Flask Hands-On Preview: Een excentrieke autobattler ondersteund door een heerlijk unieke, charmante persoonlijkheid

Roguelikes en autobattlers. Ze vullen tegenwoordig bijna net zo veel inbox van een gamejournalist als deckbouillers, en hoewel er altijd games en ontwikkelaars zijn die een andere benadering van deze genres hanteren, kan het moeilijk zijn om enthousiast te raken. Flask was anders, dat kon ik al zien aan één blik op de kunststijl, die voortkomt uit de geest van John Kenn Mortensen, die allerlei vreemde en prachtige fantasy-invloeden mengt om iets te creëren dat aanvoelt als een briljante mix van Bakshi, Pratchett, Edward Gorey en Jim Henson.

Maar totdat ik Flask speelde, wist ik niet zeker of het gewoon een mooie verflaag zou zijn op iets waar we tegenwoordig maar al te bekend mee zijn. Toen ik het spel in handen kreeg, zag ik dat het een briljante persoonlijkheid had, die verder ging dan alleen zijn uiterlijk. Flask is een fantasy roguelike autobattler, gesitueerd in een wereld waar een poort openging naar een goblinkoninkrijk, waardoor allerlei kwaad erdoorheen stroomde. Als een van de vele alchemisten die op pad zijn om de goblin-dreiging te verslaan en veel buit te verzamelen, nemen spelers de rol aan van een bewegende toren op de kaart, waarin een klein team homunculi is samengesteld om de giftige goblinwoestenijen te verkennen en de monsters erin te bestrijden. In plaats van kaarten heb je flesjes, snacks en voorwerpen om je homunculi op te peppen terwijl je door een dozijn verschillende omgevingen trekt en het opneemt tegen monsters en je medespelers.

Net als The Bazaar en andere autobattlers die een player-vs-player functie gebruiken, laat Flask je niet in realtime tegen iemand anders vechten, maar vecht je tegen de geest van een andere build die zo ver is gekomen. Ze kunnen behoorlijk sterk zijn, ongeacht in welk stadium van een run je zit, maar gelukkig betekent nederlaag niet het einde van je avontuur. Je kunt zelfs twee keer verliezen van de zes andere alchemisten die je tegenkomt, en toch een overwinning behalen, iets wat je kunt ervaren terwijl de nieuw uitgebrachte demo je van begin tot eind laat spelen.

Iets wat direct belonend aanvoelt in Flask is hoe het je in staat stelt en aanmoedigt om je aan te passen. De flessen, items en snacks worden allemaal sterker tijdens een run, dus zelfs als je denkt dat je nu de perfecte build hebt, kun je bij de opening van de winkel besluiten alles weg te gooien en je speelstijl volledig te veranderen. In Flask kun je kiezen voor een eenvoudigere upgrade-build, waarbij je oude flessen vervangt door nieuwe met mooie nieuwe kleuren, maar je kunt ook de speelstijl aanpassen die je kiest. Ik ben overgestapt van veel vallen met mijn Rogue naar het gebruik van veel Chain-kaarten, die later op elkaar inspelen voor verwoestende schade.

Flask is zo makkelijk om plezier mee te hebben. Als iemand die veel autobattlers heeft gezien maar zich nooit echt met het genre bezighield, heb ik het gevoel dat dit de ervaring is die ik misliep. Misschien ben ik gewoon high van de ego-boost van het winnen van mijn eerste run met het team dat Chop Chop toekijkt, maar ik vond de gameplay ook zo verslavend dat ik de ontwikkelaars nog 30 minuten lang gijzelde zodat ik die run kon afmaken. Flask is zo'n spel waarbij je jezelf vertelt dat je maar één ronde of twee inlogt, en dan blijft spelen tot de zon door je gesloten gordijnen schijnt. De wereld is soms vreemd en vies, maar zo vol fantasie-flair uit decennia geleden dat het onmogelijk is om er niet verliefd op te worden als je fan bent van een van de artiesten die ik aan het begin van de preview noemde.

Als ik één ding moest aanwijzen dat ik in deze vroege playtest van Flask heb opgemerkt, is het dat de gebruikersinterface soms behoorlijk moeilijk te ontcijferen is. De kaart en speelstukken zijn prachtig gemaakt, maar als je bepaalde evenementen binnenkomt is het niet meteen duidelijk wat er gedaan moet worden of hoe je eruit komt. Voor het recycler-evenement moet je bijvoorbeeld je flessen en voorwerpen in de mond stoppen, wat niet duidelijk is en misschien wel een klein pijltje zou gebruiken. Het voorkomt gewoon dat er een moment is waarop je uit de flow wordt gehaald, en natuurlijk is dit alleen iets dat gloednieuwe spelers zal helpen. Het is zeker een klein puntje, maar een duidelijkere gebruikersinterface zou ervoor zorgen dat je die opvallende kunstwerken echt ziet als ze over de kaart of het bredere scherm hangen. Als dit echter het algehele uiterlijk van het spel belemmert, zou ik zeggen: laat het concept van een duidelijkere gebruikersinterface varen, want Flask 's artstijl is zo indrukwekkend en meeslepend dat het soms de moeite waard is om in de war te raken.

Flask heeft al veel content, en het lijkt erop dat de systemen zo uitgewerkt zijn dat Chop Chop Games zich gewoon kunnen richten op het toevoegen van steeds meer naarmate de tijd vordert. Nu ik eindelijk moe word van Slaying the Spire, steeds weer, heb ik het gevoel dat Flask die tijdsverspilling meteen kan vullen voor mij en iedereen die wil blijven hangen in een fantasiewereld die doet denken aan de eerste fantasyfilms en -series die ik heb gezien en boeken die ik heb gelezen. De kunst is net zo levendig als de gameplay verslavend is, en zelfs als je het genre Flask goed kent waar je door geïnspireerd is, is er altijd een nieuw mengsel te maken.