Monster Fantasy Preview: Animal Crossing ontmoet Monster Hunter in een wervelwind van genres
Het is een lifesim, het is een RPG, het combineert meerdere visuele stijlen, maar lijkt de nieuwe titel van indie-studio Jotoyo Games zijn ambitie te kunnen evenaren?
Ik wist niet goed wat ik moest verwachten toen ik ging zitten voor een presentatie van Jotoyo Games. Ik geef toe dat ik niet helemaal op de hoogte was van de indie-studio, gevestigd in Chengdu, China, maar zodra de leden begonnen met het opsommen van games waaraan ze hadden gewerkt en hun jarenlange ervaring, leunde ik naar voren, vastgebonden. De titel van Monster Fantasy zegt niet veel. Het klinkt bijna als een subgenre waar de diepste, donkerste hoeken van BookTok geobsedeerd door zouden zijn, maar toen we voor het eerst de gameplay bekeken, voelde het alsof het spel niet anders genoemd kon worden.
Zeggen dat Monster Fantasy ambitieus oogt, is net zo'n understatement als zeggen dat het Empire State Building behoorlijk hoog is. Jotoyo maakt hier geen grapjes. Het haalt inspiratie uit en zet Monster Fantasy als potentiële concurrent tegenover onder andere Monster Hunter en Animal Crossing. Op papier klinken ze heel verschillend, maar Monster Fantasy voegt ze samen tot één spel. Het is een uitgebreide levenssimulatie, compleet met het bouwen van een boerderij, dorpsbeheer, NPC-interacties, vissen, mijnbouw, drankjes brouwen en meer. Het is ook een actievolle monsterjacht-RPG-ervaring, waarin je kiest uit een van vier klassen en het opneemt tegen allerlei beesten in een uitgestrekte open wereld met allerlei biomen waar je monsters zou verwachten. Weelderige bossen, droge woestijnen, besneeuwde bergtoppen, je snapt het wel. Oh, en ik wilde bijna niet zeggen, als dat je niet genoeg lijkt, kun je ook de monsters vangen en trainen.
Wat Monster Fantasy meteen opvallend maakt, nog voordat je bij de monstergevechten of het beheer van nederzettingen komt, zijn de visuals. De wereld en de monsters lijken uit een Monster Hunter-game te komen. Ze hebben een gevoel van realisme, terwijl de spelerspersonages en mensen een veel schattiger, Chibi-geïnspireerde look hebben. Het is zeker een contrast, waarvan ik denk dat ik nog geen conclusie heb getrokken. Aan de ene kant zijn de karakterontwerpen visueel aantrekkelijk, en het contrast is zeker iets dat Monster Fantasy zal laten opvallen, maar het kan wat schokkend zijn in de gameplay. Ik zeg dat het kan zijn omdat we niet de kans kregen om Monster Fantasy zelf te proberen. Die kans wordt bewaard voor later in juli, wanneer er een playtest gepland staat en een Kickstarter plaatsvinden.
Omdat we nog geen praktische ervaring hebben met de gameplay, baseren we onze indrukken op een paar video's en een presentatie van hoe Monster Fantasy speelt. Als je zelfs maar de minste kennis hebt van hoe een Monster Hunter-game werkt, of een lifesim trouwens, kun je raden hoe alles in Jotoyo's spel samenhangt. Het jagen op monsters bestaat uit veel hakken en slaan op een groot beest op een open slagveld, waarbij gebruik wordt gemaakt van de unieke vaardigheden en krachten van je klasse. De klassen zijn Krijger, die fungeert als het belangrijkste verdedigingslichaam of tank, Zwaardvechter, wat meer een typische vechterklasse is, Boogschutter, die geen uitleg nodig heeft, en Magiër, die qua naam lijkt op Boogschutter. Wat fijn is aan de klassen, is dat je niet aan een van hen vastzit zodra je er één hebt gekozen, en je hoeft ook niet te grinden om hun coolste vaardigheden vrij te spelen. Je kiest je klasse op basis van het wapen dat je hanteert en krijgt automatisch toegang tot hun beste spullen.
Monster Fantasy lijkt grotendeels een spel dat gericht is op het geven van vrije hand aan de speler om volledig te doen wat hij wil. Uit wat we in de presentatie te horen kregen, lijkt het erop dat spelers zich niet eens hoeven te bezighouden met de elementen van het spel waar ze niet in geïnteresseerd zijn. Als je alleen monsters wilt jagen en je kerel wilt uitrusten met de coolste uitrusting die je van hun lichaam hebt geloot, kun je je volledig op dat aspect richten. Tegelijkertijd, als je gewoon in de wereld wilt leven die Jotoyo heeft gecreëerd en de angstaanjagende beesten van de natuur aan hun habitat overlaat, kun je dat doen. De ambitie van het spel is om een levende wereld te creëren die perfect is voor escapisme, compleet met een realtime dag- en nachtcyclus, evenals veranderende weerseffecten die de gameplay en het gedrag van monsters beïnvloeden.
Iets wat pas na de presentatie duidelijk werd, was dat het spel een hoofdverhaal heeft dat je kunt volgen. Wat we zagen was meer een gameplay-demonstratie, maar je krijgt daar ook een verhaal. Gezien hoe de gameplay eruitziet, zouden we ons echter voorstellen dat het een vrij losse vertelling is, een verhaal dat de speler het idee laat behouden dat de vrijheid van hen is om zich naar eigen inzicht in de wereld te verdiepen. Zoals we zagen in een ander spel dat RPG- en lifesim-elementen combineerde in Crimson Desert, heb je eigenlijk geen uitstekend verhaal nodig om miljoenen gamers aan te trekken, dus misschien is Jotoyo de volgende in een potentiële nieuwe trend van games die de focus weer in de handen van spelers leggen om hun eigen verhalen te creëren in een levendige, uitnodigende wereld.
Als je naar een presentatie luistert en de passie van ontwikkelaars hoort over de ambitie van hun project, is het moeilijk om niet mee te doen, maar ik heb altijd een stem in mijn achterhoofd die vraagt of dit misschien allemaal te mooi klinkt om waar te zijn. Aan de andere kant dacht ik hetzelfde toen ik Crimson Desert en Clair Obscur: Expedition 33 voor het eerst zag, dus ik heb niet het beste inzicht in toekomstige successen. Het is verheven om Monster Fantasy met die twee te vergelijken, en ik zal niet zeggen dat het de volgende sleeper hit is die miljoenen verkoopt, maar ik bedoel alleen dat ik de ambitie van het team bij Jotoyo niet zal afdoen. Het oorspronkelijke concept achter het spel werd voor het eerst gemaakt in 2020, dus ze zijn hier al lang mee bezig en beloven dat zelfs als het Kickstarter-doel niet wordt bereikt, het spel toch op een uitstekend niveau zal verschijnen. Er zit potentie in, maar het is lastig te zeggen of het zal werken zonder het zelf gespeeld te hebben. De monstergevechten zagen er vrij gemiddeld uit bij een korte blik op de gameplay, maar misschien is het spelen ervan een ander verhaal. De wereld ziet er diep uit, maar de lessen kunnen oppervlakkig zijn. Het is momenteel een gemengd verhaal, maar dat is slechts door een kort blik op een ervaring die ontworpen is om je tientallen of honderden uren ermee te laten doorbrengen.


