Last Samurai Standing

Het Battle Royale-concept is beproefd in verschillende medialandschappen, tot het punt dat de zeer specifieke structuur ons niet verrast of verbaast. Of het nu The Hunger Games, Squid Game of Ready or Not is, we weten allemaal hoe het gerecht dat keer op keer wordt geserveerd smaakt, maar dat betekent niet dat het niet lekker smaakt.

Neem Last Samurai Standing als voorbeeld. Het concept is bekend: bijna 300 voormalige samoerai worden gelokt om een mysterieuze organisator te ontmoeten tijdens het Meiji-tijdperk in Japan, dat wil zeggen eind 19e eeuw. De organisator start een dodelijk spel genaamd Kodoku, waarbij je andere deelnemers moet doden, kleine tokens moet verzamelen, deze moet presenteren bij verschillende controleposten langs een route van Kyoto naar Tokio, en zo moet bewijzen dat je de beste bent. Het is een eliminatierace vergelijkbaar met veel andere Battle Royale-achtige ervaringen, en het verhaal neemt dienovereenkomstig vorm aan.

Gelukkig weten de slechts zes afleveringen van de serie de kijker op andere manieren te imponeren dan via een werkelijk innovatief uitgangspunt. Hoewel het allemaal een beetje anime-gecodeerd is, met mysterieuze figuren die bijna ongelooflijk sterk en dodelijk lijken, en geleidelijk in de schijnwerpers van de serie stappen terwijl onze hoofdpersoon Shujiro Saga en een jonge vrouw genaamd Futaba Katsuki, die hij besluit te beschermen, van het begin tot het einde van het spel reizen, is deze formule behoorlijk effectief. Saga zelf is een veelzijdig personage, en de serie slaagt erin het kader van het spel zelf effectief uit te breiden met kleine details van trauma's uit het verleden en persoonlijke verbindingen tussen de deelnemers.

Maar bovenal, in de beste anime-traditie, biedt het het kader voor enkele werkelijk fantastische gevechtsscènes die brute, vuile en gewelddadige shots naadloos combineren met licht karikaturale slowmotion- en CG-overdrijvingen. Het hoort ongetwijfeld in de "realiteit+"-stapel, waar realistische geloofwaardigheid wordt opgeofferd ten gunste van visueel spectaculaire scènes, maar het draagt zeker bij aan de entertainmentwaarde.

Over het algemeen zijn de productiewaarden hier torenhoog, en hoewel het plot, afgezien van de nauwe banden die we vormen met de paar kernpersonages geleid door Saga, niet helemaal weet te slagen in slechts zes afleveringen, zou je ook kunnen stellen dat deze serie je tijd echt niet verspilt. We komen hier meteen ter zake – letterlijk – en met een interessant en intens uitgangspunt als kader is de serie zelden saai.

Het mist hier en daar wat meer flair. Van dichtbij levert de serie de gevechten, karakterdrama en intrige die nodig is, maar er is zelden echte verhaalvernieuwing. Maar als je een voorliefde hebt voor Battle Royale-verhalen, en misschien vooral zwaardvechten, dan staat er een spectaculaire serie in het verschiet die vanaf het begin meteen van start gaat en zelden tot het einde afneemt.