Poppy Playtime: Hoofdstuk 5 - Gebroken Dingen

Poppy Playtime is een spel dat al jaren de verwachting opbouwt voor zijn grote finale. Met een episodische structuur die niet iedereen waardeert, leren we beetje bij beetje over het verhaal van het spel terwijl we eindeloos aan gevaren ontsnappen in de beroemdste speelgoedfabriek in de wereld van videogames. Nu Poppy Playtime: Hoofdstuk 5 - Gebroken Dingen eindelijk is uitgebracht, is het tijd om te ontdekken of het wachten het waard was.

Dit hoofdstuk begint precies waar het vorige eindigde, met de hoofdpersoon die wordt achtervolgd door Huggy Wuggy en ogenschijnlijk geen uitweg heeft. Net als het lijkt alsof hij ons eindelijk gaat vangen, begint een ontsnappingsreeks waarbij we moeten voorkomen dat we "omhelsd" worden. Explosies, instortende vloeren, vallen uit ventilatietunnels... De eerste paar momenten van dit hoofdstuk zitten vol spanning, maar dankzij onze Grab Pack kunnen we de obstakels overwinnen en in veiligheid komen. Wat betreft het verhaal, aangezien dit de grote finale van Poppy Playtime is, zal ik geen spoilers delen, maar ik kan wel zeggen dat het zich richt op het bedenken van een plan voor de laatste confrontatie met The Prototype, waarbij we nieuwe vijanden ontmoeten, nieuwe bondgenoten ontmoeten, veel nieuwe vaardigheden verwerven, veel puzzels oplossen en epische gevechten overleven. alles versierd met een laag spanning en schrikmomenten, zoals altijd.

Voor zowel veteranen als nieuwe spelers

Omdat het een episodisch spel is waarin elk hoofdstuk afzonderlijk gespeeld kan worden, begint de moeilijkheidsgraad vanaf nul met elke aflevering. In de eerste paar minuten van hoofdstuk 5 zullen we veel checkpoints hebben, veel tutorials en in het algemeen een reeks uitdagingen met een zeer laag moeilijkheidsniveau, zodat iedereen, of ze nu Poppy Playtime eerder hebben gespeeld of niet, in het ritme kan komen. Maar beetje bij beetje zien we hoe de moeilijkheidsgraad toeneemt en de puzzels ingewikkelder worden. De vijanden zijn meedogenloos, en we zullen onze vaardigheden goed moeten benutten om obstakels te overwinnen met een beetje "platformspringen".

Over het algemeen is het spel in lijn met wat verwacht werd. De nieuwe personages, evenals de notities die we vinden, geven ons meer context over de situatie. De vaardigheden geven meer diepgang aan de verkenning: we hebben een ultraviolet zaklamp om verborgen boodschappen te zien, een onder druk staande hand om bepaalde objecten te breken en te duwen, een geleidende hand waarmee we tijdelijk elementen zoals vuur of ijs kunnen gebruiken, magnetische armbanden om zich aan bepaalde punten vast te grijpen, en veel verzamelobjecten om te vinden. Met zoveel vaardigheden richt een groot deel van het hoofdstuk zich op het oplossen van verschillende puzzels, altijd met een paar schrikmomenten ertussen.

Het einde dat iedereen verwachtte

"Broken Things" duurt ongeveer vijf uur, en de waarheid is dat het kort aanvoelt. Na zoveel jaren op dit moment te hebben gewacht, tussen sprongen en puzzels, voelt het kort en niet zo episch als verwacht. De moeilijkheidsgraad van de vijanden en puzzels is niet wat je van het einde van het verhaal zou verwachten, en hoewel het enkele goede punten heeft, laat het je over het algemeen verlangen naar meer. Als je alle hoofdstukken in één keer speelt, is het waar dat je een spel van ongeveer 25 uur hebt, maar met de constante moeilijkheidsresets tussen hoofdstukken en constante tutorials heb je ook niet het gevoel dat je het hele spel hebt gespeeld.

Hoofdstuk 5 werkt op zichzelf en is een goed einde, waarin alles wat MOB Entertainment de afgelopen jaren heeft voorbereid op het gebied van geluid, graphics, gameplay en puzzels verder ontwikkelt, maar de verwachtingen die rond het spel en het laatste hoofdstuk zijn gecreëerd, drukken zwaar op het spel. Als je fan bent van Poppy Playtime, zul je dit hoofdstuk zeker leuk vinden, maar als je op de kar springt en wilt zien waarom iedereen het heeft over Poppy Playtime: Hoofdstuk 5, zul je waarschijnlijk niet de beste ervaring hebben.

Kortom, Poppy Playtime lijkt een slachtoffer te zijn van zijn eigen succes. Het is meer een spannende dan een horror-ervaring, vol originele puzzels, goed platformen en goed ontworpen vijanden. Hoewel het misschien niet zo lijkt in deze tekst, vond ik hoofdstuk 5 best leuk, maar als ik mezelf in de "videogame-pers"-modus zet, kan ik niet anders dan het gevoel hebben dat als het niet voor de bekendheid van de naam van het spel was geweest, hoofdstuk 5 strengere kritiek had gekregen.

Heb je hoofdstuk 5 van Poppy Playtime al gespeeld? Als je nog steeds twijfelt, hier is een samenvatting om je bij te praten voordat je aan dit laatste hoofdstuk begint.