LIVE
Live broadcast
Skip
logo hd live | World War Z
Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor Nederlands
artikelen
Celeste

Game van het jaar - Beste indiegame van 2018

Wat is de beste indiegame van het jaar?

Het gamejaar komt ten einde en dat betekent dat we traditiegetrouw de rekening opmaken en terugblikken op de beste titels. We hebben de nodige hoogte- en dieptepunten gezien dit jaar. Van terugkerende klassiekers, games uit voorgaande jaren die van content werden voorzien, verschijnende en verdwijnende nieuwkomers en heel veel mooie gamebelevingen. Vandaag trappen van de Game van het jaar-uitreiking af met de eerste categorie: Beste indiegame van 2018.

Eervolle vermelding(en): Frostpunk, Pillars of Eternity II: Deadfire en GRIS.

5. The Messenger

De Canadese indiestudio Sabotage Studio grijpt met The Messenger terug naar de hoogtijdagen van de tweedimensionale actiegames uit de jaren '90, maar introduceert spelers ook aan totaal nieuwe avonturen en ideeën. De actievolle Metroidvania is geïnspireerd op de NES-klassieker Ninja Gaiden, combineert 8-bit en 16-bit graphics en plaatst spelers in de schoenen van een ninja in een wereld vol demonen.

Het is dan ook makkelijk om The Messenger ten onrechte aan je voorbij te laten schieten als een simpele Ninja Gaiden-kloon, maar die vergissing kan er voor zorgen dat je een van de fijnste indietitels van het jaar mist. De Japanse reeks heeft een stevige afdruk achtergelaten op het DNA van de game, maar het toevoegen van een rpg-achtige vaardigheidssysteem, geestig en zelfbewust schrijfwerk en een verfrissend pixel-veranderende tijdreismechanisme maken dit een totaal eigen titel.

Skip
CelesteCelesteCeleste

4. Into The Breach

FTL: Faster Than Light heeft overduidelijk zijn sporen achtergelaten in Subset Games strategiegame: Into The Breach. Het is lastig om de twee niet te vergelijken, maar Into The Breach verdient het om zelf in de schijnwerpers te staan - ongeacht of je FTL wel of niet hebt gespeeld. Spelers verdedigen een wereld die overlopen is door gigantische insecten die gebrand zijn om de mensheid uit te roeien.

Daarvoor krijg je als speler een overvloed aan tactische opties én keuzes, zonder daar teveel nadruk op te leggen. Het slaagt er daarmee van begin tot eind vermakelijk te blijven: zowel als je alles wilt vrijspelen of gewoon de gigantische robotten en insecten het wil laten uitvechten. Het gezamenlijke gewicht van deze individuele elementen van de game biedt een enorme hoeveelheid aan mogelijkheden en gevarieerde scenario's. Zelfs na het uitspelen biedt de Into The Breach een weelde aan gameplezier.

Skip
CelesteCelesteCeleste

3. Dead Cells

Van het ene doemscenario naar de andere. Onze handen beginnen weer te zweten. We weten dat er wederom een verdomd pittige eindbaas ons staat op wachten. We hebben al veelvuldig geprobeerd deze te verslaan en keer op keer einde dit in mislukking. Maar deze keer zijn we er van overtuigd dat we hem te pakken krijgen. Inmiddels hebben we namelijk al zijn aanvalspatronen onthouden en fatsoenlijke uitrusting op de kop getikt. Toch lopen onze plannen minder voorspoedig dan gedacht. We raken een enkele seconde onze concentratie kwijt en gaan wéér dood.

Dit is Dead Cells is een notendop, een game die zelfs tracht een nieuw subgenre te creëren: de roguevania. Het combineert dan op ambitieuze wijze een 'metroidvania' met 'roguelite' elementen. Het resultaat: een lugubere spelwereld met ijzersterke gevechten. Dead Cells bestuurt uitzonderlijk verfijnt en voelt als totaal pakket uitstekend afgewerkt. En ja, we moeten keer op keer opnieuw beginnen. Dat is geenszins een minpunt, maar eerder een kans die nieuwe geheimen, wapens of voorwerpen kan opleveren: een verslavend gegeven voor een game die in zijn uitwerking voortreffelijk is.

Skip
CelesteCelesteCeleste
CelesteCelesteCeleste
Celeste