Matchroom: The Greatest Showmen

Het begint op zijn zachtst gezegd een beetje wankel. Het is duidelijk dat Netflix-producenten een bepaalde invalshoek najaagden in de pilot-aflevering en dat deze afzonderlijk werd gefilmd, los van de rest van de vijf afleveringen die deel uitmaken van seizoen één van de onlangs uitgebrachte documentaireserie Matchroom: The Greatest Showmen. De reden hiervoor is een eindeloos gezeur over hoe de gepensioneerde 77-jarige Barry Hearn wil zien waartoe zijn zoon Eddie in staat is voordat hij de verantwoordelijkheid aan hem overdraagt, de verantwoordelijkheid voor een van 's werelds grootste sportpromotiebedrijven: Matchroom Promotions.

Ieder van ons die boksen als sport heeft gevolgd, vooral in de afgelopen vier jaar, weet heel goed dat Barry het dagelijkse leven heeft overgedragen aan zijn zoon, die de afgelopen jaren steeds sterker is geworden, geschiedenis heeft geschreven met live boksen via Dazn, enkele van de grootste gevechten aller tijden organiseerde en voortbouwde op het toch al indrukwekkende imperium van zijn vader. Eddie Hearn is een briljante promotor. Hij is ongetwijfeld de beste in het boksen op dit moment, en is ongelooflijk frisser, sneller en interessanter dan oude fogies zoals Bob Arum en Frank Warren.

Het pakt echter aan na een nogal trage start. We krijgen een kijkje achter de schermen terwijl Hearn & Co de World Darts Championship en de World Snooker Championship organiseert, rouwt om de nipte nederlaag van AJ tegen Dubois en ons voorbereidt om Saoedi-Arabië het bedrijf voor meer dan een miljard pond te laten kopen.

Matchroom: The Greatest Showmen is een kleinschalige productie, op de juiste manier. Het portret van zowel Barry Hearn als Eddi is intiem en oprecht, maar niet schmaltzy, en hun relatie wordt op een bepaalde manier afgeschilderd als probleemloos, warm maar zakelijk. We maken kennis met de mensen achter Eddie, die een groot deel van de dagelijkse gang van zaken afhandelen, en we ontmoeten Conor Benn in de periode dat hij werd geschorst wegens doping en probeerde zijn naam te zuiveren en zijn professionele licentie terug te krijgen, voordat we de laatste aflevering ingaan van die magisch vermakelijke, enorm gehypte, ongelooflijk verwacht gevecht tegen Chris Eubank Jr.

Het is gemakkelijk om Eddie Hearn leuk te vinden. Ik luister meestal (als warming-up voor aankomende gevechten) naar zijn interviews, bekijk de persconferenties en alles daartussenin, en ongeacht wat je vindt van een promotor die er net zoveel bij betrokken raakt als hij, deze oude man biedt openhartige praat, frisse perspectieven en geweldige humor, consequent en op regelmatige basis. Matchroom: The Greatest Showmen is slechts zes afleveringen lang en eindigt net wanneer het interessant wordt, maar voor ons boksfans is het een buitengewoon plezierig inzicht in een fascinerend bedrijf.