Preview: Resident Evil: Requiem - Een van de beste Resident Evil-games tot nu toe?

Resident Evil Requiem is een van de meest verwachte spellen van 2026. Of het nu komt doordat het een nieuw deel is in een steeds populairder wordende serie, de terugkeer van fanfavoriet Leon S. Kennedy als hoofdpersoon, of omdat het zo'n spel is dat eindeloze nieuwsgierigheid wekt over hoe het zal presteren op Nintendo Switch 2, wat onmiskenbaar is, is dat Capcoms titel veel aandacht trekt. Met al die druk, gecombineerd met mijn enthousiasme om het volledige spel te spelen, kreeg ik in een previewsessie het op tegen talloze zombies (nou ja, geïnfecteerde) waarin ik drie uur lang de geheimen kon verkennen die verborgen liggen in het negende deel van de hoofdserie Resident Evil.

Twee hoofdpersonen, twee speelstijlen

Hoewel ik niet direct kan spreken over elementen van het verhaal in deze titel, kan ik wel zeggen dat ik tijdens het deel van het spel dat ik mocht uitproberen, sommige delen speelde waarin je Leon bestuurt en andere waarin Grace Ashcroft, de andere protagonist van deze titel, de leiding neemt. Zoals vermeld tijdens de laatste Resident Evil Showcase, zijn de momenten waarop Leon de hoofdpersoon is actievol; vanaf het begin moest ik een dokter verslaan die uitgerust was met een kettingzaag, wat me ook hielp de talloze en expliciete doodsschermen in deze titel te zien. Het was een gevecht in een vrij krappe ruimte met talloze geïnfecteerden die constant verschenen, maar verre van een gespannen situatie, dankzij Leons vaardigheden in hand-tot-handgevechten, zichzelf verdedigen met zijn Knife Hatchet en zelfs het gebruik van de kettingzaag die de eerder genoemde dokter ons "leent", was dit deel van het spel zeer bevredigend en vol actie. Later kon ik ook een baasgevecht uitproberen waarbij Leon een grote geïnfecteerde met een schone shotgun-salvo uitschakelde.

Maar alles verandert wanneer we als Grace mogen spelen. Om haar onervarenheid in dit soort situaties te tonen, beginnen we met een wapen met één kogel en moeten we talloze geïnfecteerden om elke hoek ontwijken. Wanneer we meer wapens en munitie vinden, wordt het niet beter, want Grace doet minder schade met vuurwapens en moet messen met beperkte duurzaamheid vinden om zichzelf te verdedigen. Minstens 45 minuten van de ongeveer twee uur dat het gedeelte dat ik met Grace probeerde duurde, was ik bijna zonder munitie en moest ik geïnfecteerden ontwijken die op de meest onverwachte manieren bleven aanvallen. Bijvoorbeeld, een geïnfecteerde die verbonden was met een bloedzak gebruikte de IV-standaard om aan te vallen alsof het een vleermuis was, een kok gebruikte een gevaarlijk slagersmes dat praktisch een "instakill" was, een zangeres verdoofde je met haar geschreeuw terwijl ze je gezondheid leegdrong, om nog maar te zwijgen van de klassieke "zombiebeet".

Later verslechterde de situatie verder, maar ik leerde items te maken door grondstoffen te combineren die in verschillende kamers op het level verborgen waren. Dit hielp me om wat meer munitie en genezende items te krijgen, maar het is niet zo makkelijk als het klinkt, want om deze items te maken moeten we bloed gebruiken. Grace heeft een bloedextractor waarmee ze verschillende monsters kan verkrijgen van verslagen vijanden of op bepaalde momenten, zoals bijvoorbeeld een emmer bloed in een kamer. In zekere zin lijkt het op de scanner in Resident Evil Revelations, maar in plaats van ons een item te geven wanneer we 100% van de scan bereiken, verzamelen we bloed dat we in meer of mindere mate gebruiken in de combinatie van items. De lijst met items die gemaakt kunnen worden wordt groter dankzij een minigame/puzzel die bepaalde sleutelitems vereist om te werken en ons helpt nuttige items te verkrijgen, zoals een permanente gezondheidsupgrade voor Grace of haar aanvallen effectiever te maken.

Over puzzels gesproken, tijdens ons avontuur met Grace zien we talloze deuren waarvoor bepaalde sleutels nodig zijn om te openen, evenals klassieke logische puzzels om een geheim vakje te openen en een voorwerp of sleutel te verkrijgen. Het moet worden opgemerkt dat het beheren van de inventaris voor het dragen van munitie, wapens, sleutels en genezende items erg belangrijk is, omdat onze protagonist een zeer beperkte inventaris heeft (8 items limiet in tegenstelling tot de "oneindige" slots in Leons aktetas, die in dit deel terugkeren), hoewel we, net als wat er gebeurde in Resident Evil 2 Remake, verschillende heupzakken zullen vinden die ons helpen wat meer ruimte te hebben. De overeenkomsten met RE 2 Remake houden daar niet op, want er zijn bepaalde vijanden die de rol van Mr. X spelen en ons op bepaalde momenten achtervolgen en onze pad blokkeren. Sterker nog, op dit punt in mijn indrukken kan ik zonder angst zeggen: Het deel dat ik met Grace speelde geeft hetzelfde gevoel als het eerste bezoek aan de Raccoon City Police Department in RE 2 Remake, waar elke ontmoeting een gevecht op leven en dood was en je constant gesloten deuren vond met een vreselijk gevoel van onzekerheid, terwijl de delen waarin ik Leon bestuurde meer voelden als de laatste stadia van Resident Evil 4 Remake, Waar je alles zonder angst onder ogen kunt zien.

De RE-motor op zijn best

Qua prestaties liep alles perfect, of je nu in first-person speelde of de third-person over-the-shoulder camera prefereerde. Het is het vermelden waard dat ik het spel heb getest op de PS5 Pro versie, waar de reflecties, kledingdetails en gezichten van zowel levende als "ondode" personages van ongelooflijke kwaliteit waren. Dit is het spel dat het beste benut van de RE Engine qua grafische kwaliteit, of het nu gaat om de instellingen, belichting of personages. Deze versie bevatte raytracing en voor die momenten waarop duisternis en onze onfeilbare zaklamp centraal staan, was het gebruik van deze technologie zeer opvallend. Ik kon ook van mijn hele gamesessie genieten met koptelefoons, waardoor ik de uitstekende stemacteurs van het spel kon waarderen, evenals de verschillende nuances en het goede gebruik van geluidseffecten en andere audio-elementen die me volledig hielpen opgaan in de game-ervaring.

Om deze indrukken af te sluiten, moet ik toevoegen dat wat ik heb gespeeld van Resident Evil Requiem mij de perfecte balans lijkt tussen spanning en actie, waarbij ik ideeën uit oudere titels herbedenk maar ze een twist geeft, zoals het verschijnen van vijanden die na nederlaag weer tot leven komen, zoals de "Crimson Heads" uit de remake van de eerste Resident Evil. Capcom lijkt zijn huiswerk te hebben gedaan om te ontdekken wat fans van de 30 jaar oude Resident Evil franchise het beste vinden, en als het eindproduct doorgaat zoals we zagen in onze previewsessie, zal het een van de meest geliefde Resident Evil games zijn onder spelers en mogelijk een van de sterke kanshebbers voor game van het jaar.