Marvel Tokon: Fighting Souls

Een vechtspel recenseren ligt niet echt in mijn comfortzone. Zie je, hoewel ik enorm veel respect heb voor het genre en het een uitstekende toeschouwersport vind, vind ik het spelen van deze spellen vaak onvriendelijk voor beginners en daardoor over het algemeen nogal onaangenaam. Ik zou het leren van een vechtspel bijna vergelijken met het leren van een nieuwe taal. Relatief weinig van je actiegame-ervaring is toepasbaar wanneer je een commandolijst opent en lange reeksen onleesbare zetten ziet die in de praktijk verre van eenvoudig uit te voeren zijn.

Heel simpel, ik ben nooit bijzonder goed geweest in dit soort geavanceerde knoppen-mashen. Ik hou wel van Street Fighter 6, hoor, maar dat is meer een uitzondering dan iets anders, en mijn liefde voor dat specifieke spel heeft me niet laten verlangen om andere spellen in het genre te verkennen. Ik leg dit allemaal aan je uit omdat ik duidelijk wil maken wat mijn perspectief is wanneer ik Marvel Tokon: Fighting Souls. Ik hou van Marvel, ik waardeer vechtspellen van een afstand, en mijn persoonlijke ervaring met dit soort games is beperkt.

Dat gezegd hebbende, dit is een echt leuk spel.

Marvel Tokon: Fighting Souls is als een 4v4 tagvechter, wat betekent dat beide spelers vier vechters kiezen om mee te nemen in een gevecht. Een belangrijk verschil tussen dit spel en andere spellen met een vergelijkbare opzet is dat alle vier de vechters dezelfde gezondheidsbalk delen, dus je kunt je personages niet zomaar wisselen omdat je bijna geen gezondheid meer hebt. Dit betekent dat spelers het gemakkelijk kunnen doen met het leren kennen van slechts één personage en de andere drie ongebruikt achterlaten. Op de lange termijn is het natuurlijk in je eigen belang om wat meer te leren en te leren, maar in het begin was het - althans voor mij - een opluchting om te beseffen dat ik het best goed kon doen in wedstrijden door bij Spider-Man te blijven.

Ik heb gemengde gevoelens over of Marvel Tokon een goed vechtspel is voor beginners. Aan de ene kant heeft het dankzij het Marvel-merk natuurlijk een bredere aantrekkingskracht dan sommige andere games van ontwikkelaar ArcSys, en je kunt gemakkelijk op een knop drukken om goede combo's uit te voeren als je dat wilt. Aan de andere kant heeft het spel enkele verwarrende regels en systemen die niet op een bijzonder leerzame manier worden uitgelegd. Er zijn verschillende bronnen om bij te houden en verstandig te gebruiken, en het is niet helemaal duidelijk wat een unieke vaardigheid onderscheidt van een vaardigheid, of welke voorwaarden er voldaan moeten zijn voordat je een supervaardigheid kunt activeren.

Dus als je als beginner het prima vindt om niet meteen de meer geavanceerde systemen en technieken van het spel te leren kennen, en tevreden bent met gewoon coole dingen te zien gebeuren terwijl je op de knoppen hamert, dan is het waarschijnlijk een goed startpunt voor beginners in vechtspellen. Misschien is het belangrijkste dat het spel echt goed aanvoelt om te spelen, of je nu een complete beginner of een professional bent. De animaties zijn vlot en levendig, maar blijven toch makkelijk te volgen. De besturing reageert snel en ik hou van het tactiele gevoel dat je krijgt als een aanval landt.

Misschien wel het grootste hoogtepunt van Marvel Tokon: Fighting Souls is echter de visuele stijl. Het is een uitdrukking die het risico loopt een cliché te worden, maar een stripboek dat tot leven wordt gebracht is in dit geval nog steeds heel treffend. Arc System Works, een Japanse studio, heeft de vrijheid genomen om een vleugje anime in de algehele stijl te verwerken, maar doet dat zonder ook maar een seconde de Marvel-identiteit waarmee deze iconen zijn gemaakt op te offeren. Ik ben vooral gecharmeerd van de geanimeerde stripboekpanelen waarmee het verhaal van het spel vooral wordt verteld – ze zitten vol met charme, persoonlijkheid en stripboekwaardige kunst dat je er toch voor kunt worden gecharmeerd. En dat is maar goed ook, want deze stripachtige panelen vormen ongeveer 75 procent van de tijd die je in de verhaalmodus van het spel doorbrengt.

