Menace (Vroege Toegang)

Het begint goed, met een trailer die lijkt geïnspireerd op Astartes, Terminator, Aliens en Starship Troopers. Het zou gemeenschappelijke deler moeten hebben, want het is gemaakt door de getalenteerde Syama Pedersen, die achter projecten als Astartes zit. Het is duidelijk dat Overhype Studios weet hoe je een spannend universum moet bouwen. De intro-sequentie hint op een duistere, dystopische toekomst. Hun vorige werk, Battle Brothers, is een van mijn persoonlijke favoriete spellen in dit genre, dus het was voor mij een no-brainer om deze titel ook te proberen. Het is duidelijk dat de studio een hoger budget heeft, want alles, van de graphics en muziek tot de cutscenes, is aanzienlijk beter dan voorheen. Je moet er echter van overtuigd zijn dat het nog steeds meer een indie-game is dan een high-budget productie. Hoewel de studio een uitgever heeft, is het grafisch en technisch gezien niet eens in de buurt van producties als XCOM 2. Het lijkt eerder op titels als Xenonauts 2.

Het begint nogal verwarrend met veel informatie over waarom je bent waar je bent, en Overhype Studios heeft ervoor gekozen niet veel uit te leggen. In het begin voelt het alsof je in het spel wordt gegooid zonder een proloog te hebben gespeeld of de wereld op enigerlei wijze te begrijpen. Ik vind dat een beetje jammer. De sterren van deze Early Access zijn de facties, de wereld, het universum en het verhaal, die allemaal zeer interessant zijn. Mijn vermoeden is dat dit later zal worden uitgebreid. Dat gezegd hebbende, zijn er bijna vijftig uur aan content om uit deze versie van de titel te halen. Je kunt dat zeker verdubbelen als je de content meer dan één keer speelt. Dat is behoorlijk wat content die je in deze previewversie krijgt.

Wat ik het leukst vind aan de titel is het squadleidersysteem. Je kiest een leider voor elke groep soldaten of een piloot/bestuurder voor je voertuigen. Ze hebben allemaal persoonlijkheden, stemacteren en praten met elkaar tijdens missies. Het lijkt op dat vlak een beetje op Jagged Alliance. Elke keer dat je troepen een vijand uitschakelen of iets doen, krijg je een dosis stemacteerwerk, wat de missies tot leven brengt op een manier die veel andere titels in het genre niet lukt. Je geeft meer om je troepen, ook al zijn het alleen de leiders die het gesprek voeren. Elke leider kan ook tot 8 soldaten hebben die je kunt benoemen als je wilt. Deze troepen zeggen niets, maar worden beïnvloed door de uitrusting, wapens en andere items die je tussen missies door aan de groepsleider geeft. Overhype Studios heeft de huurlingen in Battle Brothers goed de persoonlijkheid gegeven, en dat is hier ook duidelijk. Elke groepsleider kan dan op ongeveer hetzelfde uitgangspunt worden geüpgraded. Je moet dit doen om met de vijanden om te gaan.

Als je het spel begint, kun je er niet veel aan doen. Je hebt weinig middelen, en die je hebt wordt gebruikt om ervoor te zorgen dat je soldaten op volle kracht zijn en uitgerust zijn met de meest rudimentaire uitrusting die je tot je beschikking hebt. Het duurt ook even voordat je het ruimteschip dat je bestuurt kunt upgraden. Om middelen te verkrijgen om meer uitrusting, mankracht te kopen, je groepsleiders te upgraden en het beschadigde ruimteschip waarin je bent te repareren, moet je de operaties voltooien. Elke planeet heeft één of meer operaties, die op hun beurt vier of meer individuele missies bevatten die je in volgorde voltooit. Het is een beetje zoals roguelites werken als je een pad kiest door meerdere missies. Voltooide missies geven je voordelen voor de volgende missie, en afhankelijk van welke je kiest in de volgorde, kunnen de laatste missies radicaal worden beïnvloed. Een andere manier om erover na te denken is de laatste missie in Wings of Liberty. Je kunt de insecten stoppen met het graven van tunnels of het aantal vijanden verminderen in latere missies. Het is een robuust systeem dat goed werkt, en elke missie heeft een beschrijving waarom het nuttig is, zelfs als je ze niet allemaal tijdens één operatie kunt spelen.

