Marvel Maximum Collection
We hebben een kijkje genomen in de retrocollectie van Marvel-spellen van Limited Run Games, die zes titels in verschillende versies bevat...
Hoewel filmgebaseerde games uit het verleden bijna altijd niet meer waren dan verschrikkelijke shovelware die niemand tevreden stelde (met mogelijk uitzondering van slimme bazen), waren spellen gebaseerd op stripboeken en tekenfilms een uitzondering. Hier daarentegen is er een schat aan klassiekers, maar de Marvel Maximum Collection mist verschillende van de beste Marvel-games uit deze periode, omdat ze zijn ontwikkeld door Capcom, die graag hun eigen collecties willen uitbrengen. Er zijn echter nog steeds een paar pareltjes, en om het nog beter te maken, zijn er verschillende beschikbaar in verschillende edities, zodat je de versie kunt vergelijken en spelen die het beste aansluit bij je nostalgische herinneringen.
Voor mijn deel heb ik de kans gegrepen om precies het tegenovergestelde te doen, en heb ik eindelijk de kans gehad om te genieten van de versies die ik destijds NIET speelde, zoals de Mega Drive-versie van Spider-Man/Venom: Maximum Carnage, die ik toen bezat en speelde op de Super Nintendo.
Dus welke spellen zitten in deze collectie, en in welke versies? Laat me beginnen met te vertellen wat je voor je geld krijgt, in chronologische volgorde:
Alle spellen bieden ook functies zoals de mogelijkheid om de besturing opnieuw toe te wijzen of de tijd terug te spoelen. Het is effectief, maar natuurlijk gaat het ten koste van uitdaging en betrokkenheid. Aan de andere kant maakt het Silver Surfer wel wat draaglijker, aangezien het een van de moeilijkste spellen aller tijden is, en op veel manieren vrijwel onspeelbaar zonder valsspelen. Vreemd genoeg is het desalniettemin een goed gemaakte titel met graphics die indrukwekkend waren voor die tijd en goede muziek, maar ik betwijfel of iemand dit als iets anders dan een curiositeit zal beschouwen.
Captain America and the Avengers is het op één na beste spel in de collectie, een vrij klassieke beat 'em up met vier verschillende personages (Captain America, Hawkeye, Iron Man en Vision) en een coöperatieve modus, waarbij het doel is om Red Skull te verslaan. De arcadeversie is veruit de beste, maar ik vind de andere versies ook erg goed, omdat ze duidelijk laten zien hoe het in deze tijd kon zijn, waarin multi-platform releases soms volledig aparte games konden zijn (het beste voorbeeld is Aladdin). Hier maakte Data East het spel voor de Mega Drive, terwijl een mindere Super Nintendo-versie werd gemaakt door Mindscape - terwijl de NES-versie globaal gezien een aparte titel is.
Spider-Man and the X-Men in Arcade's Revenge is op veel manieren een enigszins frustrerende actieplatformer, hoewel ik het interessant vind omdat het vier versies van het spel bevat - waaronder Game Boy en Game Gear. Dit geeft opnieuw een inkijkje in de diversiteit van multi-format titels en laat zien hoe verschillend de handheld-opties van Nintendo en Sega waren qua prestaties. Je kunt het spelen met Rewind, maar zoals ik al zei, het is niet bepaald een showstopper, ook al biedt de 16-bit versie wel wat slimme pixels.
Spider-Man en Venom: Maximum Carnage is het spel dat ik destijds het meest speelde van alle titels in deze collectie. Ik heb het tot in de dood gespeeld op de Super Nintendo en meen me te herinneren dat ik het daadwerkelijk heb uitgespeeld, iets wat nu totaal onbegrijpelijk aanvoelt als ik het speel. Het is gebaseerd op de legendarische Marvel-crossover met dezelfde naam, en gaat heel simpel over het verslaan van de gek Carnage. Helaas is het alleen singleplayer en had het baat gehad bij co-op, maar het is tegenwoordig nog steeds best leuk
Venom / Spider-Man: Separation Anxiety Ik miste deze toen hij uitkwam; de PlayStation en Saturn waren uitgebracht en 16-bit was toen net zo populair als fidget spinners en Damn Daniel in 2026. Het kreeg behoorlijk slechte recensies toen het uitkwam, en ik snap waarom. Het is echt een beat 'em up van de laagste gemene deler, en er valt er niets uit. Je kunt met twee mensen spelen, hoor, maar het is echt futloos.
Tot slot hebben we de echte parel van de collectie: X-Men: The Arcade Game. Het ondersteunt eigenlijk tot zes spelers online, hoewel ik dit nog niet heb kunnen testen omdat ik niemand anders ken met de collectie. Gelukkig is dat niet nodig, want het is zelfs in lokale multiplayer erg leuk. Dit is een puur arcadespel ontwikkeld door Konami, geïnspireerd door de Turtles-spellen. Het kan niet helemaal tippen aan Turtles in Time of The Hyperstone Heist, maar het is een degelijke beat-'em-up die makkelijk aan te raden is.
Uiteindelijk redt X-Men: The Arcade Game in zijn eentje de score tot een zes, want zonder die score had ik het een vijf gegeven. Silver Surfer is op zijn best interessant als stilistische oefening, en de andere vier zijn nogal middelmatig en soms te veel op elkaar lijkend. Het is alsof Limited Run Games ze uit een koopjesbak heeft geplukt, waar Sega's Marvel-titels, Capcom's X-Men: Mutant Apocalypse en The Punisher, onder andere, al waren opgepikt. Zoals gezegd, valt de eerder genoemde X-Men op door zijn woede, prachtige pixels en echte entertainmentwaarde, maar verder is het te weinig, te laat.
Gamereactor Netherlands
