Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor Nederlands
previews
The Division 2

The Division 2 - Campaign en de Endgame

We proberen de campaign van Ubisoft's actie-rpg alleen te spelen om vervolgens de endgame in co-op aan te pakken.

Ubisoft heeft regelmatig benadrukt dat de 'endgame' in Tom Clancy's The Division 2 veel beter wordt dan in het origineel en na hier enkele uren mee aan de slag te zijn gegaan kunnen we dat beamen. Aan de andere kant begrijpen we het niet dat de ontwikkelaar enkele andere briljante aanpassingen in de algehele game nog niet heeft uitgelicht. Wellicht probeerde de studio ons te verrassen... en daar is het zeker in geslaagd.

Tijdens een eerder previewevent gingen we met enkele andere spelers al aan de slag met de interessante nieuwe Dark Zones en Conflict-modi van The Division 2. Is de game echter ook leuk om alleen te spelen, zonder vrienden? We besloten dat uit te zoeken en drie uur lang aan de slag te gaan met de 'campaign', waarna we vervolgens ook aan de slag gingen met de 'endgame'. Hoewel de ontwikkelaar suggereerde de 'campaign' toch met meerdere spelers te beleven, hebben we hier nooit spijt van gehad.

Dat komt vooral doordat Washington D.C. veel levendiger en geloofwaardiger aanvoelt dan het Manhattan uit het origineel. Als we een paar herten vredig enkele grassprieten zien wegplukken tussen het gescheurde asfalt moeten we direct aan de film I Am Legend denken. Een moment waarvan we kort van kunnen genieten: een groep overlevenden laat de herten schrikken terwijl ze naar hulpmiddelen en voedsel zoeken. Het is de combinatie van de twee: enkele levensechte dieren ongestoord hun gang zien gaan en het feit dat wij niet de enige overlevenden in deze wereld zijn, die toch indruk weet te maken. De spelwereld van The Division 2 zit namelijk vol met dergelijke kleine details die samen een groot verschil maken. Het voelt echt, een realistische weergave van hoe het daadwerkelijk zou. En dat maakt het verkennen en ontdekken van deze game veel leuker.

Weliswaar hebben we alleen nog maar de eerste drie uur van de campaign gespeeld, maar deze korte kennismaken bevestigt dat er dit keer veel meer meer variatie in de spelwereld is te vinden. Je komt nimmer dezelfde twee schurken met een gijzelaar op zijn knieën nogmaals tegen en hoeft ook geen lichaam meerdere keren te 'looten'. Tussen de hoofdmissies door zijn we bezig geweest met het overnemen van uitzendtorens; het verjagen van een van de vier vijandelijke facties; kwamen we vijanden met totaal andere agenda tegen; en het verzamelen van upgrades voor je basissen. Dit zijn slechts een handjevol van de activiteiten waar je mee aan de slag kunt (terwijl je je blijft verbazen hoe de spelwereld ook zonder jouw inmenging verder leeft).

The Division 2

Het betreft het begin van The Division 2, waardoor de meeste missies die we voorgeschoteld krijgen bestaan uit het opsporen van vermiste Agents en het activeren van handige overlevingshulpmiddelen. Wellicht een bekend verhaal, waarbij je eigenlijk niet verwacht dat hier enorm veel variatie om de hoek komt kijken. De eerste missies introduceren niet alleen nieuwe vijanden, zoals een schietende robothond; zelfmoordterroristen (die we ook al in december tegenkwamen); en vijanden met granaatwerpers die ons dwingen enige dekking te verlaten, maar tentoonstellen ook een veranderend speltempo en uiteenlopende omgevingen.

Een uitstekend voorbeeld hiervan is een 'endgame'-missie waarin we terechtkomen in het National Air and Space Museum, een museum dat deel uit van het Smithsonian Institution en de grootste collectie van vlieg- en ruimtevaartuigen in de wereld bezit. Ben je daar ooit in het echt geweest, dan begrijp je direct wat voor variatie dit biedt: we rennen en schieten over het oppervlakte van de Maan, in een auditorium, door enorme hallen met ruimteshuttles en zelfs door de openlucht. Het is fascinerend, want het weet zoveel visueel als qua gameplay enorm veel diversiteit te bieden.

Dat maakt het extra teleurstellend dat het verhaal en de personages in The Division 2 zoveel diepgang lijken te missen: een hoofdpersonage dat niets heeft te melden plus personages die uit een B-film lijken te komen en alleen maar in de game lijken te zitten om de volgende missie aan je uit te leggen. De filmische scènes zitten allemaal hetzelfde in elkaar: je loopt en kamer binnen, een personage met één opvallende kenmerk (een litteken, een zonnebril, etc.) legt de missie uit, waarop jij niets zegt en vervolgens een motiverende afscheidsboodschap krijgt ("Pak ze!", "Red de stad"). Na onze speelsessie van drie uur is geen enkele naam van een van deze personages blijven hangen. Gelukkig maakt de gameplay, na de campaign, dit allemaal meer dan goed.

The Division 2
The Division 2The Division 2
The Division 2
The Division 2The Division 2The Division 2The Division 2