Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor Nederlands
reviews
Left Alive

Left Alive

Kan Square Enix de geest van Metal Gear Solid terug brengen in deze nieuwe met mechs gevulde 'stealth-em-up'?

Je bekijkt

Preview 10s
Next 10s
Ad

Square Enix' nieuwste titel heeft het in potentie allemaal - een fantastisch team, inclusief Yoji Shinkawa, de artdirector van Kojima Productions; drie samensmeltende verhaallijnen in een meeslepende setting; veel innovatieve ideeën en veel gelijkenissen met de Metal Gear-reeks. Een 'third-person' survivalshooter met een nadruk op sluipen in een wereld vol met 'mechs' - de gelijkenis met Kojima's kindje zijn onvermijdelijk.

Het stukje "in potentie" verklapt het eigen al. Helaas heeft de studio deze potentie weten waar te maken. Wat is er dan mis gegaan? Er zijn veel uitstekende ideeën in Left Alive te vinden, zoals de nadruk op het bouwen van geïmproviseerde bommen en vallen om vijandige soldaten uit te schakelen - iets dat ons een beetje deed denken aan Metal Gear Survive. Ook zijn er optionele missies die je kunt aanpakken of negeren, een wereldkaart die gevaarlijke gebieden laat zien en een meeslepend verhaal.

Echter worden deze veelbelovende aspecten allemaal ondermijnd door matige gameplaymechanismen en een moeizaam besturingssysteem, wat krakkemikkige kunstmatige intelligentie en graphics van een soms wel erg lage kwaliteit. Maar laten we beginnen met hetgene waar we wel over te spreken zijn.

Je speelt als drie personages in een door oorlog verscheurd land genaamd Novo Slavia in het jaar 2127, een gedeelte van de wereld dat doet denken aan Rusland. De bezettingstroepen zijn schuldig aan genocide, maar ons drie helden zijn "levend achtergelaten" en zoeken voor andere overlevenden met geïmproviseerde wapens die ze moeten gebruiken om te ontsnappen.

Left Alive

Als eerste stap je in de schoenen van Mikhail, een kersverse Wanzer-piloot (Wanzers zijn de mechs) en daarna de politieagente Olga en Leonid, een onterecht beschuldigde misdadiger. De setting is troosteloos en de intro heeft alles in huis voor een geweldig avontuur. Er ligt sneeuw op de grond, overal zijn dode lichamen te vinden en dat weet ons even door en door te intrigeren.

Helaas wordt je vanaf het begin geconfronteerd met een lastig besturingssysteem. Het voelt moeizaam en alsof je totaal geen controle hebt. Het schieten heeft daar ook last van, waardoor het richten onhandig en lastig voelt. Het is simpelweg weinig intuïtief en zelfs na meerdere uren gooien we nog steeds onbedoelde blikjes weg, worden vijanden gealarmeerd en wij uitgeschakeld.

We begonnen Left Alive op de Medium-moeilijkheidsgraad, wat als snel ongelofelijk moeilijk bleek, aangezien we veel te makkelijk doodgingen. Al snel proberen we het op een makkelijker niveau, maar zelfs dan is de game soms ontiegelijk moeilijk.

Begrijp ons niet verkeerd, we houden van een uitdaging. Echter halen deze moeilijkheidspieken het plezier uit de game. Vijandelijke soldaten maken je in een oogwenk af en daarnaast lijken ze immuun voor 'headshots', waarbij kogels in het algemeen erg weinig effect hebben. Je kunt eigen gemaakte bommen gooien en op het beste hopen, maar vaak moesten we dezelfde stukjes keer op keer spelen en raakten we steeds iets gefrustreerder.

Left AliveLeft Alive
Left AliveLeft Alive