld legt, krijg je een dieper inzicht in de simulatie. Het is jouw equivalent van het kunnen analyseren van bloed, vingerafdrukken vinden en het verloop van een misdrijf begrijpen. Met deze analytische tools kun je beslissingen nemen die hopelijk leiden tot de overwinning van jou en je troepen in de verschillende campagnemissies of scenario's.
Ik ben onder de indruk van het detailniveau en de nieuwe flexibele game-engine. De meeste mensen die deze recensie lezen zullen lachen om de graphics, vooral als je de games nog niet eerder hebt gespeeld. Er zijn echter grote veranderingen en verbeteringen aan het onderliggende systeem doorgevoerd. In het bijzonder ben ik onder de indruk van het vermogen om historisch accurate varianten van elektronische oorlogsvoering te gebruiken. Het is uiterst zeldzaam dat we die dimensie tegenkomen in games, vooral als het gaat om de Koude Oorlog. Het storen van radio's, radars en nog veel meer kan je helpen verschillende missies te winnen.
Het spel is ook zo ontworpen dat jij de beslissingen neemt en je troepen je bevelen uitvoeren. Dit betekent dat je individuele tanks niet micromanaget, maar in plaats daarvan pelotons, regimenten, brigades en andere troependivisies verplaatst, die op hun beurt het gevecht voeren waar het plaatsvindt. De grootte van je troepen varieert afhankelijk van het scenario of de campagnemissie. Jij bepaalt hoe de luchtmacht wordt ingezet, hoe elektronische oorlogsvoering wordt uitgevoerd en waar de artillerie zal vuren. Om je te helpen heb je een gedragssysteem dat je kunt opzetten voor elke militaire eenheid onder jouw commando. Als je wilt dat de soldaten de vijand afschermen en terugtrekken, zich ingraven waar hij is of iets anders doen, kun je dat van tevoren beslissen. Het doet een beetje denken aan oude rollenspellen, maar in plaats van het gedrag van individuele personages in de strijd te bepalen, bepaal jij het gedrag van duizenden soldaten.
De spelwereld lijkt op een handgemaakte kaart en is verdeeld in een rasterpatroon, dat op zijn beurt weer in zeshoeken is verdeeld. Elk type eenheid kan één zeshoek vullen (het aantal soldaten in elke eenheid varieert). Om een succesvolle campagne te runnen, moet je ook de wereld begrijpen. Bruggen kunnen worden vernietigd, heuvels kunnen als hinderlagen worden gebruikt, artillerie kan smalle gebieden beschieten met gifgas of andere soorten munitie. Er zijn ook kernwapens en andere exotische varianten van wapensystemen. Ze worden echter zelden aan jou gegeven als speler om weg te doen. De ontwikkelaars willen dat je vooral de troepen leidt en conventioneel vecht.
Alle acties in het spel vinden gelijktijdig plaats. Het systeem voor dit spel heet WEGO (We Go), wat betekent dat iedereen tegelijk bevelen geeft. Wanneer je dan op de rondeknop drukt, verplaatsen alle spelers op de kaart hun troepen tegelijk. Het is naar mijn mening een ontzettend goed systeem voor deze categorie games. Afhankelijk van wat je bestellingen inhouden, kunnen ze verschillende tijd kosten. Dit kan natuurlijk zowel door jou als door de vijand worden uitgebuit. Je moet het slagveld analyseren, je verkenningstroepen gebruiken, je documenten over de situatie bekijken en hoe de informatie over de vijand verandert.
Wat je hier hebt is een extreem verslavend strategiespel. Zelfs als het gaat om het controleren van punten op de kaart of het voltooien van missies met een bepaalde tijdslimiet, krijg je een vermakelijke opzet die je aan het denken zet. Het spel ziet er niet uitnodigend uit als je helemaal nieuw bent in het genre. Het is echter vrij eenvoudig om dingen te laten gebeuren. Het grote probleem voor jou als nieuwkomer is de informatiestroom en het vermogen om grote hoeveelheden informatie te vertalen, allemaal spelachtige elementen op een manier die jou voordelig is. De computertegenstanders zijn ook behoorlijk goed in het nemen van beslissingen. Dat betekent niet dat je het niet kunt gebruiken en dat het onverslaanbaar is. Soms maakt het ook slechte keuzes. Er zijn verschillende moeilijkheidsgraden die bepalen hoeveel je wel of niet op de wereldkaart ziet. Dit kan helpen om de ervaring aan te passen.
Een van mijn favoriete missies was The Big Red One, over hoe de Amerikaanse 1e Infanteriedivisie moest mobiliseren en omgaan met de opmars van het Warschaupact in NAVO-geallieerd gebied op het Europese continent. Wat deze vijf scenario's interessant maakte, was hoe ze de paniek samenbrachten die de troepen hadden moeten ervaren. Je troepen moeten voortdurend strategisch terugtrekken en langer vechten zodat de NAVO haar volledige kracht kan inzetten en tegenaanvallen kan lanceren. Een ander hoogtepunt was een aanval op Frans grondgebied waarbij mijn Franse troepen de vijand moesten afschermen zodat ze kunnen tegenaanvallen. Er zijn ook spannende scenario's met luchttroepen in de focus of chemische oorlogsvoering. In totaal zijn er meer dan 100 scenario's om te spelen en veel daarvan duren een uur of langer. Het spel zit boordevol geweldige content.
