Lego Game Boy Impressies

Zoals alle denkende mensen hou ik van Lego. Mijn kleine mancave is versierd met Lego-plaquettes, geselecteerde modellen en af en toe een My Own Creation (MOC). Ik heb vrijwel elk ruimte-gerelateerd model gebouwd, van de klassieke ruimte tot aan de ijsplaneet, maar niets daarboven. Dus ik heb nog nooit een model gebouwd van deze kant van het millennium of minder dan dertig jaar geleden.

Ik ben ook een grote fan van de originele Game Boy. In de loop der jaren heb ik verschillende min of meer defecte apparaten gerepareerd en de meeste games gespeeld die het waard zijn om te spelen – en een heleboel die dat niet zijn. Mijn benadering van deze build is dus die van een enigszins antieke Lego-fanaat en actieve Game Boy-kenner. Veel van de indrukken zullen waarschijnlijk heel basic lijken voor iemand die meerdere nieuwe modellen heeft gebouwd, maar het is wat het is.

Eerste indrukken. De doos. Zwart, strak en met een duidelijk +18 symbool. Dit is een wereld van verschil met de actiegerichte en kleurrijke dozen waar ik aan gewend ben. Dit is druivensap dat tot wijn is gerijpt. Samen met het model zelf zou de doos waarschijnlijk goed doen in een vitrinekast voor wie van dat soort decoratie houdt. Een beetje zielloos naar mijn smaak, maar we zijn allemaal verschillend. Het eerste wat je ziet als je de doos opent, zijn vijf zakken die zeer pedagogisch genummerd zijn van 1 tot 5. De instructies zelf bestaan uit een glanzende handleiding waarin je nuttige en leuke informatie over Game Boy krijgt aangeboden via de twee bijbehorende cassettes - want het is niet zomaar een console die je gaat bouwen - daarover later meer.

Ik was lichtelijk geschokt toen ik zag dat de handleiding meer dan 100 pagina's lang was, hoe ingewikkeld is deze build eigenlijk? Helemaal niet, zo blijkt. Elke bouwfase is tot in het kleinste detail opgedeeld. Er is geen ruimte voor fouten of noodzaak om bounces te tellen. Het bouwproces verloopt goed zonder grote frustratie of noodzaak tot nadenken. Ongetwijfeld de meest ontspannen build die ik ooit heb gedaan.

Maar hoe langer de bouw duurt, hoe meer ik de kleine details waardeer die het zo vredig maken. Ik zei eerder dat we niet alleen een Game Boy bouwen, maar ook twee cassettes. Hier is de veilige en volkomen redelijke keuze gemaakt tussen Super Mario Land en Zelda: Link's Awakening. Twee iconische spellen uit Nintendo's bekendste spelreeks. Er had een argument kunnen worden gemaakt voor Pokémon Red en Blue, maar op de een of andere manier zijn de games veel groter geworden dan de console waarvoor ze geboren zijn.

Het waren de kleine details. In oudere Lego-bouwwerken worden identieke modulaire sets meestal in een reeks achter elkaar gebouwd en worden ze vaak repetitief. Hier is de bouw van de Super Mario Land-cassette heel slim geplaatst op pagina 25 en Link's Awakening als eerste op pagina 99. De constructie van de console zelf vindt ook plaats in verschillende fasen, waarbij elk deel van het geheel heel duidelijk wordt. Het wat lastige gevoel van assemblage dat in oudere sets relatief laat in het proces optreedt, wordt hier vrij direct tastbaar. Ik heb de daadwerkelijke bouw op bijna twee uur gerekend, wat misschien veel lijkt, maar de compacte constructie is lastig met heel weinig lege ruimte. In mijn wereld is 421 stukken een relatief grote set, in ieder geval vergeleken met de oudere generaties Lego uit de jaren 80 en vroege jaren 90 waar ik aan gewend ben.

Dus wat was het eindresultaat? Ik ben onder de indruk. Alle knoppen zijn gebouwd tegen een stuk rubber en kunnen net als bij een echte Game Boy worden ingedrukt. De volumeregeling kun je aanzetten en je kunt zelfs de aan/uit-knop aanzetten. De select- en startknoppen overtuigen me niet helemaal; ze bestaan uit twee rubberen ringen die in de gaten passen en meer aanvoelen als kleine banden dan als de knoppen van een Game Boy. Voor het scherm krijg je drie verschillende holografische achtergronden in klassieke groenschalen. Eén van elk spel en het opstartscherm van de console. Grappig genoeg zijn ze net zo moeilijk te doorgronden als het echte scherm zonder Game Light Plus. Pluspunten voor realisme.

Hoe verhoudt het zich tot een echte Game Boy? Qua grootte verschilt het model ongeveer 0,5 cm van het model, zowel qua console als cassette. Hij is iets lichter van gewicht. Het grootste verschil is dat het duidelijk niet mogelijk is om erop te spelen. Of toch niet? In een recent succesvol voltooide Kickstarter kun je een add-on kit bestellen die je Lego Game Boy verandert in een volledig speelbare geëmuleerde Game Boy. Waarom, dat weet ik niet.

Nog een paar laatste woorden. De hele set doet het erg goed in de tentoonstelling op de plank. Dit is echter niet het soort Lego dat ik waardeer. Ik wil de speelsheid, alternatieve builds op de achterkant van de doos en instructies die me in ieder geval niet in beide handen tegelijk vasthouden. Ik had gehoopt dat je met de build kon experimenteren, misschien linkshandig maken? Maar nee. Als nostalgische Game Boy-fan ben ik echter volledig verkocht. Ja, afgezien van het gevoel dat er iets niet helemaal klopt, een vleugje uncanny valley gewoon. Maar uiteindelijk is het een prachtig eerbetoon aan een van de meest stijlvolle consoles ooit. Zeker de moeite waard om te kopen.