Het huisAlan Wake 2 aan het meer

Deze zomer mochten we eindelijk de eerste uitbreiding, Night Springs, ervaren voor Alan Wake 2. Een heel ander verhaal dat bestond uit drie afzonderlijke avonturen met hun eigen thema's en sferen. Het was een vermakelijke toevoeging, hoewel het op zichzelf niet veel toevoegde en het gevoel van het originele spel volledig miste. Nu is het tweede en laatste deel van het uitbreidingspakket, The Lake House, uitgebracht en het is een compleet andere ervaring dan de vorige add-on.

Deze keer spelen we niet als Alan Wake, Saga Anderson of een van de andere personages uit Night Springs. In plaats daarvan is het een gloednieuwe hoofdrolspeler die Remedy ons laat besturen, genaamd Kiran Estevez, die werkt als agent voor de FBC (Federal Bureau of Control). Er is iets heel erg misgegaan in het geheime onderzoekscentrum in Cauldron Lake dat desastreuze gevolgen kan hebben voor Bright Falls als Estevez er geen einde aan maakt.

The Lake House speelt zich af net voor de gebeurtenissen van Alan Wake 2 en speelt zich volledig af in een koud en griezelig laboratorium. Als Estevez er binnenkomt, voelt het echt als een spookhuis en de omgeving doet vermoeden dat mensen haastig zijn vertrokken. Bureaudocumenten en e-mailgesprekken vertellen ons dat er iets heel ergs is gebeurd en dat hier niet helemaal iets klopt. Saga zelf vermeldt in het hoofdspel dat het station werd aangevallen door The Dark Prescent en dat niemand het overleefde. Het mysterie is complex en iedereen die alles volledig wil begrijpen, kan verwachten tientallen kranten te moeten lezen om de puzzel in elkaar te zetten.

Hoewel Night Springs niet echt aanvoelde als het hoofdspel, voelt deze uitbreiding meer zo. De sfeer is echt griezelig met donkere gangen die doen denken aan de scène uit het hoofdspel waarin we het wellnesscentrum verkenden. Terug zijn de verschillende 'jumpscares' waarbij gekwelde mensen het scherm bedekken met gruwelijk geschreeuw en munitie schaars is, in tegenstelling tot de aflevering in Night Springs waar we speelden als Rose die lood in de pluim van de vijanden pompte. Tegelijkertijd valt niet te ontkennen dat The Lake House meer aansluit bij Remedy's Control en de weg vrijmaakt voor een vervolg op de game.

De uitbreiding duurt tussen de twee en drie uur om door te spelen en het tempo is vrij laag. In feite zijn er relatief weinig momenten waarop vijanden verschijnen en je ze moet doden. In plaats daarvan wordt een groot deel van de tijd besteed aan het verkennen en luisteren en lezen van een goede hoeveelheid expositie. Er wordt echter een heel nieuw soort vijand geïntroduceerd die in schilderijen leeft waarvan wetenschappers geloven dat ze kunnen profiteren van de mystieke krachten die de verhalen van Wake ook hebben. De vijanden die plotseling uit de schilderijen kunnen verschijnen, zijn volledig immuun voor de zaklamp en gewone vuurwapens. Kiran Estevez heeft dus geen andere keuze dan haar de rug toe te keren en dekking te zoeken, mochten ze haar ontdekken. In ieder geval tot het laatste uur van de uitbreiding, wanneer ze een wapen in handen krijgt dat anders is dan alle andere die de serie heeft gezien.

Wake wordt vaak genoemd, maar dat geldt ook voor Rudolf Lane, die spelers ontmoetten in het eerste spel over Alan Wake. Het is Lane zelf die de schilderijen schilderde waaruit de demonen tevoorschijn komen, wat betekent dat het niet alleen de auteur is die een connectie heeft met deze onverklaarbare krachten. De faciliteit wordt gerund door man en vrouw Jules en Diana Mormont, maar of hun onderzoek al dan niet nuttig is geweest om een einde te maken aan de nachtmerries die de gameserie hebben gekenmerkt, laat ik aan jou over om het zelf uit te zoeken. Maar ik kan in ieder geval zeggen dat het verhaal niet alleen om de auteur draait, maar dat andere personages centraal staan.

Visueel kun je een design verwachten dat luxe uitstraalt. De stijl doet denken aan Alan Wake 2, maar met elementen van het rauwe brutalisme dat Control kenmerkt. Personages en omgevingen zijn gedetailleerd, en de technologie maakt indruk met royaal gebruik van ray tracing en volledige path tracing. Het resultaat zijn uitstekende reflecties, belichting en schaduwen die de sfeer echt versterken. Remedy drijft zijn Northlight-motor tot het uiterste en dat is tot in elk detail te zien.

Kortom, The Lake House is een sfeervol en interessant avontuur dat zeker de moeite waard is voor fans van Control en de tijd van Alan Wake. Ik wou alleen dat het verhaal van de game niet zozeer beperkt was tot het lezen van e-mailgesprekken, notities en andere documenten, omdat het het tempo vertraagt, dat al relatief traag is. Kiran Estevez is echter een goed geschreven hoofdpersonage in een verhaal dat me nog lang zal bijblijven en ik hoop in de toekomst nog veel meer van haar te zien.