De premisse van het verhaal in Marvel Tokon – en dus de hele reden waarom deze personages plotseling met elkaar in de haren liggen – is dat een blauwe heer die zichzelf de Kampioen noemt (ook bekend als de Fallen One en Tryco Slatterus in de Marvel-lore) plotseling op aarde verschijnt en verklaart dat de beste, sterkste en gevaarlijkste vechters van de planeet hem in een gevecht moeten opnemen – anders zal hij de aarde overnemen en God doen weet wat ermee gebeurt. Deze vechters zijn verdeeld in vijf teams van vier; Captain America leidt Iron Man, Black Panther en de Hulk in de "Fighting Avengers". Storm geeft leiding aan Magik, Wolverine en Danger in de "Unbreakable X-Men". Spider-Man, Ms Marvel, Star-Lord en Peni Parker vormen samen de "Amazing Guardians". Ghost Rider, Blade, Deadpool en Loki zijn de "Samurai Outriders", terwijl Dr. Doom Magneto, de Green Goblin en Carnage leidt in de "Knights of Doom". Mijn persoonlijke favoriet van deze teams is de Samurai Outriders, omdat ze echt van metaal zijn. Elk team heeft zijn eigen kleine mini-campagne, die allemaal begint met de komst van de blauwe uitdager op aarde en eindigt met dat je hem tot moes slaat. Onderweg zullen de verschillende teams natuurlijk tegen elkaar opkomen, wat natuurlijk spannend is voor een Marvel-fan.

Het verhaal zelf is oké. Het heeft niet veel te zeggen en is behoorlijk repetitief, omdat je dezelfde cutscenes op specifieke sleutelmomenten met alle vijf teams ziet. In plaats daarvan bloeit het spel op leuke momenten en interacties tussen de personages, en op hoe stijlvol alles wordt gepresenteerd. Naar mijn mening varieert de kwaliteit van de stemacteerprestaties; Het is nooit echt slecht, maar sommige prestaties springen er zeker meer uit dan andere. Josh Keaton doet het goed als zowel Iron Man als Spider-Man, en Giancarlo Sabogal is overtuigend als Ghost Rider - maar het beste is waarschijnlijk nog steeds Nolan North als Deadpool. Deadpool is waarschijnlijk de grootste ster van het spel in het algemeen, met zijn geestige verwijzingen en doorbrekingen van de vierde wand.

Het is natuurlijk vrijwel onmogelijk om echt elk van ieders favoriete personages in een spel als dit op te nemen, maar ik vind dat ArcSys over het algemeen goed werk heeft geleverd met de selectie en de perfecte karakterisering. De meeste voor de hand liggende helden zijn hier, en er is ook ruimte voor een paar diepgaande sneden. Natuurlijk vraag je je misschien af waar Thor, Daredevil of Dr Strange zijn, bijvoorbeeld, maar de ontwikkelaars kunnen natuurlijk nieuwe vechters toevoegen wanneer ze willen – en ik denk dat dat leuk zal zijn om te volgen.

Marvel Tokon: Fighting Souls heeft me echter weten voor zich te winnen. Misschien is Street Fighter 6 niet het enige vechtspel waar mijn hart ruimte voor heeft? Het is onwaarschijnlijk dat ik ineens veel spellen koop om bij te praten, maar aan het begin van deze recensieopdracht was mijn plan om genoeg te spelen om er een verstandige en concrete mening over te vormen, zodat ik je kon vertellen of het de moeite waard is of niet. Maar nu ik hier zit en op het punt sta de laatste hand te leggen aan mijn eindoordeel, merk ik dat ik graag wil blijven spelen, mijn vaardigheden wil blijven aanscherpen en meer online wedstrijden tegen echte tegenstanders wil spelen. Dat is tenslotte een goed teken. Dus neem ik mijn hoed af voor ArcSys - helemaal niet slecht.