Mortal Kombat 2

Laten we eerlijk zijn, de Mortal Kombat-film uit 2021 was een behoorlijk leuke actiefilm, maar zat ook vol met eigenaardige creatieve keuzes. De hele film baseren rond een personage dat niet in de games bestaat was de verkeerde zet, dit combineren met een verhaallijn waarin nooit een Mortal Kombat-toernooi was een nog ongebruikelijker keuze, en vervolgens toegewijde fans van de serie (voor wie deze films gemaakt zijn) basisinformatie te vertellen alsof ze idioten zijn, hielp niet. Opnieuw was het een perfect kijkbare en plezierige film, maar het voelde wel als een tutorial-niveau van een spel, een twee uur durende opzet die geen respect toonde voor de tijd of intelligentie van degenen die deze wereld van binnen kenden.

Ik haal het verleden ter sprake omdat, hoezeer Mortal Kombat 1 ook fout deed, het ook veel goed deed. Epische gevechtsscènes? Check. Goed gecast personages? Check. Geweldig kostuum- en decorontwerp? Check. Er was een fundament dat de eerste film legde en perfect was om op voort te bouwen, en gelukkig begrepen de belangrijkste creatieve krachten die bij dit vervolg betrokken waren de opdracht. Schrijver Jeremy Slater verspilt je tijd niet vanuit een narratief perspectief als je de bredere lore begrijpt en regisseur Simon McQuoid zet een intense actieachtbaan neer die niet loslaat. Ook al heeft het nog steeds een paar gebreken...

Om te beginnen zijn de belangrijkste punten waar de eerste film op stuitte direct gecorrigeerd. Cole speelt een kleine rol, een bijna beledigend kleine rol zelfs, en het hoofddeel van het verhaal is het Mortal Kombat-toernooi – ook al wordt er nog een extra draad verkend. We volgen de kampioenen van Earthrealm terwijl ze het opnemen tegen de besten van Outworld in een reeks uitstekend gechoreografeerde actiescènes waar je nooit meer van weg wilt kijken. En opnieuw hebben we het over gevestigde en iconische personages gedurende deze periode, zoals Kitana, Jax, Liu Kang, Shao Khan, Johnny Cage... Er is geen noodzaak voor onnodige uitleg en uitbreiding van het plot, want iedereen die ook maar een basiskennis van Mortal Kombat heeft, kent deze individuen, hun persoonlijkheden, hun motivaties, waardoor er steeds meer ruimte blijft voor het goede deel: gewelddadige actie.

Je moet het choreografieteam en de performers krediet geven, want elk van de vele (en er zijn er veel) gevechtsscènes zijn pure actiespektakels die aanvoelen alsof ze zo uit de games zijn gestrokt. Het is snel, gewelddadig, vloeiend, alles wat je van Mortal Kombat op het grote scherm kunt wensen en wordt afgesloten met geestige steken en woordspelingen, waarbij vooral Karl Urbans Cage en Josh Lawsons Kano opvallen en uitblinken door hun charisma. En over uitschieters gesproken: Martyn Ford levert een fantastische prestatie als Shao Khan, die elke keer dat hij in de schijnwerpers staat imposant en beangstigend is, en dat allemaal in fysieke vorm, aangezien het reusachtige personage niet met CGI is afgeslacht zoals Goro in de vorige film. Oh, en we mogen Adeline Rudolph als Kitana niet vergeten. Hoewel fans Cage zullen aanbidden, zoals je zou verwachten, is Rudolphs Kitana een prachtige prestatie en toont ze echt het vermogen om een leidende figuur in deze franchise te zijn voor de komende jaren.

Dus de personages zijn trouw bewerkt en de actie is van topniveau, dat valt niet te ontkennen. Maar wat ook opnieuw gevierd moet worden, is de enorme hoeveelheid fysieke effecten die in deze film worden gebruikt, omdat je elke druppel zweet ziet die in de acteerprestaties is gestoken. Er zijn maar weinig momenten waarop je het gevoel hebt dat CGI de actie heeft overgenomen, met praktische elementen die tot mijn grote genoegen floreren.

Ook hebben we het weer over een film van minder dan twee uur, een film die je tijd niet verspilt. Toegegeven, de korte duur en de vele bewegende delen kunnen aanvoelen alsof sommige elementen of personages niet volledig worden benut, met het tempo zo hoog dat er na de eerste 20 minuten nauwelijks nog een moment is om te ademen. Sommige van de meer ingewikkelde plotpunten raken verloren in de saus en sommige belangrijke personages voelen als vergissingen die alleen worden geïntroduceerd om ze af te vinken in een spreadsheet. Hoest, kuch, Schorpioen en Bi-Han. Als de eerste film te veel tijd verspilde aan onnodige verhalende uitleg, is dit vervolg het tegenovergestelde, wat voor de oningewijden van de serie misschien vervreemdend aanvoelt. Toegewijde fans zullen veel meer plezier hebben met dit vervolg, maar het is de moeite waard om bewust te zijn van deze verhaallijnsverandering, vooral als je een belangrijk personage in een trailer hebt gezien en hoopte dat hij een grotere rol zou spelen. En in dat opzicht, net als in de eerste film, komt het einde krankzinnig snel, een enigszins hilarische reflectie van Cole's ongelooflijk voorspelbare lot...

Dus het is niet perfect, maar het doet genoeg goed om fans van de serie, actieliefhebbers en iedereen die op zoek is naar een leuke en vermakelijke film in de bioscoop tevreden te stellen. We hebben het niet over een filmisch wonder, maar het is grappig en spannend, gewelddadig en flitsend. Je zou kunnen zeggen dat het is wat Mortal Kombat op het grote scherm zou moeten zijn, en om die reden ben ik best blij met dit vervolg en hoe het duidelijk heeft geleerd van de fouten van het origineel.