Pompeii: The Legacy - Vroege toegang

Pompeii is een naam die we tegenkomen in geschiedenisboeken. Het is de stad die bedekt was met as als gevolg van de uitbarsting van de Vesuvius in 79 na Christus. Het verhaal van deze noodlottige plek houdt daar niet op. In Pompeii: The Legacy heeft een eenzame ontwikkelaar je de vraag gesteld: heb jij het in je om een bloeiende stad te bouwen bovenop de ruïnes van de vorige? Het is het jaar 99 na Christus en we krijgen van de regerende Romeinse keizer de opdracht om de stad te herbouwen. Deze taak staat centraal in de verhaalgedreven campagne. Het bevat verschillende bekende en minder bekende historische personages. Het is een verhaal van jaloezie en de wil om het opnieuw te proberen.

Ik moet meteen zeggen dat het voor een game in dit genre in "Early Access" veelomvattend is qua inhoud. Je hebt toegang tot een campagne die je vele uren kost om te voltooien, en je hebt ook een sandbox-modus waarin het verhaal niet aanwezig is, en een modus waarin je eindeloze middelen hebt om te bouwen wat je wilt, wanneer je maar wilt. In de campagne krijg je zowel stemacteren als een meer praktische ervaring waarbij je leert hoe je dingen moet doen. Ik waardeerde alle historische beschrijvingen, namen, gebeurtenissen, enzovoort. Eerlijk gezegd is het een van de beste moderne stedenbouwers over het Romeinse rijk die ik de afgelopen jaren heb getest, en hoewel Caesar III moeilijk te verslaan is, is dit nog steeds een waardige uitdager.

Het is een klassieke opzet met een aantal interessante gameplay-elementen. Zoals gewoonlijk begin je met het bouwen van huizen, wegen en gebouwen die natuurlijke hulpbronnen kunnen winnen. Het is intuïtief en gemakkelijk te spelen. Ik had misschien graag wat kleurcodering in de gebruikersinterface gezien om me te helpen dingen wat sneller te vinden. Momenteel heeft alles dezelfde kleur en kan het soms onnodig veel tijd kosten om de juiste categorie gebouwen te vinden. In tegenstelling tot concurrenten zoals Anno, kost het ook tijd om iets te bouwen. Een af gebouw plaats je niet zomaar; Iemand moet het bouwen. In dit opzicht lijkt het spel meer op een real-time strategiespel of Tropico, maar als je niet kunt wachten tot er gebouwen zijn gebouwd, kun je de tijd vooruitspoelen.

Wat Pompeii: The Legacy een beetje doet opvallen, is het macroperspectief. Je onderzoekt technologieën en hebt ook een wereldwijde kijk waar je handel kunt drijven met andere nabijgelegen steden en deel kunt uitmaken van een grotere economie. Deze economie is dynamisch en verandert afhankelijk van wat er wordt verkocht en gekocht. Je stad kan ook verschillende soorten evenementen meemaken, waaronder sabotage, ziekte en natuurrampen. De ervaring is nooit zo brutaal uitdagend als bijvoorbeeld in Frostpunk, maar soms moet je een beetje nadenken. Stedenbouwers hebben dit soort elementen nodig om afwisseling te creëren, en deze titel slaagt daarin Je kunt maar een beperkt aantal gebouwen bouwen, andere upgraden en de stad versieren voordat je meer uitdagingen wilt, en deze balans is goed en werkt goed. Ook al kun je steden niet zo groot bouwen als in Cities: Skylines II, ik ben nog steeds onder de indruk van wat deze ene ontwikkelaar heeft weten te bereiken. Het ziet er geweldig uit, speelt en klinkt geweldig, en dan heb ik het nog niet eens gehad over hoe enorm de technologiebomen zijn en hoe goed de andere tools die je tot je beschikking hebt zijn.