Er zijn ook enkele innovaties die ik waardeer in dit vervolg. Je troepen kunnen onder andere gebruikmaken van lichte kanonnen en lichte granaten. Dit kan worden gebruikt om de vijand beter te zien. Je hebt ook toegang tot een goed systeem om troepen te lossen met vrachtwagens en helikopters. Dit was in de voorganger niet mogelijk, maar betekent dat je nu precisieaanvallen op een andere manier kunt uitvoeren. Ik vind de gebruikersinterface ook schoner dan voorheen en het is makkelijker om de informatie die ik nodig heb in de menu's te vinden. Natuurlijk zijn er enkele dingen die de ontwikkelaars kunnen doen om de menu's er nog interessanter en leesbaarder uit te laten zien, maar er zijn verbeteringen aangebracht.
Hoewel het geluidslandschap beperkt is en de graphics eenvoudig, is dit een complexe en spannende ervaring. Net als bij andere titels in dit genre vult je verbeelding de details van de visuele en audiovisuele elementen in. Tijdens de missies vindt er een emergent verhaal plaats dankzij jouw beslissingen. Je troepen en schermutselingen worden onderdeel van een levend schilderij. Het verhaal van elk scenario lezen is één ding, het zien ontvouwen ervan afhankelijk van je beslissingen is iets heel anders. Ik vind het wel fijn dat ze echt geprobeerd hebben om historisch accurate kaarten van Duitsland te krijgen. Het is geweldig om over deze militaire plannen en doctrines te kunnen lezen in archieven of geschiedenisboeken en het hier tot leven te zien komen.
Als je net als ik graag een kop koffie drinkt bij je ouderwetse oorlogsstrategiespellen, is hier iets te vinden. Het is nog steeds een interpretatie van een derde wereldoorlog. Maar het is goed gedaan, gebaseerd op echte documentatie en echte bronnen. De nummers waarop de titel zich afspeelt zijn ook in veel opzichten historisch accuraat. Er zijn zeker af en toe detailfouten, maar het ziet er op het eerste gezicht erg goed uit. Ik voelde niet de behoefte om mijn stoffige boeken op te rapen. Als het om de Koude Oorlog gaat, denk ik dat dit waarschijnlijk een van de betere in zijn klasse is. Ik vind het echt geweldig dat ze ervoor hebben gekozen om elektronische oorlogsvoering in deze titel te verwerken. Het is moeilijk om te realiseren en voelt niet zo diepgaand aan als andere spelachtige systemen, maar het werkt goed.
Er is ook een multiplayermodus. Het is gebaseerd op PvP, waar ik totaal geen interesse in heb. Het is echter een functioneel spelsysteem. Je neemt het op tegen een andere speler en het WEGO-systeem vermindert de tijd die je eraan besteden. Het kan leuk zijn om andere mensen te ontmoeten terwijl je al deze complexe systemen hebt. Toch moet gezegd worden dat het publiek voor deze titels niet zo groot is. Het kan moeilijk zijn om matches te vinden en degenen die gepassioneerd zijn over PvP in deze spellen zijn vaardig. Natuurlijk zijn er ook forums en mogelijkheden om spelers op jouw niveau te vinden. Verwacht echter niet dat het zo gepolijst en makkelijk te vinden matches is als in Starcraft 2. Technisch gezien waren er af en toe synchronisatieproblemen tijdens mijn test. Al met al zou het een extra optie kunnen zijn bovenop een al geweldig product.
Ik steek een waarschuwende vinger op als je niet gewend bent aan deze school van strategiespellen. Het kost tijd om het onder de knie te krijgen, je moet veel lezen en de handleidingen zijn uitgebreid. Je wilt waarschijnlijk een YouTube-gids en er zijn al een paar goede beschikbaar. Je moet ook wat weten over militaire symbolen om te begrijpen wat wat is. Het verspilt je tijd echter niet. Elke missie duurt slechts één dag in het spel. Je komt altijd tegelijk de interessante dingen tegen, maar de verschillende parcoursen zijn zowel gevarieerd als boeiend.
Het is een duidelijke upgrade ten opzichte van zijn voorgangers en voelt iets gepolijster en makkelijker aan dan deze spellen normaal toestaan. Flashpoint Campaigns: Cold War is een spannende simulatie van het leiden van troepen tijdens de Koude Oorlog. Natuurlijk hebben we deze interpretatie eerder in veel spellen gezien. Alleen al dit jaar hebben we zelfs Warno gezien. Hoewel On Target Simulations de Sovjettroepen misschien wat overdrijven, zijn het nog steeds scenario's waar deze echte militairen en regeringen aan beide zijden van het IJzeren Gordijn mee te maken hadden. Uiteindelijk ben ik meer dan tevreden en kan ik je dit van harte aanbevelen.










