Invincible VS

Velen van ons in het redactieteam zijn fans van de tv-serie Invincible; Prime Video's geweldige superheldenepos over "de man van hiernaast" - Mark "Invincible" Grayson, die tijdens zijn tienerjaren beseft dat hij onoverwinnelijk is. Ook is hij de zoon van een buitenaardse natuurkracht genaamd Omni-Man van een andere planeet - een wereldbeschermer die zijn eigen doorgedraaid is en niet helemaal vrede kan komen met de gebreken van de mensheid, waarna Invincible wordt geconfronteerd met een reeks dilemma's. Een verhaal dat thema's behandelt die nuchter en volwassen zijn, terwijl het vakkundig geanimeerd en hypergewelddadig is. Skybound Entertainment, samen met Quarter Up, vond dat dit heel goed zou werken als vechtspel waarin we het opnemen tegen een diverse reeks unieke superhelden met duidelijke karaktereigenschappen, en het bleek dat ze precies klopten.

Invincible VS geen gewone, klassieke 1-tegen-1 wedstrijd; In plaats daarvan draait het allemaal om 3 versus 3. De focus ligt op tag battles, waardoor het een razendsnelle aangelegenheid van dynamische proporties is. Het lijkt qua structuur niet helemaal op Marvel vs Capcom 3, en deelt veel vergelijkbare gameplay-elementen, zoals power gauges en speciale moves. Het team erachter was betrokken bij Microsofts nieuwe versie van Killer Instinct voor Xbox One, dus er bestaat geen twijfel over hun ervaring met vechtspellen, waarbij fijne invloeden als basis dienen.

Het eerste wat ik deed was meteen in de singleplayermodus duiken, omdat die een heerlijk bloederig en goed uitgevoerd verhaal heeft voor solo spelen – iets wat verre van vanzelfsprekend is in vechtspellen en het genre als geheel. Het team achter de tv-serie werd ingeschakeld om het verhaal te schrijven en te regisseren en dat is te zien. Dit zou gemakkelijk een driedelige aflevering kunnen zijn qua lengte en speeltijd, die de essentie van het bronmateriaal vangt. Invincible, Omni-Man, Atom Eve, Rex Splode, Robot, Cecil, Monster Girl en iedereen die je tot nu toe hebt leren kennen zijn aan boord - er zijn 18 vechters beschikbaar, met meer die via de jaarpas beschikbaar zijn. Hoewel enkele stemacteurs zijn vervangen (Steven Yeun als Invincible en Walton Goggins als Cecil zijn niet te zien), keert de meerderheid terug, waarbij de vervangers hun originelen vakkundig imiteren zodat er geen kritiek op hen hoeft te zijn. Een interessant nieuw personage, gecreëerd door Robert Kirkman, wordt hier ook geïntroduceerd - Ella Mental - die de vier elementen beheerst: vuur, water, lucht en aarde.

Het is meer dan voldoende en goed geanimeerd, met een nieuwe kunststijl die een vorm van digitale weergave combineert met realistischere omgevingen – wat iets verschilt van de serie, maar perfect werkt in een gamecontext. Mortal Kombat en Tekken hebben door de jaren heen ook geïnvesteerd in doordachte campagnes, maar naar mijn mening doet Invincible VS het een niveau beter dan zijn concurrenten, wat te danken is aan het ambitieuze niveau van de tv-crew tussen de vechters, die het verhaal verweven. Het is een goed geschreven zijverhaal dat geen voorkennis vereist en goed aansluit bij het bronmateriaal.

Tag-team gevechten staan op de agenda, met tot drie vechters om mee te vechten. De basisformule is makkelijk te begrijpen, maar vereist toewijding om te beheersen. Niets ongewoons als het op vechten aankomt – maar iets wat ik persoonlijk in het begin wat lastig vond, is hoe de combo's en bewegingen van het spel en de personages zijn gelabeld. Dit komt doordat het spel een gelokaliseerde taal gebruikt en, op basis van de controllerindeling, ervoor heeft gekozen de knoppen iets anders te noemen dan kruis, vierkant, cirkel, R2 of wat ze ook mogen zijn. Geen grote zorg, maar enigszins onlogisch zonder goede reden. Verwarring ontstond voordat ik leerde met de klok mee te denken aan de knoppen, met vierkant als 'Licht' (L), driehoek als 'Medium' (M) en cirkel als 'Zwaar' (H). R2 heet hier B, zoals in 'Boost'. Zodra je jezelf hebt herprogrammerd, gaan de poorten echter open voor een flinke pak slaag, maar ik had me niet afgevraagd of de knoppen gelabeld waren zoals ze worden genoemd of gekarakteriseerd door.

Het gevechtssysteem is gebaseerd op relatief eenvoudige manoeuvres die natuurlijk en op een vrij eenvoudige manier met elkaar verbonden zijn, in plaats van commando-sequenties die tien invoer vereisen. Hieraan toegevoegd is het drie-vechters tagteamsysteem, waarbij je passieve vechters op de achtergrond kunnen ingrijpen om je combo's op te leuken met speciale moves. Deze opzet betekent dat vrijwel iedereen deze brawler kan spelen en ervan genieten, waarbij zelfs de meest diehard fans diepere systemen vinden om de actieve tegenstander effectief uit te schakelen en te vervangen door een van de andere vechters van de tegenstander, wat zorgt voor een mate van strategie en dynamiek van beide kanten wanneer je het het minst verwacht. Wisselen tussen je drie gekozen vechters is ook de sleutel tot succes, want inactieve strijders regenereren gezondheid binnen hun gezondheidsbalk, zichtbaar via een secundaire meter.

Door de tegenstander een pak slaag te geven, bouw je meter op, die niet alleen worden gebruikt om uitgebreidere en verbeterde versies van beschikbare combo's uit te voeren, maar ook speciale aanvallen die ervan afhankelijk zijn. Het geweld waar we van zijn gaan houden uit Invincible is tastbaar, met bloed en kleding die in realtime spatten en uit elkaar scheuren, samen met de omgeving. Het is snel, krachtig en visceraal. Naast de campagne zijn er ook arcadeladders om te beklimmen, gerangschikte en vriendschappelijke online wedstrijden (met cross-play, als je dat wilt), evenals karaktercosmetica om vrij te spelen. Technisch gezien draait het soepel en de online code is ook bevredigend geweest tijdens mijn tijd met het spel.

Invincible VS kwam voor mij persoonlijk als een bliksemschicht uit het niets; Het is verrassend toegankelijk, maar biedt ook diepere mechanieken in de vorm van reversals, counters en strategische elementen om je tegenstander en hun gekozen vechters te slim af te zijn. Toch hebben bepaalde grafische bugs mijn gameplay verpest, waarbij armen en benen soms draaien en 'clippen' door lichamen, wat vast wel een patch of twee kan oplossen. Het zit vol met vloeken die samen met de sarcasme die we uit de serie herkennen, met een kleurrijke cast van personages die recht doet aan het Invincible-universum in een vechtspel dat iedereen kan spelen ongeacht eerdere ervaring, en onderweg een goede lach kan maken.