Mio: Memories in Orbit

Wat is het tegenwoordig met Franse indie-ontwikkelaars? Prince of Persia: The Lost Crown, The Rogue Prince of Persia, Shinobi: Art of Vengeance en het succesverhaal Clair Obscur: Expedition 33 komen allemaal van Franse studio's. Nu komt Mio: Memories in Orbit, ontwikkeld door de kleine indiestudio Douze Dixièmes aan de rand van Parijs, en het is een werkelijk uitstekende Metroidvania die zich kan meten met de groten van het genre.

Mio: Memories in Orbit speelt zich af in/op iets dat "The Vessel" heet, wat blijkbaar een soort "ruimteschip" is. De vijf AI-bewakers van het schip, bekend als Pearls (The Eye, The Spine, The Blood, The Hand en The Breath ), zijn plotseling gestopt met werken. Als de kleine humanoïde robot Mio moet je nu je weg vinden in het enorme ruimteschip, dat een grote stad, weelderige natuur, een grote klokkentoren en vele andere dingen bevat, in een poging het geheugen van het ruimteschip te herstellen door de vijf Pearls te vinden en te heractiveren, die een volledige uitschakeling voorkomen.

Mio: Memories in Orbit is een verrassend goed functionerende Metroidvania, waar het veel dingen goed doet en zelfs een paar nieuwe en interessante mechanieken heeft. Het spel is geïnspireerd op de Japanse filmmaker en animator Hayao Miyazaki, de Franse animatiefilm Ernest & Celestine en de sciencefictionroman Hyperion. Het haalt ook inspiratie uit Metroidvania-klassiekers zoals Ori and the Blind Forest en Hollow Knight – en dat merk je. Op een goede manier, hoor.

Mio: Memories in Orbit voldoet aan alle juiste Metroidvania-vakjes; Er is precieze platforming, uitdagende vijanden, veel verkenning en veel nieuwe vaardigheden die je gedurende het spel krijgt, wat je klassiek gezien steeds meer toegang geeft tot de grote kaart. Het is allemaal opgefleurd met lastige baasgevechten (ik moest sommige bazen 40-50 keer proberen voordat ik ze kon verslaan), dus het heeft alles wat je van een Metroidvania verwacht en het voelt echt goed om te spelen.

De kleine robot Mio heeft een soort "haar" of "dunne gloeiende tentakels" op zijn hoofd, die levend lijken en als kleine grijparmen kunnen worden gebruikt. Ze kunnen worden gebruikt om knoppen in te drukken, vijanden te grijpen, zwevende grijppunten in de spelwereld te bemachtigen, en nog veel meer (ik wil hier niet te veel onthullen). Het bijzondere is dat deze kleine grijparmjes alleen werken als je genoeg energie hebt, en je krijgt energie door ofwel kort de grond aan te raken of door bloemen (de agressieve soort) te raken die vol energie zitten en op strategische plekken in de omgeving liggen.

Er zijn verschillende sequenties waarin je jezelf met pixelprecieze sprongen langs de grijppunten moet slingeren, in de lucht hangen, de bloemen raken om je energie op te laden, verder zwaaien, je energie opnieuw opladen zodat je jezelf naar veiligheid kunt slingeren. Later in het spel zijn er ook andere manieren om te bewegen (zoals zweven) die dezelfde energie gebruiken. Het klinkt misschien wat alledaags, maar het bewegingssysteem werkt erg goed en verandert de manier waarop je een Metroidvania-spel speelt een beetje.

Tijdens het spel krijg je toegang tot 35 modifiers, die allemaal Mio nieuwe vaardigheden geven. Daarnaast zijn er zeven speciale modifiers die voordelen bieden, maar ook een nadeel hebben. Al deze modifiers vullen een wisselend aantal slots in een Allocation Matrix, die in totaal 198 slots heeft, en deze worden continu vrijgespeeld voor meer plekken, dus hoe meer slots je in deze matrix activeert, hoe meer modifiers je kunt gebruiken.

