Is hoofdstuk 3 het perfecte moment om Dune: Awakening te bekijken?

Dune: Awakening had een verrassend goede lancering, maar had, laten we het zo zeggen, een gebrekkig eindspel met een lange roadmap om het te veranderen. We hebben de eerste verhaaluitbreiding en grote update gekregen, en zijn nu bij het derde hoofdstuk dat grote veranderingen heeft aangebracht samen met de DLC, Raiders of the Broken Lands. Mocht iemand het bericht niet hebben ontvangen: de update is gratis, dus ga terug naar binnen en blijf in de schaduw.

De DLC is vrij eenvoudig; Het geeft je een nieuwe uitstraling voor een paar wapens, nieuwe pantsersets, veel nieuwe versieringen voor je basis en maar liefst 74 nieuwe bouwstukken. Ik vind het uiterlijk erg mooi; Het past goed bij het spel, en omdat het een cosmetische oplossing is, heb je niet het gevoel dat je iets mist en meer moet betalen. Dat gezegd hebbende, heb ik geen moeite met grote, enorme DLC's die geld kosten, maar "kleine" DLC's zoals deze die alleen cosmetisch zijn, zijn ook prima.

Spelers die een maand of langer uit het spel zijn geweest, krijgen een bundel waarmee ze een nieuwe basis kunnen maken en helemaal opnieuw kunnen beginnen. Redelijk. Ik heb mijn relatief nieuwe basisverplaatsingstool, dus ik kan mijn basis gewoon verplaatsen als ik dat wil.

De update van hoofdstuk 3 is, om het zacht uit te drukken, enorm. Het verandert de mechanieken, voegt nieuwe gebieden toe en verandert de dynamiek van het spel. Het voegt zelfs nieuwe en vernieuwde wapens toe en enkele dagelijkse basisverbeteringen, zoals transport-NPC's die valuta accepteren die in je bank is opgeslagen. Voor mij was het verwijderen van belastingen en de optie die maanden geleden werd ingevoerd om verloren voertuigen terug te krijgen veel belangrijker, omdat sommige vervoersmiddelen duur zijn om te maken en er veel te veel geld aan belastingen is verspild. Maar ik krijg dan dubbel mes en een Pyrocket, en dat is acceptabel.

Het breidt het verhaal van het spel uit, maar belangrijker nog, het verwijdert de belastingmechanieken die eerlijk gezegd weinig deden. Verlaten spelersbases moeten nog genoeg schade oplopen voordat ze geplunderd kunnen worden, en op dat moment heeft de woestijn het grootste deel al opgegeten, tot het punt dat het plunderen van verlaten bases weinig zin heeft.

Het Landsraad-systeem en de progressie in het spel hebben een grote herziening ondergaan, en er is een nieuwe progressie geïntroduceerd voor het levelen van factierang, waardoor je opties worden verbreed. Daarbovenop is er een augmentatiesysteem toegevoegd, maar dit is alleen voor eindspeluitrusting. Ik vind het fijn dat de Landsraad meer gestroomlijnd is, en de nieuwe kerkers die over het algemeen makkelijker bereikbaar zijn via de augment-schema's schalen mee met de moeilijkheidsgraad van je teststations. Ik denk dat het veilinghuis hier vol mee zal zitten voor degenen onder ons die geen tijd hebben om drie of vier uur per dag materialen en Solari te verzamelen. Ik weet niet zeker of de toegenomen interactie met de Landsraad een goede zaak is, maar tegelijkertijd maakt het het haalbaarder om je voortgang en interactie bij te houden. De beloningen zijn absoluut belangrijk voor je dagelijkse gameplay, dus ervoor kiezen is veel logischer dan voorheen en voegt een extra laag toe in plaats van alleen dagelijkse grind.

Het belangrijkste nieuwe is de overland-map, waar je letterlijk de sandbox verlaat en eerder naar een van twee sociale hubs of de Deep Desert kon gaan, waar het meeste high-end grindwerk plaatsvindt, waar het eerlijk gezegd veel veiliger is om materialen te verzamelen voor basisambacht. Toch is het nog steeds een beetje verwarrend, want het feit dat je het spel nodig hebt om je te herinneren waar je bent, zegt alles, en ik moet echt meer kunnen uitzoomen. Maar in ieder geval hoef ik me niet ook zorgen te maken over water en brandstof als ik op de overlandkaart vlieg.

Vijf nieuwe teststations - Dune: Awakening 's versie van een kerker - zijn toegevoegd. Ze kunnen gefarmd worden, en ik vind het geweldig hoe je de moeilijkheidsgraad zelf kunt instellen, wat goed past bij een verandering in hoe hard NPC's toeslaan, want dat was totaal niet op maat voor sommige bestaande teststations. Het haalt het ultra-hardcore deel van het spel niet weg, want de beste uitrusting en beloningen zijn nog steeds voor degenen die de slechtste delen aankunnen, maar als je geen groep vrienden hebt om mee te spelen of gewoon niet twee uur hebt om dezelfde kerker te spelen, maakt het kunnen verhogen van de moeilijkheidsgraad het spel veel leuker voor die quasi-casual spelers die gewoon van het spel genieten in plaats van het te domineren.

Helaas doen NPC's in de Diepe Woestijn nu meer dan dubbele schade, waardoor solo spelen veel moeilijker wordt. Dit is irritant, omdat het de manier beperkt om plasteel te farmen die nodig is voor T6, het eindspelniveau van uitrusting. Ik had persoonlijk al vrede gesloten met het verkrijgen van deze grondstof via schattenjacht in de woestijn, hoe tijdrovend het ook is, maar voor wie gewend is aan het verbouwen van scheepswrakken, zal het licht frustrerend zijn.

Met de nieuwe update heeft Funcom de kritiek op gedwongen PvP aangepast, maar ervoor gezorgd dat, hoewel solospelers het moeilijk maar niet onmogelijk hebben, de beste manier om het spel te spelen met vrienden is, zoals het hoort, want op Arrakis is alleen overleven hard en wreed.