Memes en reacties op de ondertekening van João Félix voor Al Nassr: "Laatste nagel aan de doodskist", "witwasregeling"...
João Félix stond op het punt een poëtische terugkeer te maken naar Benfica, wat een nieuwe start had kunnen zijn... maar koos ervoor om met Ronaldo naar Saoedi-Arabië te verhuizen.
De carrière van João Félix heeft een verrassende wending genomen. Nadat hij er niet in slaagde zich uit te kristalliseren in Atlético de Madrid, Barcelona, Chelsea of Milaan, treedt de Portugese speler toe tot de Saoedische Pro League. Alle tekenen wezen op een verhuizing naar Benfica, de club die zijn carrière lanceerde en de wereld het potentieel van de jonge ster liet zien... om later teleur te stellen waar hij ook ging.
Félix was naar verluidt bereid om zijn salaris bij Chelsea met meer dan de helft te verlagen (van 8 miljoen euro per seizoen naar 3), maar toen kwam Cristiano Ronaldo tussenbeide (volgens Fabrizio Romano) en kreeg hij een aanbod van All-Nassr: 70 miljoen euro voor twee seizoenen. Dat is tien keer meer dan wat hij zou verdienen bij Benfica, en hij zou zich herenigen met zijn teamgenoot bij Portugal, Cristiano Ronaldo.
Zo betaalt Al Nassr 50 miljoen euro aan Chelsea (30 plus 20 aan add-ons), wat bijna hetzelfde bedrag is dat Chelsea in 52 aan Atlético de Madrid, 2024 miljoen, betaalde. Slechts vijf jaar eerder had Atleti 116 miljoen dollar voor hem betaald. Maar zijn marktwaarde, via de transfermarkt, daalde tot 23 miljoen in 2025.
Aanvankelijk tekende Félix een zevenjarig contract met de "Blues", maar vervulde er slechts één, en werd al door Enzo Maresca weggelaten uit de Club World Cup-ploeg die de trofee won.
In elke sportuitzending en op internet noemen mensen deze zet al "de laatste nagel aan de doodskist" voor Félix (Marca) en maken ze memes die de draak steken met de speler die ooit een mooie toekomst voor de boeg had, maar alles verspilde vanwege zijn houding.
"Het lijkt erop dat er geen keerpunt voor hem is", zei de Spaanse voetbaljournalist Guillem Balague tegen BBC Sport, "Ik denk dat hij de laatste generatie spelers is, als kinderen, die te horen kregen hoe briljant ze waren, die de andere kant ervan die je nodig hebt niet waarderen - namelijk werken zonder de bal. Zelfs met de bal is hij niet consistent genoeg."