Helaas heeft Siscia Games nog geen real-time gevechten geïmplementeerd. Het idee is dat het een ander aspect zal zijn om te beheren naast bouw, onderzoek en economie. Series zoals Anno zijn in dit opzicht vaak beperkt, en Stronghold is volledig opgebouwd rond belegeringen en mist vaak andere elementen, maar het kan worden vergeleken met het vechtsysteem in Farthest Frontier en het wat grandiozere Manor Lords. Van wat ik heb gezien, zal het vechtsysteem meer lijken op wat we zien in Farthest Frontier dan op het Total War -achtige Manor Lords, en helaas zal deze functie later in Early Access verschijnen, wat betekent dat ik de verdiensten of tekortkomingen ervan nog niet kan beoordelen.

Hoewel ik denk dat de simulator wat eenvoudig is in zijn uitvoering, hoeven niet alle titels in het genre moeilijke puzzels te zijn om te achterhalen. Soms is het genoeg om een ervaring te hebben waarmee je een stad kunt zien groeien en je het gevoel hebt een burgemeester te zijn, en dit is misschien wel het grootste nadeel van de titel als je van complexe simulaties houdt, omdat het op een iets eenvoudiger niveau blijft. Toch denk ik dat het het proberen waard is als je niet zeker weet of het iets voor jou is. Er zijn maar weinig stedenbouwers die er zo in slagen om het gevoel van heersen over een stad in het Romeinse Rijk na te bootsen. Pax Augusta, Roman Triumph en Citadelum zijn vergelijkbare moderne pogingen, maar ze verschillen in veel opzichten. Deze titel lijkt meer op Grand Ages: Rome en de Caesar -serie. Dit is duidelijk te zien in het oorlogsaspect en het raster waarop je bouwt, aangezien je gebouwen maar in vier richtingen kunt draaien. Dit beperkt de bouw tot op zekere hoogte. Desondanks is Pompeii: The Legacy een goed spel.

Aan de technische kant loopt dit soepel, ziet het er goed uit en klinkt het relatief goed voor een indiegame. Je zult geen voice-acting horen zoals we vaak horen in grote games, maar het doet zijn werk en is niet overdreven dramatisch omwille van het. De steden klinken vol leven en mensen bewegen zich in je stad. Een ding dat ik bekritiseerde Cities: Skylines II was hoe leeg de gebouwen waren. Een arena had geen atleten en een school had geen mensen die dingen deden die met dat gebouw te maken hadden, en dit is een fout die ik vaak zie bij stedenbouwers. In deze titel heeft Siscia Games geprobeerd ervoor te zorgen dat gladiatoren vechten in het Colosseum en dat er enige activiteit is in, op en rond gebouwen. Dit is natuurlijk enigszins beperkt vanwege de omvang van het project en het beperkte personeel en budget van de ontwikkelaar. Toch is het iets wat ik graag meer zou willen zien in stedenbouwers, om meer leven te creëren in de simulaties.

Over het algemeen is dit een competente indietitel in Early Access. Het biedt een mooie stad met veel technologieën om te verkennen, gebouwen om te plaatsen en een meer wereldwijd handelssysteem. Het voelt goed om uit het niets een stad op te bouwen en te zien uitgroeien tot een metropool. Ook al is het vechtsysteem nog niet aanwezig en is de campagne nog niet helemaal af, dit biedt vele uren bouw- en speelplezier. Het is meer geworteld in de geschiedenis dan sommige hedendaagse stedenbouwers met mythologische wezens en goden, en het loopt ook soepel en heeft geen grote merkbare bugs. Of het in staat zal zijn om Anno 117: Pax Romana uit te dagen, is in dit stadium moeilijk te zeggen, aangezien beide titels totaal verschillende voorwaarden en budgetten hebben. Pompeii: The Legacy is indrukwekkend als je bedenkt dat het grotendeels door één persoon is ontwikkeld, en als je nieuwsgierig bent naar het concept, is het misschien de moeite waard om het in de gaten te houden of uit te proberen.