Zodra je de operaties hebt voltooid, krijg je middelen om je ruimteschip te upgraden, wat noodzakelijk is. Dit kan betekenen dat je meer informatie hebt over de slagvelden, dat je luchtaanvallen kunt oproepen, of dat je voortdurend meer troepen kunt rekruteren om je groepsleiders te versterken. Individuele soldaten zullen sterven, en je moet je gelederen aanvullen om te overleven tegen de vele bedreigingen die je tegenkomt. Mocht een hele squad vallen met je leider, dan heb je een paar rondes om hem te redden. Dit betekent dat je je kostbare leiders niet hoeft te verliezen als er iets misgaat tijdens de missie. Je kunt me op mijn woord geloven dat er dingen mis zullen gaan, gezien hoe veel vijanden je soldaten kunnen beschadigen. Een goed geplaatste granaat van de vijand kan genoeg zijn om je troepen uit te schakelen.

De vroege vijanden bestaan uit mensen en insecten, maar je komt ook de factie tegen die het spel zijn naam gaf. De mensen bestaan uit piraten en anderen, maar vereisen dat je onderdrukkend mitrailleurvuur gebruikt en goed vooruit beweegt achter dekking. De insecten daarentegen kunnen naar je troepen worden gelokt, en met je wapens kun je dit soort troepen snel vernietigen. Zelfs de meer gepantserde insecten kunnen effectief in vallen worden gelokt, en met behulp van granaatwerpers, pantserdoorborende munitie en andere wapens kun je ze relatief gemakkelijk aanpakken. De laatste vijand, een mix van Alien en Terminator, is niet zo makkelijk te verslaan. Ze bieden zelfmoordterroristen, mijnen, sluipschutters en wat het meest lijkt op Skynet's Hunter-Killer tanks. Ze zijn ook een mysterieuze vijand, en je weet eigenlijk niet waarom ze problemen veroorzaken in dit buitenaardse zonnestelsel waarin je je bevindt.

Hoewel de AI niet altijd de slimste is in het nemen van beslissingen, zijn de variatie en strategieën die je moet toepassen divers. Battle Brothers was uniek omdat je goed moest nadenken voordat je de vijand ontmoette. Je kunt de mensen in Menace niet echt bevechten zoals je tegen de insecten vecht. Met een beetje geluk wordt dit benut en verder uitgebreid, net als in hun vorige titel. De voortgang zoals die eruitziet in deze Early Access is gebaseerd op het voltooien van operaties, het kopen van nieuwe uitrusting en het upgraden van zowel je troepen als je ruimteschip. Na één of een paar operaties krijg je nieuwe dialogen en gaat het verhaal verder. Zonder te veel prijs te geven, ben ik benieuwd wat er nog gaat komen. Helaas kon ik om de een of andere reden niet bij de encyclopedie in het spel. Dit betekende dat ik niet meer kon lezen over het universum en zijn componenten.