Het moeilijkheidsniveau in Mio: Memories in Orbit is gemiddeld tot hoog. Bepaalde gebieden vereisen zeer precieze sprongen in combinatie met verschillende knopdrukken zoals hierboven beschreven, en daarbovenop zijn er vaak vijanden, zowel op de grond als in de lucht, wat het behoorlijk uitdagend kan maken. Om nog maar te zwijgen van de bazen, die variëren van ronduit makkelijk tot extreem moeilijk.

Het spel biedt echter verschillende opties om de moeilijkheidsgraad aan te passen, waaronder het activeren van "Eroded Bosses", waardoor de gezondheid van de bazen heel langzaam afneemt telkens als je door ze wordt verslagen, waardoor je kans om ze te verslaan toeneemt telkens als je het probeert. Er is ook "Pacifist", die voorkomt dat vijanden Mio aanvallen totdat Mio hen eerst aanvalt (dit is handig als je alleen wilt verkennen), en "Ground Healing," die een kleine hoeveelheid van Mio 's energie geneest als je vijf seconden achter elkaar de grond raakt. Het is het vermelden waard dat al deze handige functies optioneel zijn, dus als je een echt zware uitdaging wilt, kun je er gewoon voor kiezen ze niet te activeren in het spelmenu.

De visuals van het spel zijn van het soort dat er veel beter uitziet in beweging dan in statische screenshots. Douze Dixièmes gebruikt geen Unreal Engine of Unity, omdat ze hun eigen game-engine hebben gebouwd, wat behoorlijk indrukwekkend is voor een indie-ontwikkelaar. De beelden lijken op een levende cartoon geschilderd met aquarel, dus laat je niet misleiden door deze screenshots, want het ziet er veel beter uit in beweging.

De geluidseffecten zijn prima, goed in balans en passen goed bij de visuals van het spel. Het echte hoogtepunt aan de audiokant is echter de soundtrack, geschreven door de Franse componist, muzikant en producer Nicolas Gueguen, en wat hij hier levert is absoluut fantastisch. De elektronische tracks passen perfect bij het spel en klinken als iets Daft Punk en de Noorse band Röyksopp die hadden kunnen bedenken, terwijl er op andere momenten volledig stille pianotracks zijn met een zacht koor erbovenop of volledig stille ambient muziek die gewoon blijft hangen en de achtergrond vult. Het is een heel mooie soundtrack, en als je een voorproefje wilt, kun je hieronder een van de nummers van het begin van het spel beluisteren.

Fans van het Metroidvania-genre zijn in 2025 verwend met Hollow Knight: Silksong, maar 2026 is ook op dat vlak sterk begonnen. Er valt niet veel slechts te zeggen over Mio: Memories in Orbit, want het werkt heel goed, het speelt goed, het voelt goed aan en het lijkt ook heel goed doordacht. Het doet veel dingen goed en voldoet aan alle belangrijke Metroidvania-vakjes, terwijl het tegelijkertijd iets nieuws toevoegt aan hoe zo'n spel in elkaar zou moeten worden gezet. Als ik één ding moet aanwijzen, had ik graag wat meer vijandtypes gezien, maar dat is eigenlijk het enige van betekenis, want ik vind dat de rest heel goed bij elkaar past. Als we het de hoogste score hadden gegeven, hadden we waarschijnlijk graag wat meer innovatie in de gameplay gezien die het genre echt vooruit had kunnen helpen, maar dat gezegd hebbende, wil ik benadrukken dat Mio: Memories in Orbit een echt succesvol spel is.

Als je een Metroidvania wilt ervaren met een iets vergevingsgezinder moeilijkheidsgraad, zonder dat het op een of andere manier makkelijk is, raad ik je sterk aan om Mio: Memories of Orbit te bekijken. Het spel wordt verkocht voor een zeer redelijke prijs van £15 en zal op de dag van release ook beschikbaar zijn op Game Pass, dus het is moeilijk om een excuus te vinden om dit spel geen kans te geven.

Mio: Memories of Orbit start 2026 echt goed, en als dit de standaard voor het jaar is, kijk ik uit naar wat komen gaat.