Gen V: Seizoen 2 - Afleveringen 1-3

The Boys universum dat Prime Video heeft uitgebreid, balanceert op het punt om te veel te lijken op dezelfde filmische universums die het aanvankelijk leek te parodiëren. Deze serie kwam op een moment dat superhelden Hollywood volledig domineerden, en het bood een zeer frisse kijk op de formule door ons mee te nemen naar een wereld waar de bijna mythische helden niet de pure en ware rolmodellen waren zoals we ze kennen. Het gaf ons een gruizig, grof, satirisch verhaal dat druipte van samenzweringen en prikken in het moderne politieke landschap, en hoewel het ongetwijfeld niet voor iedereen was weggelegd, werden degenen die het wel keken vrij snel verliefd. Er zijn nu echter vier seizoenen van The Boys en zelfs extra spin-offshows, waardoor het soms kan voelen alsof het universum te groot wordt voor zijn satirische bestaan, ondanks het feit dat de kwaliteit van elk project nooit echt heeft gewankeld.

Maar toch is The Boys verder gegroeid dan zijn meer bescheiden premisse. Het is nu een meeslepend en groots parodieproject dat in feite een weerspiegeling lijkt te zijn van alles wat er mis is met het moderne Amerika, en soms werkt die immense schaal niet bepaald in het voordeel van de show, waardoor het oorspronkelijke doel wordt gemist dat zovelen op prijs stelden. Gen V Aan de andere kant, de spin-off show die zich afspeelt op een universiteit voor supermensen, heeft niet met dit probleem te maken gehad om de eenvoudige reden dat de schaal nog steeds kleiner is en het eigenlijk iets is waar het van profiteert.

Natuurlijk, Gen V en dit tweede seizoen van de show vindt nog steeds plaats in het bredere The Boys universum, en vanwege de manier waarop dit universum is samengesteld, heeft het thematisch banden met gebeurtenissen die plaatsvonden in de hoofdserie. Maar over het algemeen zijn dit minder belangrijke verbanden, omdat de focus eerder wordt gelegd op de kernpersonages en hoe ze blijven opereren in de schaduw van het Vought bedrijf, waarbij ze geheimen leren die hen in groot gevaar brengen. Het is een show die gaat over het verder samenstellen van de puzzel die Vought is en hun creatie van superhelden, het is een serie die gaat over persoonlijke worstelingen en waarheden, en het is een show die niet gaat over het bredere geopolitieke landschap.

Deze punten maken Gen V tot een opwindend uitgangspunt, omdat je geen nieuw seizoen ingaat en een aantal absurde en gruwelijke scènes verwacht, meestal met Homelander in het midden, en je verwacht ook niet dat Billy Butcher pleegt wat normaal gesproken als een terroristische daad wordt beschouwd. Wat we hier hebben is een Amerikaans universiteitsdrama met een gespannen, bijna horror-ondertoon in de kern, allemaal terwijl de jonge cast probeert uit de schijnwerpers te blijven en tegelijkertijd dieper in te gaan op territorium waar ze niet thuishoren. Zijn er nog momenten die bedoeld zijn om te choqueren en je zelfs te laten huiveren? Ja, natuurlijk, het speelt zich af in het The Boys universum aan het eind van de dag, maar ze zijn minder een focus en dat wordt eigenlijk gewaardeerd.

Hoe dan ook, de eerste paar afleveringen van seizoen 2 hebben tot nu toe indruk gemaakt vanwege het simpele feit dat ze erin slagen om op het slappe koord te dansen om voortdurend meeslepende plotpunten te onthullen, terwijl ze je ook laten raden door nooit te veel te laten zien. Je krijgt het gevoel dat het verhaal in een boeiend tempo vordert, zonder je overweldigd te voelen door wat er gebeurt of dat verhalende draden worden verspild. Het is een sterke balans.

Evenzo had dit seizoen van Gen V de extra uitdaging om om te gaan met het tragische overlijden van acteur Chance Perdomo, die Andre speelde in de show. Simpel gezegd, dit is behandeld met het soort klasse en gratie waar velen van zouden kunnen leren, aangezien de verdwijning van het personage onmiddellijk wordt uitgelegd en vervolgens wordt gebruikt als een manier voor de personages en de acteurs om hun emoties over zo'n trieste gebeurtenis te delen. Je kunt de impact voelen die het overlijden van Perdomo op deze show heeft achtergelaten, maar het is een gat dat op een zinvolle en respectvolle manier is opgevuld.

Wat betreft de rest van de cast, in tegenstelling tot The Boys, die elk seizoen meer en meer aanvoelt als een overweldigende ensemble-inspanning, heeft Gen V een groep kernspelers waar het zich graag op concentreert en deze eerste reeks afleveringen geeft ze allemaal voldoende ademruimte en ruimte. Jaz Sinclair's Marie is de ster, maar Lizzie Broadway's Emma, Maddie Phillips' Cate, Derek Luh en London Thor's Jordan, en Asa Germann's Sam krijgen allemaal veel veelbelovende en opwindende schermtijd. En hetzelfde kan ook gezegd worden over de nieuwe schurk, Hamish Linklater's Dean Cipher, die een zeer complex en verwrongen wezen is, maar de exacte aard van zijn realiteit is iets dat de plot onder de pet weet te houden zonder al te veel een plaag te voelen.

Het punt is dat Gen V is teruggekeerd met een sterke reeks eerste afleveringen. De start van seizoen 2 is kwaliteitstelevisie die fans zeker zalThe Boys vermaken (vooral deels vanwege de korte cameo's en knikken), maar ook anderen zal vermaken dankzij het uitstekende verhaal en de dialogen, sterke uitvoeringen en brullende actie. De vraag is nu of het de landing over de rest van het seizoen kan vasthouden...