Afgezien van het verhaal zijn de gevechten de belangrijkste attractie van het spel, en ik vind dat ze een bepaald moeilijkheidsniveau behouden zonder zo moeilijk te zijn als Battle Brothers. Je beweegt je troepen door vakjes, en ze hebben een bepaald aantal punten om te verplaatsen, te draaien, te gaan zitten of aan te vallen. Sommige wapens vereisen dat je troepen gaan zitten, wat punten kost. Dit vereist dat je je punten, wat je tegenkomt, afstand en nabijheid tot andere troepentypes in balans brengt. Aanvankelijk is het spel relatief eenvoudig; Je verplaatst je troepen en verslaat vijanden van gelijke sterkte. Wanneer zwaardere artillerie het slagveld opkomt en je worstelt met de economie, raakt de balans een beetje verstoord. Sommige gevechten zijn op een goede manier moeilijk, maar je merkt dat je steeds vaker tegen de verwachtingen in vecht. Mijn gedachte is dat dit misschien een kleine aanpassing in balans vereist, omdat ik vond dat de economie van de speler niet perfect meeliep met het moeilijkheidsniveau. Het is beheersbaar, maar het voelt nog niet helemaal goed. Vooral gezien het feit dat dit niet probeert het moeilijkheidsniveau van hun eerdere creaties na te bootsen.

Als je het idee leuk vindt om een elite-eenheid te leiden, relaties op te bouwen met verschillende facties, te vechten tegen film-geïnspireerde vijanden en jezelf uit te dagen in een veeleisend tactisch turn-based strategiespel, dan is dit geweldig. Hoewel het spel soepel en goed werkt, goed klinkt en niet veel bugs had, is het Early Access. Het skelet van een goed product ligt er, het is echt vermakelijk, en ik ben gefascineerd door het universum dat ze hebben opgebouwd. Het is niet helemaal dezelfde duidelijke hit als Battle Brothers van vandaag, maar alle potentie is aanwezig. Het is ook veel makkelijker om erin te springen, ook al is het op sommige plekken uitdagend. Toch vond ik het grondstoffensysteem iets makkelijker te beheren dan in hun eerdere werk. Het is spannend, verslavend en de gevechten hebben precies de juiste hoeveelheid intensiteit qua geluid, stemacteren en variatie om je meer te laten verlangen. Ik had ook geen technische problemen.

Als je net als ik bent en de studio achter dit project leuk vindt, moet je het zeker eens bekijken. Als je echter nieuw bent in het genre en het eerdere werk van de studio, moet je je ervan bewust zijn dat het spel meer van je vraagt dan veel van zijn concurrenten. Er is hier een leercurve, en je zult af en toe verliezen. In dit spel is het eigenlijk niet mogelijk om te herstellen als je te veel verliest. Het is mogelijk om het verlies van één teamleider aan te kunnen, omdat je via de zwarte markt meer kunt aannemen. Op dit moment voelt het echter niet hetzelfde gevoel van terugkomen na een nederlaag als in hun vorige titel of in XCOM. Je kunt echter een operatie annuleren zelfs als je een paar missies hebt voltooid, met als prijs een relatieverlies. Dit betekent dat je nooit vastzit in een lus van storing, maar je kunt annuleren en een andere operatie kunt proberen. Dit betekent dat je je niet al te veel zorgen hoeft te maken over het opnieuw laden van een savebestand. Aan de andere kant vind ik het jammer dat verliezen niet beter in het product zijn verwerkt.

Samengevat is het een succesvol spel. Het skelet van een werkelijk geweldige ervaring is hier. De gevechten, vijanden en andere elementen van het spel zijn gevarieerd en interessant. Hun fenomenale intro-sequentie botst een beetje met de rest van de productiewaarden van de titel, maar ik ben tevreden. Het is nog steeds een kleine indie-studio die van kracht tot kracht groeit. Het is een spannend spel met een interessant universum, en de Early Access-versie kan je tot vijftig uur aan content bieden zoals deze op het moment van deze recensie is. Je kunt er waarschijnlijk sneller doorheen komen als je haast, en de herspeelwaarde is hoog. Het aantal voertuigen, wapens en uitrusting, gecombineerd met het upgradesysteem, maakt veel manieren mogelijk om te spelen. Elke vijandelijke factie heeft ook zijn eigen strategieën, uitrusting en aanpak nodig om te winnen. Om deze redenen kan ik Menace ten zeerste aanbevelen. Het steekt op een goede manier op in het genre en is op een goede manier uitdagend.