Live vanuit Cannes: Persconferentie voor La Bola Negra

De officiële vertoning van gisteravond op het filmfestival van Cannes van La Bola Negra, de tweede film geregisseerd door Javier Calvo en Javier Ambrossi (Los Javis, zoals ze in Spanje populair genoemd worden), kreeg een van de langstlopende ovaties in de geschiedenis van het festival. Zeventien minuten applaus terwijl de jonge, emotionele regisseurs het volle auditorium bedankten voor het prachtige gebaar. En op dit moment beantwoorden beide regisseurs vragen van de media tijdens de persconferentie voor La Bola Negra, een kandidaat voor de officiële selectie van dit jaar voor de Palme d'Or.

Het verhaal van La Bola Negra is een verhaal over levens die vroegtijdig zijn afgebroken, geïnspireerd door zowel het onvoltooide werk met dezelfde naam van de dichter Federico García Lorca als door het toneelstuk La piedra oscura van Alberto Conejero, en het verbindt het leven van drie homoseksuele mannen in verschillende periodes in de recente Spaanse geschiedenis (1932, 1937 en 2017). Aan de tafel in het auditorium van Cannes voegt zich de cast van Los Javis met Guitarricadelafuente, die het personage Sebastián, Carlos González, Miguel Bernardeau, Lola Dueñas en Penélope Cruz speelt.

Het verhaal van hoe *La Bola Negra * tot film werd gemaakt, begon volgens Javier Calvo met een zoektocht naar iets lichts om te lezen in het vliegtuig terwijl de regisseurs zich terugtrokken naar Ibiza om wat frisse lucht te halen weg van Madrid en het script voor Las Mesías af te maken. La piedra oscura was het boek dat hij koos, en nadat hij het met veel emotie had gelezen, begon hij na te denken over hoe hij dat verhaal in een script kon omzetten. "Het was eigenlijk het lot", zei Calvo. "La piedra oscura is het zaad; het vormt een van de verhaallijnen, die van Sebastián en Rafael".

Javier Ambrossi gelooft op zijn beurt dat La Bola Negra een manier is om te rechtvaardigen en een jongere generatie te helpen de figuur van Lorca te ontdekken. Hier verwijst hij duidelijk niet alleen naar de figuur van de dichter, die in zijn werk "Drama de costumbres actuales" al intolerantie en de zinloosheid van radicale ideeën behandelde, maar ook naar de huidige repressie en het gebrek aan rolmodellen voor de LGTBI+-gemeenschap in Spanje. "Ze hebben een rolmodel van mij gestolen", zegt hij.

Naast het regisseursduo trok de andere belangrijke figuur die de aandacht trok van de aanwezigen natuurlijk Penélope Cruz. De Oscarwinnares (en houder van meerdere Goya's) heeft een bijrol in de film, maar dat was niet de reden waarom ze besloot mee te doen aan het project.

"Ik was gefascineerd door La Mesías. Ik was een enorme fan van Los Javis (...) en ik zei tegen mijn agent: 'Laten we een afspraak maken om langer dan een minuut te praten in een gang'. We realiseerden ons dat het een wederzijds gevoel was, merkte de actrice op. Ze merkte ook op dat ze de eerste keer dat ze het over La Bola Negra hadden, nog steeds wat terughoudend waren over de rol, omdat ze het als heel klein zagen – "niet meer dan tien minuten op het scherm". Penélope legt hier uit dat dit niet is wat haar keuze van projecten bepaalt.

"Ik baseer mijn beslissingen niet op schermtijd. Nené Romero ontdekken en ergens deel van uitmaken is belangrijker dan zomaar een andere film.

"Er zijn films—ik zeg dit altijd—we zijn niet gek, we weten dat films de wereld niet kunnen veranderen, maar we kunnen, in sommige gevallen, dingen beter maken, belangrijke debatten nieuw leven inwaken, harten raken op een manier die iets wakker maakt, vooral bij jongere generaties, zoals María zei. Het was een van mijn sterkste motivaties, naast het respect dat ik voor hen voel en het enorme talent dat ze bezitten—waarvan ik altijd al heb geweten dat ze het hadden.

"Maar deel uitmaken van zoiets—het maakte mij niet uit of ik drie minuten, dertig minuten of de hele film op het scherm was. Het ging erom deel uit te maken van iets waarvan ik in mijn hart wist dat het belangrijk was, en dat was niet alleen belangrijk in ons land. Ik denk dat je iets echt groots hebt bereikt, en dat voor veel jongeren—voor veel tieners, zelfs een twintigjarige die nog geen volwassene is—wat je krijgt van papieren boeken, die helaas mensen nauwelijks nog aanraken, soms krachtiger kan zijn als je tweeënhalf uur in een bioscoop zit, zoals hier het geval is; Die impact kan veel krachtiger zijn dan wat je drie jaar op school zou moeten studeren."