Primate
Aap ziet, apenmoord.
Horror is een uitstekend genre omdat het kan gedijen op eenvoud. Er hoeft geen groots en omspannend universum te zijn dat door een veelheid aan projecten wordt samengebonden, films in dit genre vereisen doorgaans geen enorme budgetten, en horrorfilms kunnen vaak een kortere speelduur hebben en minder aandacht en tijd van de kijker vragen. Op veel manieren kan horror aanvoelen als het laatste bolwerk van vroeger in Hollywood en zijn het films als Primate die het nog steeds zien vasthouden aan dit niveau.
Primate is geen complexe film en ook geen bijzonder inventieve film, maar dat is prima want wat het biedt werkt gewoon. Het uitgangspunt is ongelooflijk eenvoudig. De vakantie van een groep vrienden wordt verpest wanneer een typisch goedhartig en charmant chimpanseehuisdier wild wordt na het oplopen van hondsdolheid, wat leidt tot een strijd om te overleven tegen een voormalig 'familielid'. Dat is het. Er is geen oplichtigheid of extra kanttekeningen, het is een simpele strijd om te overleven met slasher-achtige elementen waarin een dreigende moordenaar weerloze slachtoffers besluipt en jaagt, en ze methodisch op de meest gruwelijke en gewelddadige manieren doodt.
Het is een tegenstrijdige film omdat er geen opvallende schurk is in Primate. Ben de Chimpansee is de moordenaar en dat valt niet te ontkennen, maar de eerste twintig minuten laten zien hoe liefdevol dit dier is en hoe hij al jaren deel uitmaakt van de familie, een creatieve keuze die zijn neerwaartse spiraal in waanzin en moord des te ongemakkelijker maakt. Op dezelfde manier is Ben, vergelijkbaar met de meeste slasherfilms, geen vocale moordenaar, een verwrongen psychopaat die met de emoties van zijn slachtoffers speelt. De chimpansee heeft geen dialoog en spookt gewoon door zijn huis, waarbij hij de overlevenden uitschakelt wanneer de kans zich voordoet en hen op creatieve en misselijkmakende manieren bruut vermoordt. In veel opzichten past Primate in de formule van Halloween of Friday the 13th, waarbij de moordenaar simpelweg doodt en de overlevenden alles doen om de zonsopgang te zien opkomen.
Hierop voortbouwend zijn er een hoop horrorgenre-tropen die worden gebruikt in Primate, of het nu een vrolijke en heerlijke openingsact is gevuld met sexy badbadbadsessies en emotionele familie-herverbindingen. Al snel verandert de dynamiek als Ben begint vlees van botten te scheuren, schedels met stenen kapot te slaan, onderkaken uit schedels te scheuren, en de lijst gaat maar door. We krijgen zelfs momenten waarin overlevenden zich op een paar centimeter afstand van de moorddadige chimpansee verstoppen, momenten van spanning die, zoals altijd, worden versterkt wanneer een stapel boeken omvalt of een televisie aangaat, waardoor het beest wordt afgeleid alsof het een hardnekkige stalker is in een horrorspel. We hebben het niet over een film die het horrorscript herschrijft, maar dat is prima omdat Primate weet wat het is en gewoon inspeelt op zijn sterke punten.
En deze sterke punten draaien om een strakke speelduur van 80+ minuten die niet aanvoelt alsof de film je tijd verspilt, met de nadruk op praktische effecten, waaronder het in een chimpanseepak zetten van Miguel Torres Umba om Ben te worden en ervoor te zorgen dat er geen goedkoop uitziende digitale effecten worden gebruikt voor de belangrijkste moordenaar. De hele film speelt zich vrijwel allemaal af in één huis, waardoor de focus nooit hoeft te verschuiven van een paar belangrijke sets, waardoor de horror en angst langzaam kunnen sudderen en vervolgens overkoken wanneer er een moord plaatsvindt of botten worden gebroken.
Je kijkt niet Primate en bent verbijsterd door wat regisseur en schrijver Johannes Roberts heeft samengesteld, maar je zult wel genieten van je tijd met deze film, en voor mij is dat alles wat je kunt wensen van een simpele en rechttoe rechtaan horrorfilm als deze. Het was duidelijk niet veel gekost om te maken, maar het geld is goed besteed, wat uiteindelijk heeft geleid tot een film die leuk, makkelijk te verteren en strak verpakt is. Voor minder dan 90 minuten entertainment ga je niet ver fout met Primate.
