Laten we het even hebben over Luna Abyss

Dit is geen recensie van Luna Abyss, en de tekst weerspiegelt de eigen standpunten van de schrijver en niet noodzakelijkerwijs de officiële positie van Gamereactor.

Game Pass. Er zijn nu veel verschillende meningen over de abonnementsdienst van Xbox, maar voor mij is het al jaren een perfecte bron van games, games die ik normaal gesproken niet zou kopen. Luna Abyss is een van de spellen die ik via Game Pass heb ontdekt, en naar mijn mening is het een van de meest misgeerde spellen van deze zomer.

Op de een of andere manier is Luna Abyss onder de radar gebleven (althans mijn radar), en dat komt waarschijnlijk omdat er weinig buzz over is geweest, noch van de uitgever noch van de pers. Het spel heeft momenteel een indrukwekkende score van 81 op Metacritic, wat hoger is dan Moss: The Forgotten Relic, hetzelfde als Halo: Campaign Evolved, en slechts één punt lager dan Splatoon Raiders.

Luna Abyss komt van Kwalee Games en is een brute, intense first-person shooter die games als Doom en Returnal combineert met een vleugje NieR: Automata, en het resultaat is een actievolle sci-fi cocktail. Je neemt de rol aan van Fawkes, een vrouwelijke gevangene die veroordeeld is tot 10.000 dagen gevangenis op de kunstmatige maan Luna. Haar straf kan echter na verloop van tijd worden verminderd als ze een reeks taken uitvoert voor "De Alvader", waarbij ze verlaten koloniën moet verkennen en oude technologie moet terugvinden.

Het speelt zich allemaal af binnen een enorme, verlaten megastructuur op de maan Luna, en het wordt vrijwel meteen duidelijk dat er hier iets vreselijk mis is. Op de missies wordt je vergezeld door de gevangenis-AI, Aylin, die elke beweging van je in de gaten houdt, en die het ene moment als je vriend lijkt en het volgende moment precies het tegenovergestelde. Tegelijkertijd beginnen vreemde stemmen uit de "Abyss" tot Fawkes te spreken, en ze begint te beseffen dat haar rol veel groter is dan alleen een gevangene op Luna zijn.

Luna Abyss is een van de visueel best ontworpen spellen tot nu toe in 2026. Het speelt zich allemaal af in uitgestrekte industriële gebieden en ruimtes die worden gekenmerkt door grote verticaliteit, buitenaardse technologie en prachtige brutalistische architectuur. Hoe verder Fawkes afdaalt door deze bijna gotische bouwwerken, hoe meer het verhaal zich ontvouwt over een verloren beschaving die werd opgeslokt door een ramp die bekendstaat als De Scourge.

Er zijn lange stukken waarin je bijna in stilte door deze omgeving beweegt, die tegelijk koud zijn en op hun eigen unieke manier ook mooi. Er zijn langere platformsequenties waarin je simpelweg van gebied naar gebied beweegt en van platform naar platform springt. Fawkes kan van zeer hoge platforms vallen zonder schade op te lopen, dus je duikt door grote buizen en van grote hoogte, en het ziet er visueel indrukwekkend uit. In deze scènes kun je echt genieten van de fantastische brutalistische architectuur, gecombineerd met verbluffende verlichting en bouwwerken die je nog nooit eerder hebt gezien.

Kort na deze rustige en bijna meditatieve parkour-/platformsequenties word je aangevallen door vijanden en schakelt het spel direct over naar een bullet hell shooter. Nu moet je constant blijven bewegen, de zwermen en patronen van projectielen van vijanden ontwijken, en je aanvallen timen om te overleven. Sommige vijanden hebben schilden die eerst met specifieke wapens vernietigd moeten worden, dus er zit een tactiek laag in het gevecht hier.

Hetzelfde geldt wanneer vijanden een fase bereiken vlak voordat ze vernietigd zijn, waarin je kunt kiezen om de restanten van hun energie te absorberen of deze resterende energie te gebruiken om een kleine hoeveelheid schade toe te brengen aan omringende vijanden. Het wordt allemaal opgefleurd met brute baasgevechten, waarbij je je wapens echt verstandig moet gebruiken om enige kans te maken om te overleven. En plotseling is het weer helemaal stil. De twee uitersten in het spel – de hectische bullet hell-gevechten en de volkomen stille platformsequenties – vormen een prachtig en effectief contrast met elkaar.

Luna Abyss is een typische AA-release. Dit betekent dat niet alles perfect gepolijst en naadloos is. Er zijn hier en daar ruwe randjes, en er zijn platformsequenties tegen het einde van het spel die zo'n hoge precisie vereisen dat de houterige besturing tekortschiet, wat frustrerend kan zijn. Daarnaast zijn er ook enkele on-rails transportsequenties die nogal zinloos lijken en vooral als vreemde opvulling dienen.

Ik speelde Luna Abyss op de Xbox Series X, en de graphics waren behoorlijk wazig. Ik denk niet dat dit een bewuste artistieke keuze is van de ontwikkelaars, maar ik geloof dat de focus ligt op een vloeiende framerate en veel visuele effecten, waardoor de ontwikkelaars het spel op een vrij lage native resolutie moesten draaien en daarna alles op het scherm naar een hogere resolutie moesten opschalen. Je kunt dit vooral zien gebeuren als de interne resolutie vrij laag is, omdat verschillende upscalers dan moeite hebben om bij te blijven, hoewel dit waarschijnlijk anders zal zijn op de pc-versie, die ik nog niet heb kunnen bekijken.

Luna Abyss was een enorme positieve verrassing voor mij. Ik was de hele tijd geïrriteerd door de wazige graphics, die onmogelijk te negeren zijn, maar toch hield het spel me geboeid en werd ik meegezogen in de unieke brutalistische wereld, de hectische gevechten en simpelweg de sombere en zware sfeer van het hele spel.

Luna Abyss is behoorlijk anders dan andere spellen die we momenteel zien. Het is lineair, makkelijk om in te komen, en het biedt een van de meest gepolijste visuele ontwerpen van het jaar en het meest hectische gevechtssysteem dat we sindsdien hebben gezien... nou ja, Returnal - zonder op enige manier hetzelfde moeilijkheidsniveau te hebben - hoewel je dat wel kunt hebben als je wilt.

Dus als je Game Pass op Xbox of PC hebt, raad ik aan om Luna Abyss te bekijken, als je dat nog niet hebt gedaan. Voor mij is het de grote positieve verrassing van de zomer, ondanks alle ruwe kanten van AA, en je kunt het in 8-9 uur uitspelen.