One Military Camp

Abylight heeft zijn plek als maatstaf verdiend in de managementsimulator-, 'tycoon'- en city-builder-genres door hard werken, zweet, bloed en tranen. Dit is grotendeels te danken aan het elegante ontwerp van een Romeinse villa die kan uitgroeien tot een nieuw rijk, zoals te zien is in Citadelum, maar ook dankzij de ambitieuze en chaotisch vermakelijke bouwer van het militaire trainingskamp, One Military Camp. De titel betekende een sprong voorwaarts in de eigen ontwikkeling van de studio en als uitgever, waarbij we de rol van directeur van een klein militair kamp kregen vanwaar we een nieuwe lichting cadetten gezond en gemotiveerd konden werven, trainden en hielden, hen transformeerden tot elitesoldaten en al het gebied heroverden dat werd gedomineerd door de wrede dictator Dragan.

One Military Camp werd in 2023 uitgebracht op pc, gevolgd door versies voor PlayStation en Xbox, en nu is het de beurt aan de nieuwste versie op de Nintendo Switch. Sinds die eerste OMC hebben we het spel meerdere keren geprobeerd, maar we hadden er tot nu toe niet genoeg tijd aan besteed om het een beoordeling en een diepgaande recensie te geven. Dus vandaag zetten we onze vierhoekige hoeden op, kammen we onze pluizige snorren en oefenen we onze bevelende stemmen om samen met de drill sergeant het laatste bolwerk van vrijheid (en chaos) in deze landen te verheffen. Attentie!

Zoals ik al zei, One Military Camp is een militaire kampbouwer die snel evolueert tot kampmanager en je uiteindelijk verandert in een militaire strateeg in de campagne om het land te heroveren op Dragans troepen. Niet in paniek raken, want gevechtsmissies zijn gebaseerd op een slagingspercentage dat wordt bepaald door de voorbereiding en specialisatie van je ingezette troepen, dus je hoeft je geen zorgen te maken over slachtoffers of het brengen van verdrietig nieuws aan families... Althans, niet in het begin. De echte uitdaging zal zijn om die soldaten actief, gelukkig, goed uitgerust en gevoed te houden gedurende de hele militaire campagne.

Het belangrijkste voor succes is altijd een balans te bewaren tussen de voorraden die het kamp binnenkomen, die worden verbruikt, en de activiteiten die door de gewone soldaten worden uitgevoerd. Je kunt ze op basistraining sturen en, zodra ze bepaalde vaardigheden hebben verworven, promoveren tot specialistische soldaten, elk met steeds specifiekere rollen. De eerste missies vereisen nauwelijks het sturen van een paar soldaten met enige ervaring in wapens en communicatie, maar al snel zul je merken dat je spionnen, piloten, tankchauffeurs en allerlei hoogbekwame strijders nodig hebt. Bovendien hebben ze een goede nachtrust nodig, dus moet je ze een rustige accommodatie bieden, weg van het lawaai van de trainingshallen en helikopterlandingsplaatsen voor troepen. Je zult servicegebouwen moeten bouwen, zoals ziekenboorden, kantines en onderzoekscentra, evenals magazijnen voor specifieke voorraden zoals voedsel, medicijnen of munitie. Ze moeten allemaal toegangswegen, verlichting en stroom hebben om te functioneren. Voel je je overweldigd? Jongen, het is oorlog daarbuiten. Kom bij zinnen op!

En wie betaalt dit allemaal? Nou, naast het succes van de missie, moet je jezelf ook onderhouden door geld in te zamelen voor de zaak in de bevrijde steden, en door op hen te vertrouwen voor rekruteringsacties om nieuwe soldaten binnen te halen... Voel je je een beetje overweldigd? Misschien zou je dat moeten doen, maar de waarheid is dat al deze opties geleidelijk worden ontgrendeld langs een curve die de studio zorgvuldig heeft gekalibreerd en verfijnd dankzij feedback van de community, met wie ze de content tot aan de volledige versie hebben meeontwikkeld. One Military Camp is een van die spellen met een concept dat heel eenvoudig te begrijpen is, maar met een optimalisatietempo dat je lang nodig hebt om te beheersen.

Want in een systeem met zoveel onbekende variabelen (zoals deserteurs, ziektes, verstuikte enkels of vijandelijke aanvallen), is het behoorlijk ingewikkeld om iedereen te laten doen wat ze moeten doen. En nog meer als je wilt dat ze het vrijwillig doen. Een tip: bespaar geen kosten aan entertainment en houd de prijzen altijd laag. Een gelukkige soldaat of werknemer is meer waard dan vijf beginnende rekruten...

Je hoeft ook niet al te ongerust te zijn, want One Military Camp verbergt ook zijn schijnbare militaire ernst achter een gordijn van cartooneske figuren, met enkele echt... eigenaardige dialogen. Ik vind de muziek een echte hit, met een 'jingle' halverwege tussen het themalied uit de film 'The Great Escape' en een van die Amerikaanse high school marching bands. Het heeft altijd een aangenaam ritme waardoor de uren bijna voorbij vliegen zonder dat je het doorhebt voor het scherm.

Hoewel... Het zijn niet alleen maar onberispelijke uniformen en glanzende laarzen. One Military Camp is inderdaad op de Nintendo Switch 2 verschenen, maar ik denk dat de port een beetje tekortschiet in het bereiken van volledige integratie met het platform. Op technisch en prestatievlak heb ik weinig te klagen: het spel draait soepel, en ik heb alleen wat vertraging opgemerkt wanneer het autosaves uitvoert of bij het selecteren van een specifieke rekruut, wanneer er tientallen individuen op het scherm zijn die autonoom opereren. Maar ik vind het soms frustrerend dat ik niet comfortabel commando's of items kan selecteren in de verschillende submenu's voor individuen en gebouwen, en dat komt omdat het precies dezelfde geporteerde interface is die je op een groot scherm op een pc of een thuisconsole zou zien. In de Dock zijn er geen problemen, maar als je het meeste uit de handheldmodus van de Switch 2 wilt halen, moet je goed in de gaten houden.

Ik denk ook dat de onderzoeksvaardigheidsboom (die nieuwe gebouwen en daarmee nieuwe troepspecialisaties ontgrendelt) wat intuïtiever zou moeten zijn, en als je, net als ik, een beetje onhandig bent in het draaien van alles in managementsimulaties, kun je gefrustreerd raken als je het de eerste keer niet goed doet. Toch heb ik mezelf vastgeplakt aan het scherm met One Military Camp, net zoals ik dat deed met Citadelum. De eindeloze cyclus van dingen om te doen maakt het uitstekend vermaak om de uren door te brengen, en hoewel ik graag grotere menu's in de handheldversie zou zien, zal ik niet rusten voordat ik mijn jongens naar de overwinning heb geleid.