OutRun wordt 40: We rangschikken de vijf beste games in de serie

Ik herinner me nog goed mijn allereerste ontmoeting met die rode testauto. Hij raasde met onmogelijke snelheid over kronkelende wegen, ontweek vrachtwagens en auto's met een vreemde minachting voor de dood, en op de stoel naast de coolste bestuurder ter wereld zat die anonieme maar iconische blonde met haar gepixelde haar dat in de wind wapperde.

Sega's zonovergoten arcaderacer was onmogelijk om je ogen van af te houden, en hem aantreffen in een met rook gevulde, groezelige kamer aan boord van een van TT-Line's veerboten Trelleborg-Travemünde was niet helemaal wat mini-Marcus had verwacht. Natuurlijk weigerden mijn ouders me munten te geven om aan de machine te "verspillen", dus moest ik me tevreden stellen met daar te staan, het kleine harde plastic stuurwiel vast te houden en te doen alsof.

Het was een herinnering die lang bij me is gebleven, en zelfs het zaadje heeft gezaaid dat later uitgroeide tot een schaamteloze liefde voor arcaderacen in al zijn vormen. Yu Suzuki's meesterwerk veranderde niet alleen mij, maar ook het hele racegenre, en wist in dezelfde adem een volledig unieke esthetiek te creëren. Het ging net zozeer om de esthetiek als om de sfeer.

Outrun was bijna te cool voor zijn eigen bestwil, en legde de basis voor alles van de Ridge Racer- en Cruis'n-serie tot de huidige synthwavecultuur en retro wave. Ja, zelfs het muziekgenre "OutRun" draagt zijn naam als een digitaal monument voor neonkleurige nostalgie, en zonder het spel hadden we misschien nooit Kavinsky's fantastische muziek gehoord.

Al vier decennia schommelt de serie tussen arcades en thuisconsoles, met wisselend resultaat. De weg is niet helemaal zonder kuilen geweest, om zo te zeggen, maar het hart is altijd op de juiste plek geweest. De droom leeft altijd voort, zelfs in de donkerste periodes waarin Sega's toekomst op het spel stond: de open weg, vrijheid, avontuur en een zomergevoel dat je altijd verbaast. Om 40 jaar magie te vieren, grijpen we deze kans aan om de vijf beste games in de franchise te rangschikken.

5. OutRun Online Arcade (2009)

Helaas bleek het de laatste OutRun-game te zijn die we ooit zouden krijgen. Of in ieder geval totdat Sega besluit nieuw leven in de franchise te blazen. En hoewel de content wat kleiner was dan eerdere versies, en licentieproblemen ervoor zorgden dat het spel later uit digitale winkels verdween, leeft de herinnering vandaag de dag voort. Want verdorie, het was ontzettend leuk om online te zitten en rond te glijden tegen andere blije OutRunners in de jacht op die laatste milliseconden. De ziel van OutRun 2 was intact, compleet met speelse arcadefysica, kronkelende wegen en landschappen die met razende snelheid voorbij raasden, en (natuurlijk) die magische muziek. De online modus bood ook iets wat de serie nog nooit eerder had gehad: de mogelijkheid om de roadtrip te delen met andere spelers over de hele wereld.

4. Turbo OutRun (1989)

Hoe maak je eigenlijk een vervolg op wat destijds een waar fenomeen was? Met turbo natuurlijk - meer van alles - sneller, agressiever en met een duidelijkere focus op competitie en adrenaline. Hier werd vakantierijden deels vervangen door pure races. Je neemt het op tegen rivalen op de wegen van de Verenigde Staten, upgrade je auto tussen de levels en krijgt een gevoel van voortgang dat het origineel miste. Het was bijna proto-Need for Speed voordat de serie überhaupt bestond. Puristen snuifden en de ontspannen sfeer was verdwenen, maar het liet ook zien dat het OutRun-concept volop ruimte had om te groeien, en Sega durfde veel nieuwe ideeën uit te proberen. Tegenwoordig voelt het spel als de onhandelbare en licht ondeugende neef van de franchise. Luid, rebels en een beetje scherp, maar ook even fascinerend en gedurfd – een belangrijke stap in de ontwikkeling van de serie, ook al is het nauwelijks de meest iconische.

3. OutRun 2006: Kust 2 Kust (2006)

Sega en AM2 waren in het midden van de jaren 2000 in een goede stemming, en met Coast 2 Coast bouwden ze niet alleen voort op het buitengewoon charmante OutRun 2, maar waren ze ook bijna te veel content. Er waren talloze banen, spelmodi, uitdagingen en gelicentieerde rode hengsten om vrij te spelen - voor wie de uitdaging aankon. De Coast 2 Coast-modus gaf het spel ook een totaal andere structuur dan voorheen, en variatie is iets wat je pleziert. Het was speels en in balans, met een driftsysteem dat zelfs de groenste coureurs deed schudden, maar bood ook veel diepgang voor de getekende veteraan. Velen beschouwen dit als het meest complete spel in de serie, en het is makkelijk te begrijpen waarom. Het was OutRun op zijn hoogst: groter, knapper en zelfverzekerder dan ooit.

2. OutRun 2 (2003)

Na tien jaar stilte deed Sega het schijnbaar onmogelijke: ze brachten OutRun nieuw leven in — en wisten de verwachtingen daadwerkelijk te overtreffen. OutRun 2 was een perfecte herinterpretatie. De graphics waren oogverblindend voor hun tijd, het gevoel van snelheid was fenomenaal, en het gloednieuwe besturingssysteem voegde een geheel nieuwe laag toe aan de zomerse soep. Het was nog steeds een romantische roadtrip, alleen geüpgraded naar technologie van de 21e eeuw. De nummers slingerden zich een weg door Europese kustwegen, woestijnen en alpine landschappen, allemaal op het geluid van geremixte klassieke nummers — nostalgisch maar modern. Het belangrijkste was echter hoe goed OutRun 2 de toon wist te pakken, en Sega was slim genoeg om de unieke charme van de serie echt te omarmen in plaats van te proberen een cynische "coolheid" te doen. Het resultaat was misschien wel een van de meest geliefde arcaderacegames ooit.

1. OutRun (1986)

Waarschijnlijk is er niets dat dat betoverende gevoel van het installeren in zo'n hydraulische cabine overtreft. Pak dat keiharde plastic stuurwiel vast, steek een munt in en versnel richting de gepixelde horizon. En ondanks dat er zoveel jaren zijn verstreken, glinstert die rode testauto nog steeds net zo mooi als altijd. OutRun is videogames in zijn puurste vorm. Ongebreidelde vreugde en een gevoel van zonneschijn, vrijheid en digitale romantiek. Van de (destijds) verbluffende schaalverdeling van sprites tot die piepende tonen. Magical Sound Shower, Passing Breeze en Splash Wave – die vandaag de dag nog steeds voortleven en bloeien als onderdeel van het DNA dat de esthetiek van Synthwave, indie en retro wereldwijd vormgeeft. Of je er nu over nadenkt of niet. OutRun is niet alleen het beste spel in de serie. Het is een van de grootste ervaringen in de arcadegeschiedenis.

Ben je het eens met de lijst, en wat zijn je mooiste OutRun-herinneringen?