Indiana Jones and the Great Circle Hands-On Preview: Zweep het goed!

Ik was altijd een beetje in de war door het bestaan van Indiana Jones and the Great Circle. Zoals bewezen door de flop van Indiana Jones and the Dial of Destiny, is er niet veel hype voor de stoffige oude archeoloog zoals die ooit was, en hoewel Machine Games een vertrouwde hand is, voelt de behoefte aan een Indiana Jones-game gewoon niet alsof het er is. Dat is zeker wat Uncharted en Tomb Raider hebben bereikt. Toen ik echter de locatie binnenstapte voor deze hands-on preview, een historisch monument in Londen dat was omgetoverd tot Marshall College, was het moeilijk om niet meegesleept te worden in het avontuur dat Machine Games ons liet zien.

Na een buggy-start die weliswaar werd veroorzaakt door de pc waarop ik speelde in plaats van iets met het spel te maken, was ik vertrokken en begon ik aan een nieuwe wereldreizende achtbaan van een avontuur met Indiana Jones in de hoofdrol. Nou ja, in ieder geval een grotendeels fatsoenlijke indruk van hem van Troy Baker. Nadat we zijn mishandeld door Tony Todd, vertrekken we van Marshall College naar het Vaticaan, waar we een kortere, meer lineaire missie krijgen voordat we naar Gizeh gaan. In totaal heb ik zo'n twee uur met het spel doorgebracht.

Het grootste deel van dat aanzienlijke deel van de tijd werd gehurkt doorgebracht met het verkennen van de geheimen van de omgevingen. Zoals creatief directeur Axel Torvenius ons vertelde tijdens een presentatie voorafgaand aan het hands-on segment van de dag, is deze game eerst avontuur, dan actie. Indy is niet een of andere Rambo-achtige figuur, hij kan niet tegen hordes vijanden aanstormen. In plaats daarvan gebruikt hij zijn verstand en zijn zweep om vijanden te ontwijken of ze uit te schakelen als ze het niet verwachten. De stealth is deels Hitman, in die zin dat je vermommingen kunt vinden, machines kunt saboteren en in het algemeen het leven van de nazi's moeilijker kunt maken voordat je ze met een schop op het hoofd slaat, terwijl je ook deels onteerd bent in de verticaliteit van het levelontwerp en het aantal opties dat je in een level krijgt om je doel te bereiken. Het mengt zich in een leuke mix die wordt versterkt door het campy, soms cartooneske geweld.

Aangezien het grootste deel van de gevechten in Indiana Jones and the Great Circle beperkt is tot je vuisten en de items die je op de grond vindt (alles van een moersleutel tot een gitaar kan worden gebruikt voor takedowns), zul je blij zijn te weten dat gevechten van dichtbij eenvoudig, maar effectief zijn. Je hebt de mogelijkheid om te ontwijken en te blokkeren, maar het is vaak een sneller proces om vijanden neer te halen om ze keer op keer op het hoofd te slaan, genietend van het dreunende geluidseffect van elke slag. Door het gevecht gekker te maken in zijn geweld, door je in staat te stellen nazi's met een snelle combo te laten vliegen of ze een zwaaiende lappenpop te laten worden met een schop naar de achterkant van het hoofd, houdt het die leuke geest van avontuur levend in het spel. Als we te ver waren afgedwaald in realistisch geweld, zou het risico kunnen lopen het plezier te verpesten dat je van Indiana Jones verwacht, de luchthartigheid die hem onderscheidt. Hoewel ik Indy's vuisten en de items die door verschillende hardware-nestbugs zijn achtergelaten mijn primaire wapens vond, dienen de zweep en revolver ook hun doel. Je zweep is een afleidingsmiddel, gebruikt om een vijand te stoppen die zijn geweer recht op je hoofd heeft gericht, terwijl de revolver een trefzekere manier is om een permanent en luid einde te maken aan elke ontmoeting. Gunplay is hier niet het hoogtepunt, zoals te verwachten is, maar je kunt nog steeds geweren en tommy guns oppakken om naar de stad te gaan op je vijanden als je dat wilt.

Zoals gezegd kun je de zweep gebruiken in gevechten, maar je kunt hem ook gebruiken om de kaart te doorkruisen. Je kunt omhoog klimmen, naar beneden schuifelen en zwaaien met je zweep om je te verplaatsen en nieuwe uitkijkpunten te bereiken. Een deel van de zweepslagen is een beetje onhandig, en het vinden van de juiste hoek of Indy die zich realiseert dat je wilt dat hij klimt, kan een beetje lastig zijn, maar voor het grootste deel werkt het zoals bedoeld. Er valt niet echt veel te zeggen over zweepslagen, of de traversal in het algemeen. Vanwege het open karakter van de grotere gebieden is er meer te ontdekken en meer kansen om de zweep te gebruiken, maar het creëert over het algemeen minder een filmisch gevoel. De kaart van Gizeh voelde soms een beetje opgeblazen aan, want hoewel je snel tussen bepaalde punten kunt reizen met behulp van wegwijzers, zijn ze zeldzaam, waardoor je veel tijd te voet doorbrengt, van de ene bezienswaardigheid naar de andere. Bezienswaardigheden en plaatsen waarvan de game eigenlijk wil dat je ze leuk vindt, werken goed, en het is de moeite waard om zowel de eenvoudigere als de moeilijkere puzzels uit te zoeken om te ontgrendelen.

Elke keer dat je iets vindt in Indiana Jones and the Great Circle, of het nu een hoop contant geld is dat is opgeslagen door een nazi-officier, een brief van een interessant persoon of een artefact, verdien je Adventure Points. Deze worden gebruikt om upgrades voor jezelf te kopen, die afkomstig zijn uit boeken die je ook op de kaart moet vinden. Van extra gezondheidsregeneratie tot verhoogde melee-schade en ongewapende takedowns, er zijn veel upgrades om Indy in het spel te geven. Ik heb vooral gemengde gedachten over het Adventure Points-systeem. Natuurlijk moet verkenning worden aangemoedigd in een Indiana Jones-game, maar het kan soms voelen alsof het vertraagt wat een filmisch tempo zou kunnen zijn, als je wilt gaan graven naar upgrades. Het zal waarschijnlijk een kwestie van persoonlijke voorkeur zijn, een waar ik nog geen beslissing over heb genomen. Het perspectief van de eerste persoon is ook iets waar ik in het begin nogal onzeker over was. Maar na ermee gespeeld te hebben, ben ik helemaal gerustgesteld. Het is naar mijn mening niet de beste manier om jezelf onder te dompelen in een avontuur met Indy, maar het is het beste perspectief voor wat Machine Games wil doen met Indiana Jones and the Great Circle, waardoor de gevechten en stealth meeslepender aanvoelen.

Over het algemeen ben ik er nog steeds niet helemaal zeker van voor wie Indiana Jones and the Great Circle is. Ik heb er een goede tijd mee gehad en het verkennen was erg leuk, maar ik denk dat ik meer idee van de hele ervaring nodig heb voordat ik het echt kan aanbevelen of niet. Als er maar een paar open ruimtes zijn zoals Gizeh, en strakkere, lineaire niveaus zoals het Vaticaan, kan het boven verwachting indruk maken, maar anders kan de opgeblazenheid het risico lopen in te zetten.